เมียอุ้มบุญของคุณนนท์ นิยาย & เรื่องราว

ณฐนนท์แทรกขึ้นมาพลางกอดอก “แหม...ทำเป็นเข้าข้างเมียเลยนะ แกสองคนนี่มันจริงๆ เลย ไม่รู้ว่าชาติที่แล้วฉันทำกรรมอะไรไว้ ถึงได้ตามมาจิกเอาส่วนบุญกับฉันในชาตินี้ไม่เลิก!”

: คิน นที และนนท์ อุทานออกมาพร้อมกันเป็นเสียงเดียว "พวกมึงตกใจอะไรขนาดนั้น กูยิ่งเครียดๆ อยู่" ผมบ่น "มึงเล่ามาเดี๋ยวนี้ไอ้วิน!" : นทีสั่งนี่มันมีเมีย แถมเมียยังเป็นน้องเอย

คุณนายของบ้านชนานนท์เอ็นดูหลาน เข้ามาอุ้มพาไปนอนบนโซฟา “ขอบคุณค่ะ” มือเล็กยกขึ้นไหว้ผู้ใหญ่ “น้องดา มาทางนี้พี่จะแนะนำให้รู้จักกับทุกคน” ยืนรอ และจับมือบางมายืนข้างๆ หล่อนเกร็งเล็กน้อย “เจ้าธันเพื่อนพี่ น้องเอ๋ยเมียมัน นั่นน้องข้าวหอม ภรรยาพี่ชายของเจ้าธัน แล้วก็นั ่นคุณแม่ของมัน”

ประภัสสรแก้ความเข้าใจผิดของบิดาเสียเอง “อัญญดา? งั้นแม่หนูนี่ก็น้องเมียที่ตายของณัทธรละสิ” “ครับ” คนเมียตายรับคำเสียงสุภาพ “อนิลทิตาเป็นน้าแท้ๆ ของลูกสาวผม”

"ใช่ค่า แม่ของน้องไปทำงานแม่ให้น้องอยู่กับคุณยายป้าจิตค่า" "อ้าวคุณนนท์ลงมาพอดีป้าตั้งโต๊ะไว้แล้วนะคะวันนี้เป็นข้าวต้มกุ้งของโปรดคุณนนท์เลยค่ะ"

หญิงสองวัยต่างตกอยู่ในความรู้สึกเช่นเดียวกันและเหมือนว่าโลกทั้งโลกมีเพียงพวกเธอเท่านั้น คุณนทีกับนนท์มองหน้ากันด้วยรอยยิ้ม นนท์เองก็เชื่อว่าบิดาต้องรู้สึกเช่นเดียวกันตน “เอาล่ะสาวๆ กอดกันพอแล้ว ไหนดูสิน้องสาวคนใหม่ของตานนท์น่ารักแค่ไหนเชียว คุณนายแม่ถึงกอดแน่นไม่ ยอมปล่อย” คุณนทีเอ่ยขึ้นด้วยตนเองก็อยากเห็นหน้าหญิงสาวชัดๆ เช่นกัน

มันชักจะไปกันใหญ่แล้วเล่นของอะไรของแม่ฉัน ฉันเนี่ยนะเล่นของใส่หมอนี่ถ้าเล่นจริงมันไม่กินฉันไปทั้งตัวเลยหรือไงแค่ตอนนี้มันก็แทบจะยิ่งไปทุกที่กับฉันอยู่แล้ว เล่นของไล่ให้ไปไกลๆ ก็ว่าไปอย่าง แม่นะแม่! “แม๊...เดี๋ยวหล้าบ่ได้เล่นของอีหยังแท้ๆ เด้ออ้ายนนท์เป็นผู้บ่าวของหล้าแ ท้ๆ” (แม่...เดี๋ยวหนูไม่ได้เล่นของอะไรจริงๆ จ๊ะพี่นนท์เป็นแฟนของหนูจริงๆ) ฉันรั้งตัวเอาตัวเพราะแม่จะพาฉันขึ้นรถมอเตอร์ไซค์ไปวัดเอาของออกให้นายนนท์

านที่ มีนนท์เป็นหัวหน้าครอบครัว เขาแต่งงานกับพราวชมพูซึ่งเป็นน้องสาวของพ่อเพชร และมีทายาทสองคนคือ เพลิงตะวันและพรรณดารา ที่นี่มีท่านรองธรรศ คุณหญิงนิ่มนวลซึ่งเป็นบิดามารดาของนนท์อาศัยอยู่ด้วย และมีพ่อใหญ่เนียมซึ่งมีอายุแปดสิบกว่าปี เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรของ ลูกหลานชาวไร่ภูอิงฟ้า

“ได้ แต่ต้องในฐานะที่เธอเป็นเพียงแม่อุ้มบุญให้เขาเท่านั้น” นันนลินทร์กลืนน้ำลายลงคอ ความมั่นใจว่าจะต่อกลอนกับเขามันศูนย์เปล่า

หล่อนมองไม่เห็นเรื่องราวพวกนั้นเลย พวกเขาไม่น่าจะมีความสุข แล้วเงินช่วยอะไรได้ บ้านสวยๆ ช่วยอะไรได้ “อีกเรื่องหนึ่งที่คุณพุดอยากรู้เกี่ยวกับนันทา ผมจะบอกเสียเลย” ภีมตัดสินใจ ไม่มีใครห้ามเขาได้ “แม่ของนันทาก็นงนุชไง” คุณพุดทำท่างงๆ “นงนุชไหน...” “นงนุชเมียของไพฑูรย์” “อะไ รนะ”