ฮาเร็ม Novels & Stories

นางเอาแผ่นหลังพิงไว้กับหัวเตียง พลางลอบกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคออึกใหญ่ นางหลับตาลงถอนหายใจ ‘นี่มันนายฮาเร็ม! ฮาเร็ม! ฉันจะต้องสร้างฮาเร็มหมื่นลี้ให้จงได้’

ฮั่วลี่หลัน! ต้องโทษตัวนางเองที่ไม่อาจจำคนงานทั้งหมดกว่าห้าร้อยชีวิตได้ พยายามแล้วแต่ก็จำได้ไม่หมดทุกคน ดังนั้นตอนที่ล้มลงกับพื้น มองเห็นรองเท้าหุ้มแข็งที่มีรอยปักอักษร ‘เป่ย’ นางจึงตระหนักว่านี่เป็นคนของสำนักคุมภัยเป่ยหัว ไม่ใช่คนงานที่ทำงานยังท่าเรือตระกูลหวัง

ตึก ตึก ตึก จินเบลงมาจากรถแล้วใช้มือจัดสูทของตัวเองให้เข้าที่เข้าทางแล้วถึงได้เดินตรงเข้าไปหาการ์ดที่ยืนเฝ้าอยู่ด้านหน้าทางเข้า “สวัสดีครับ ที่นี่ ‘หอนายโลม’ เราไม่มีบริการสำหรับผู้ชายครับ ต้องขออภัยด้วยครับ”

บทที่ 61 : กฎเหล็กจัดระเบียบฮาเร็ม ติ๊ง! [ระบบแนะนำไอเทมเพื่อความสงบสุขของฮาเร็ม!] ไอเทม: 'ม้วนคัมภีร์พันธสัญญาหยกฟ้า (ตราประทับสามี)'

ส่วนคนที่สองชื่อฉลาม คนนี้พูดเก่งแล้วก็ค่อนข้างตลก มีเรื่องเล่าตลอดทาง เป็นคนที่น่าคบ อีกอย่างเหมือนเขาพยายามที่จะทำให้ฉันรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น เขาคงดูออกว่าฉันรู้สึกอึดอัดนิดหน่อย คนสุดท้ายดูเป็นหนุ่มแบดบอยเหมือนกับโซ่ ชื่อโรม มีรอยสัก สวมเสื้อเเขนกุด กางเกง ยีนส์ขายาว ผมเขายาวถึงบ่าและมัดรวบไว้หลวมๆ คนนี้ดูเป็นหนุ่มเซอร์ๆแล้วก็ไม่ค่อยพูดมาก แต่ก็ไม่ได้ดูหยิ่งเหมือนคนแรก "ไม่น่าเชื่อว่าไอ้โซ่จะเคยมีแฟนสวยขนาดนี้"

นางบำเรอสัญญาเถื่อน บทที่1. “ได้โปรดโอมาน!” เสียงแหบพร่า กับใบหน้าบิดเบี้ยวของสาวงามกลางเตียง โอมาน โคอิท กระตุกยิ้มหยันๆ ที่มุมปาก ชายหนุ่มขยับบั้นเอวหนักๆ ฝ่ามือใหญ่ขย้ำขยี้เนินอกอิ่ม เหมือนจะให้มันแหลกลาญคามือ แพรวตานางแบบแถวหน้าอยู่ในอันดับต้นๆ ของเมืองไทยครา งเสียงเครือสะอื้น เธอได้รับเทียบเชิญจากมหาเศรษฐีหนุ่มเจ้าของกิจการหมื่นล้าน เขาเป็นเจ้าแห่งวงการค้าน้ำมัน โอมานมีธุรกิจน้ำมันอยู่ในมือ ชายหนุ่มเป็นลูกครึ่งอาหรับฝรั่งเศส ใบหน้าหล่อเหลาเป็นส่วนผสมลงตัวประหนึ่งเทพเจ้าในตำนาน

Alexsexjad : ติวหนังสืออยู่ครับที่รัก แล้วที่รักทำอะไรอยู่ครับคิดถึงจังเลย KimYoung : พี่ก็คิดถึงฮันนีนะแต่ติวหนังสืออยู่ไปหาไม่ได้อ่ะดิ Praewa : ติวหนังสือจริงเหรอคะ? ไม่ใช่ว่ากำลังอยู่กับใครหรอกนะ Alexsexjad : ทำไมที่รักถามงี้รู้อะไรมางั้นเหรอครับ

อาตัวต้องรักไปอยู่ที่ร้านคาราโอเกะด้วย ดิลกเป็นคนของเสี่ยหาญ ซึ่งเป็นแหล่งเงินกู้ของคนในละแวกนี้ และยังเป็นเจ้าของร้านคาราโอเกะที่มีการขายบริการอย่างลับๆ คนในซอยต่างรู้กันทั่วไม่เว้นแม้แต่ตำรวจท้องที่ที่ทำเป็นเอาหูไปนาเอาตาไปไร่ ทุกคนจึงเกรงกลัวเสี่ยหาญด้วยกันทั้งนั ้น ทำให้ตนไม่กล้าพาต้องรักหนีไปอยู่ที่ไหนเพราะกลัวคำขู่ของดิลก

อันดาตอบกลับไป เธอกับเหนือเวหาไม่รักกันแต่หากจะมีความสัมพันธ์ต่อกันในหลังจากนี้คงมีชื่อเรียกได้ว่า Friends with benefits ซึ่งความสัมพันธ์นี้จะมีแค่ความสุขทางกายและไม่มีความรู้สึกใดๆหรือสถานะอะไรเข้ามาเด็ดขาด

“จะให้ผมฟังอะไรอีก” “คือโมราห์...โมราห์ไม่ได้มีคนอื่น แต่โมราห์แค่...” “แค่อะไร” “โมราห์เป็นนิมโฟมาเนีย”