Novelas y relatos de เขมจิราต้องรอด

ประมุขชิงก็เจ็บหนัก พวกเขาทั้งสองคนจะสามารถขึ้นไปได้หรือไม่ ก็ยังไม่อาจรู้ได้ กู้ชูหน่วนเอ่ย "ข้าเชื่อว่าเจ้าจะรอด" สายตาของเวินเส้าอี๋ค่อยๆ เลือนราง สุดท้ายก็ไม่อาจฝืนได้อีกต่อไป หมดสติไปโดยสิ้นเชิง

เขมจิราอยู่กับไลลาตามที่ชายหนุ่มมอบหมาย หญิงสาวคอยปลอบใจและเข้าใจอดีตคนรักของนพเก้าเป็นอย่างดี เพราะครั้งหนึ่งเธอเองก็เคยต้องเจอเหตุการณ์แบบเดียวกันนี้จากคนเป็นพ่อเลี้ยง “พี่เก้าต้องช่วยน้องภามได้แน่ ๆ ค่ะ คุณไลลาไม่ต้องเป็นห่วง” เขมจิราเผลอเรียกคนตัวโตด้วยสรรพนา มที่ชินปากออกไปเสียแล้ว

“ผมมาดูงาน” “ใครเชื่อคุณก็ออกลูกเป็นลิงแล้ว บอกให้กลับไปไง” เพียงดาราไล่อีกรอบ เป็นตายยังไงวันนี้เธอก็ไม่มีทางยอมให้ณัฐพลเจอกับภัคธีมาเด็ดขาด “โอเค...ผมกลับก็ได้ ฝากบอกคุณขิมด้วยว่าผมมา ผมไม่อยากผิดคำพูด”

กุลธิดาอึ้งและตกใจแทบสิ้นสติ เธอไม่อยากจะเชื่อว่าเขายังมีชีวิตอยู่ เธอเพียงแค่คิดว่ายังหาศพไม่เจอเท่านั้น แรงระเบิดขนาดนั้นไม่มีทางที่ใครจะรอดได้ ‘แล้วเขารอดมาได้ยังไง’ สิริวิไลช็อคตาค้าง “ไม่จริง นั่นไม่ใช่” “ในที่สุด คุณจอมทัพก็กลับมาซะที” จักรกฤษณ์ยิ้มสะใจ ก่ อนจะเดินเข้าไปหาจอมทัพกลางวงล้อมของนักข่าวและแขกเหรื่ออย่างมีความหวังและความเชื่อมั่น

กระถินจัดการต่อสายโทรศัพท์ให้เธอ ก่อนจะเชิญแขกให้เข้าไปนั่งรอในบ้านเพราะบริเวณนี้ยุงชุม ไม่นานรถของไร่แสงตะวันก็มาถึง ทันทีที่เขมจิราเห็นหน้าลลนา ทั้งสองก็วิ่งเข้าไปสวมกอดกัน ลลนาดีใจที่เขมจิราปลอดภัย เพราะเธอเห็นข่าวของเพื่อนแล้ว สภาพรถที่ไหม้ ทั้งคัน แต่เพื่อ นรอดมาได้ ไม่รู้จะขอบคุณอะไรก่อนดี “ขิม... แกรู้ไหมว่าฉันห่วงแกมากแค่ไหน โชคดีนะที่แกไม่เป็นอะไร ขอบใจน้องมากนะที่ช่วยเพื่อนพี่เอาไว้” ลลนาพูดกับเขมจิรา ก่อนจะหันไปขอบใจกระถิน “คือจริง ๆ หนูไม่ได้...” คำพูดกระถินยังค้างอยู่ในลำคอ เมื่อ

มิติคู่ขนาน กระท่อมชายป่า เมืองชีเป่ย “อาหนิง” เฉินหนิงได้ยินเสียงเรียกแว่ว ๆ อยู่ข้างหู ก่อนจะค่อย ๆ เปิดเปลือกตาขึ้นช้า ๆ หญิงสาวกระพริบตาถี่ ๆ เพื่อให้คุ้นชินกับแสง เธอยังไม่ตายอย่างนั้นเหรอ ถูกยิงหลายนัดขนาดนั้น รอดมาได้ถือว่าปาฏิหาริย์มากทีเดียว

เขมจิราเรียกขานพร้อมกับความรู้สึกอบอุ่นใจ ที่บิดาปรเมศวร์ยังต้อนรับเธออย่างอบอุ่นเหมือนเดิม เขมจิราอยู่รับประทานอาหารค่ำเสร็จก็ขอตัวกลับคอนโดฯ เพราะพรุ่งนี้เธอมีงานเช้า ปรเมศวร์จึงอาสาขับรถตามไปส่งที่คอนโดฯ เกรงว่าหญิงสาวจะเป็นอันตราย แต่เขมจิราปฏิเสธและสั� �ญาว่ากลับถึงห้องพักจะโทร.มารายงาน ทำให้เขาต้องยอมตามใจ หลังจากเขมจิราขับรถออกไปแล้ว ปรเมศวร์ก็เดินกลับเข้าบ้าน

ชายหนุ่มมองกานต์ธิดาก็ถึงกับชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นเลือดไหลจากปลายนิ้วเรียวของหญิงสาว “พี่คีย์ค่ะ” เขมจิราสะกิดแขนเขาเบาๆ เมื่อเห็นชายหนุ่มนิ่งเงียบ ภาคีละสายตาจากกานต์ธิดาทันที เพียงแค่เห็นคราบน้ำตาที่เปื้อนบนใบหน้าเขมจิรา ความรู้สึกสงสารกานต์ธิดาที่แวบเข้ามาก็ เหือดหาย พยายามทำใจแข็ง คิดว่ากานต์ธิดาเจ็บแค่นี้ยังน้อยไป มันไกลหัวใจ เทียบไม่ได้กับที่เขมจิราได้รับหรอก จากนั้นเขาก็รีบพาน้องน้อยออกจากห้องทำงาน ก่อนจะเผลอใจอ่อนให้กับกานต์ธิดา

นักรบเผ่าตี้มีจุดจบเดียวหากว่าทำให้แผนการพัง ความตายเป็นสิ่งเดียวที่จะได้รับ “เจ้าก็ลองเสี่ยงดวงดูว่านายน้อยที่เจ้ารักนักรักหนาจะเมตตาเจ้าให้มีชีวิตอยู่ได้กี่ชั่วยาม” ฉางอี้ก็ไม่รู้เรื่องนี้นัก ก็แล้วแต่นางก็แล้วกัน เขาไม่มีทางเลือกอยู่แล้วนี่นา

เขมจิราแสดงความมีน้ำใจทันทีจากที่รู้อยู่แล้วเรื่องวิกฤตการเงินของกิตติวงศ์ สองสาวเก็บสัมภาระและเดินออกมาด้านนอก “เดี๋ยวขอแวะไปเจอคุณกัญญาแป๊บนึงนะ เห็นบอกจะฝากของให้คุณพ่อน่ะ” เขมจิราหันมาบอกเพื่อนสาว พร้อมกับโทรหาเจ้าของสนามม้าที่เพิ่งพูดถึง ไม่นานพนักงานหญ ิงก็เดินตรงเข้ามาหาสองสาว