วาสนานี้ข้ามิอยากได้ Novels & Stories

“ข้ากับนางไม่ใช่คนนอก บางทีอาจจะสนิทสนมกันถึงขั้นที่เจ้าไม่อยากจะคิดก็ได้” “ถ้าอย่างนั้น คงต้องรอคุณหนูเฉินฟื้นขึ้นมายืนยันเอง ว่านางกับท่านแม่ทัพ สนิทกันถึงขั้นไหน”

น้ำเสียงเริ่มแผ่ถึงความไม่พอใจ “เจ้าบ้าหรือไง ใครจะอยากโดนจับ” “ก็นึกว่าอยากเป็นเมียโจร ข้าช่วยได้นะถ้าคุณหนูต้องการ” “เจ้า! นี้! ชักจะเกินไปแล้ว” จื่อเวยเอ่ยออกมาอย่างโมโหแต่ไม่รู้ว่าจะต่อว่าอะไรคนตรงหน้า

“รู้ครับคุณหญิง” “ฉันอยากไปหาเธอตอนนี้เลย​ ช่วยพาไปหน่อยได้ไหม ไม่ได้จะทำอะไรหรอกนะ แค่อยากเอาของไปให้...แล้วก็...ไปขอโทษเธอด้วยตัวเอง”

"ผมไม่มีสิทธิ์ก้าวก่ายส่วนนั้นน่ะสิครับ ถ้าเป็นผมผมให้ผ่านนะ" "ทำงานกับคุณพีทนี่ดีจังเลยนะคะ งั้นคุณพีทพอมีตำแหน่งว่างให้น้ำมั้ยล่ะคะ น้ำจะไปเขียนใบสมัครใหม่"

แบบนี้มันจะเร้าใจอะไรล่ะ "อยากได้แรงกว่านี้อีกเหรอถ้าไม่ไหวบอกนะ ซี๊ดด อาา า"

ยี่หวาเชิดหน้าขึ้นหลับตาพริ้มเม้มปาก เธอปล่อยให้กายแกร่งลวนลามร่างกายเย้ายวนของตนเองได้เต็มที่ มือของเขาลากไล้ไปทั่วตัว มันฝากร่องรอยความเป็นเจ้าของ และสัมผัสวาบหวิวไปพร้อม ๆ กัน “อื้มม มาอยากอะไรดึกดื่นขนาดนี้” เสียงหวานกระเส่าตามแรงปรารถนาเธออ้าปากถามเขาเมื่อสัมผัส ได้ถึงแท่งร้อนตรงกลางลำตัว ท่อนเอ็นขนาดใหญ่กำลังวางแนบอยู่บนกลีบดอกไม้งาม มันสร้างความร้อนระอุและปล่อยน้ำหล่อลื่นออกมาจนเปียกแฉะ

“ข้ารู้ว่าเจ้าคงไม่ได้อยากชมวังจริง ๆ หรอก กว้างขวางเสียขนาดนี้ จะเดินไหวได้อย่างไร”

“ข้าไม่ได้ไปเที่ยวจริง ๆ สือซานเป็นพยายานได้ อีกอย่างสตรีพวกนั้นงามไม่ได้แต่เศษเสี้ยวของเจ้าสักนิด แล้วข้าที่ครอบครองเจ้าจะมีใจไปชื่นชอบคนเหล่านั้นได้อย่างไร” เขาพูดเยินยอภรรยาตัวเองทั้งเอาอกเอาใจ แต่เหมือนนางจะไม่ยอมเชื่อง่าย ๆ

“อย่ามาใช้สายตาโลมเลียแบบนี้ฉันไม่อนุญาต” “คุณนี่แปลกนะ เวลาอยากได้แบบไหนก็ยอม พอเวลาไม่อยากหวงตัวขึ้นมาเสียเกินเบอร์”

'หากชาติหน้ามีจริง ข้าขอเป็นฝ่ายปล่อยมือ ข้าไม่ขอรักบุรุษไร้ใจผู้นี้อีก ขอให้ข้ามีความสุข สมหวัง และมีชีวิตที่เป็นของข้าเอง มิใช่เพื่อใครคนอื่นอีก'