เมียอุ้มบุญของคุณนนท์ นิยาย & เรื่องราว

"นี่คือ คุณหนู หนานเว่ยอิง หลานหญิงของอดีตฮองเฮาพระมารดาของจวิ้นอ๋องมู่เหยียนหรง เจ้าค่ะ"

เธอยกแก้วน้ำส้มขึ้นมาดมแล้วก็ส่ายหน้าทันทีก่อนจะเอาไปสลับกับของกรรณิการ์ ไม่คิดเลยว่าอายุขนาดนี้แล้วยังกลั่นแกล้งกันเป็นเด็ก ๆ ไปได้แต่มันก็คงใช้ไม่ได้ผลเธอแน่นอน “วันนี้ณิขอมาฝากท้องหน่อยนะคะคุณลุง พี่ลม” กรรณิการ์หันไปหาประมุขของบ้านแล้วก็วายุทันที

หญิงสาวพูดกับเจดีย์บรรจุอัฐิของคุณโอฬาร “ผมชื่อน่านนทีครับ เป็นสามีสายธาร ผมจะดูแลหลานคุณปู่ให้ดีที่สุด”น่านนทีสัญญากับอัฐิคุณโอฬาร

นันทนาพูดทวนความจำ บุรินทร์นึกตามก่อนร้องอ๋อออกมา นันทนาคือหลานสาวของบุญเติม คนรับใช้เก่าแก่ของบ้านเหนือเมฆ หลังจากบุญเติมเสียชีวิต ถนอมที่รู้มาตลอดเวลาว่า เงินเดือนครึ่งหนึ่งของบุญเติมจะต้องแบ่งให้นันทนาหลานสาว ที่ฝากไว้กับญาติห่างๆ ความที่บุญเติมเป็นคนซื่อส ัตย์และทำงานกับครอบครัวถนอมมานานห้าสิบกว่าปี ถนอมจึงรับนันทนามาอยู่ด้วย ส่งเสียให้เรียนหนังสือตามสติปัญญาของนันทนา

"จ๋าครับ... ต่อไปนนท์คงต้องลุยงานหนักจนอาจไม่ค่อยได้กลับบ้านบ่อย ๆ เหมือนเดิมนะ แต่ยังไงนนท์ก็ต้องฝากคุณพ่อช่วยดูแลจ๋าแทนผมด้วยนะครับ" นนท์พูดพลางก้มลงจูบมือเมียรักอย่างแสนรัก โดยที่เขาไม่ทันได้สังเกตเห็นเลยว่า ในขณะที่เขากำลังแสดงความรักอยู่นั้น เมียกับพ่อของตนเองกำล ังส่งสายตาจ้องมองกันอย่างเร่าร้อนและหิวกระหาย...

เชียงใหม่ ตั้งแต่รู้ข่าวว่าลูกเลี้ยงแต่งงานกับศัตรู ลูกน้องฝีมือดีอย่างไดรฟ์ก็ไม่ค่อยเข้ามาทำงาน วัน ๆ เอาแต่เมาหัวราน้ำ และธุรกิจในกำมือพ่อเลี้ยงธนินก็โดนคริสเตียนยึดกลับหมดทุกอย่างจนต้องเปิดเผยตัวตนกลับไปทำงานให้เจ้านายตัวจริง (เด็กผู้หญิงนั่นคือใคร) น้ำเสียงม ีอายุเอ่ยถามพ่อเลี้ยงธนิน “หลานสาวท่านคางูยะ” พ่อเลี้ยงตอบปลายสายตามที่สืบมาตลอด ปกติแล้วจะไม่ค่อยได้เห็นเด็กสาวคนนั้นนัก แต่งานแต่งพี่ชายคนโตจึงทำให้หลายคนได้เห็นอะไร ๆ มากขึ้น

เจ้าพ่อหนุ่มอุทานเสียงดังจนคนที่นั่งข้างๆ สะดุ้งสุดตัว ดวงตาสีน้ำเงินเข้มจ้องใบหน้าของผู้เป็นย่าจนแทบถลนออกมานอกเบ้า ‘สามเดือนกับการหาเมีย แล้วเขาจะไปหาผู้หญิงที่ไหนมาทำเมียกันวะ ถ้าเมียมันหาตามร้านสะดวกซื้อได้ก็ดีน่ะสิ’ แอรอนบ่นอุบในใจพร้อมตีหน้ายุ่งเหยิง

เธอพูดพร้อมกับยิ้มให้เขาอย่างอ่อนโยน “ขอบคุณนะ ขอบคุณที่เข้ามาในชีวิตของฉัน ฉันก็จะรักหนูตลอดไป และจะจับมือหนูฟันฝ่าอุปสรรคไปด้วยกัน” “ค่ะ เฮียพัฒน์ของหนู” พิพัฒน์ถึงกับยิ้มกว้าง เมื่อเมียเด็กของเขาเรียกเขาว่าเฮียงั้นเหรอ “เมื่อกี้เรียกฉันว่าอะไรนะ”

พงษ์เข้าใจว่านนท์คงกลับขึ้นมาเพราะลืมอะไรสักอย่าง “ผมเปลี่ยนใจแล้ว... อยากจะขอนั่งดูตอนพี่เอาเมียผมอยู่ตรงนี้หน่อย..พี่โอเคนะ?” นนท์พูดออกไปตรง ๆ พลางปรายตาไปมองเมียรักที่บัดนี้ชันตัวขึ้นมานั่งกอดเข่า เบียดเรียวขาเข้าหากันด้วยความขัดเขิน เธอส่งยิ้มอาย ๆ ให้ผัวพลางพิ งแผ่นหลังเนียนไปกับผนังห้องสลัว

“หนูรู้พี่นนท์บอกหนูหลายครั้งแล้ว” “แล้วหนูชอบให้พี่กินไหมล่ะ” “ชอบที่สุด” “น่ารักจังหนูปุณเมียพี่” “พี่นนท์ให้หนูเป็นเมียจริงๆ ใช่ไหม” “จริงสิ คืนนี้พี่จะทำให้เมียมีความสุขนะครับ”