เซียนนางหวนคืน Novelas e Histórias

คนมีชะงักติดหลัง เรื่องที่เกิดขึ้นกับหลินเพ่ยหราน เมื่อหลินเม่ยเม่ยกลับมาถึงบ้าน เธอก็รู้เรื่องราวทั้งหมดจากการเล่าของเสี่ยวฟาง แม้ว่าอีกฝ่ายเหมือนตกนรกทั้งเป็น แต่ก็ยังไม่สาแก่ใจของเธอ เธอตั้งใจว่าจะหาทางบังเอิญไปพบอีกฝ่ายสักหน่อย

สุ่ยเซียนโผเข้ามาหาหญิงสาวด้วยใบหน้าไม่ใคร่จะดีนัก “ชุนเอ๋อร์เล่ากลับมาแล้วหรือยัง” “แม่รองไม่ต้องเป็นห่วง นางกลับมาแล้วเจ้าค่ะ” ได้ยินหลันเยี่ยเซียงกระซิบบอก สุ่ยเซียนพลันถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก “เจ้าเด็กคนนี้ทำเอาคนแก่เช่นข้าหัวใจแทบวาย หายตัวไปตั้งแต่เช้า ข้าละ จนปัญญาจะจัดการกับนางแล้ว”

หญิงสาวเงยหน้าสบตากับดวงตาคมวาวของชายหนุ่ม ชีวิตใหม่ได้มานางจะทะนุถนอมไว้ให้ดีที่สุด ไม่มีคณิกาไป๋ลู่ ไม่มีความหวาดกลัวจนตัวสั่น ไม่ใช่หญิงสาวที่มีดวงชะตาวั่งฟู และลิขิตชะตาด้วยตนเอง นางคือเป็น ‘เจียงชิงหว่าน’ อย่างแท้จริง -จบ-เรื่อง :หวนคืนพลิกลิขิตชะตารัก และขอต้อนรับนักอ่านเข้าสู่ "โศลกเพลิงผลาญใจ"

เธอเดินกลับเข้าห้องเงียบ ๆ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ส่งข้อความหนึ่งออกไป …… วันครบรอบมาถึง เฮ่อเยี่ยนฉือทำตามแผน พูดกับหยานอี้ซีว่า “อี้ซี วันนี้ฉันเตรียมเซอร์ไพรส์ไว้ หลับตานะ เดี๋ยวพาไปที่หนึ่ง” หยานอี้ซีมองเขานานมาก ก่อนจะหลับตาลงโดยไม่ขัดขืน

สายตาของหญิงสาวที่ทะลุมิติมามองต่ำลงไปพร้อมกับยิ้มเยาะคนที่นอนอยู่พื้น “ติงหยวนหยวน! ในที่สุดก็ถึงวันนี้ของแกซะที” "จางหว่าน! แกยอมเปิดเผยตัวเองแล้วเหรอ” เซียวหว่านชูเชือกถักสีแดงที่มีหยกห้าก้อนร้อยอยู่ตรงหน้า “ของนี่ ฉันขอก็แล้วกันนะ ได้เวลาที่ต้องกลับยุคปัจจุบันซะที ส ่วนแกก็อยู่ที่นี่ไปเถอะ เอาไว้โจรพวกนั้นนอนกับแกจนเบื่อแล้วก็คงจะเอาไปขายที่หอคณิกา”

แต่ไกลออกไปจากโลกมนุษย์ ณ แดนมายาอันเงียบเย็น เทพซีวานเย่ซึ่งนั่งสมาธิอยู่กลางตำหนักน้ำแข็ง พลันลืมตาขึ้นทันที ดวงตาคู่นั้นสงบนิ่งมานานนับพันปี แต่ค่ำคืนนี้ กลับมีประกายหนึ่งวาบผ่านอย่างชัดเจน “นางใกล้ตื่นแล้ว...” เสียงของเขาเบามาก

“นังนี่มันใช้ร่างกายทำงาน หาลูกค้ารวย ๆ เพื่อหวังจะเขยิบฐานะ หน้าด้าน ไร้ยางอาย” “ชาลีน หยุด! ยิ่งเธอพูดมากเท่าไหร่มันยิ่งย้อนกลับมาที่ตัวเธอมากเท่านั้น ไม่มีใครสักคนที่มองว่าเธอดีขึ้นมา” “พี่โชแปงเข้าข้างมันอีกแล้ว พี่โชแปงก็หลงเสน่ห์มันอีกคน”

นิยายเรื่อง “ทวงคืนรักนายโคตรร้าย” อาร์ทีxจีน่า คำเตือนก่อนอ่านนิยาย

นางคิดไม่ถึงแม้แต่น้อยว่าหลังจากที่พวกเขาต่อสู้กันเมื่อกลางวัน ไป๋จื้อเซียนจะกลับมาหานางอีกในคืนนี้ นางที่ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ดีนัก ยังไม่ทันจะวางค่ายกลวาดยันต์อันใด มิฉะนั้นคงไม่ต้องสู้อย่างยากลำบากถึงเพียงนี้ เมื่อไป๋จื้อเซียนจากไป เยียนเซียวหรานก็รีบอุ้มนางกลับไปที่ เตียง

“เจ้าค่ะ ฮูหยินน้อย” เสิ่นฉางซีเรียกสติของตัวเองกลับคืน นางยังไม่ได้ข่าวจากท่านหมอหวังข่ายเลยว่ายาในตลับเงินนั้นส่งผลใดกับร่างกายบ้าง