Novel & Cerita เมียเก่าที่เขาไม่เคยรัก

ช่วงนี้จิตใจของเขาอ่อนไหวจนคิดอะไรไปต่าง ๆ นานา ทั้งที่เขาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนในชีวิตเลยด้วยซ้ำ “เมียมึงมีท่าทีรังเกียจมึงงั้นเหรอ” “เปล่า ! แต่กูไม่เคยได้ยินคำว่ารักจากปากเมียกูเลย แม้แต่ครั้งเดียว” บีลีฟไม่มีท่าทีรังเกียจเขาเลยสักนิด แต่เธอกลับไม่ยอมเอ่ยปากบอ กความรู้สึกของตัวเองให้เขาได้รับรู้

นลินนั่งนิ่งพร้อมถอนหายใจออกมาแล้วพูดขึ้นเพราะอยากรู้อาการของชายหนุ่ม “เขาไม่ได้รักลินค่ะ ที่สำคัญเขาไม่เคยลืมแฟนเก่าแม้แต่วินาทีเดียว ลินผิดเองค่ะที่รักเขา นี่ใช่ไหมคะที่พี่เมฆอยากรู้”

ฟ้าโปรดทุบกำปั้นใส่แผงอกของปวินท์หนักๆ ก่อนที่ชายหนุ่มจะรวบข้อมือเธอไว้แล้วยกขึ้นไปจูบจากนั้นก็บอกรักให้เธอได้ยินซึ่งฟ้าโปรดก็ตอบรับด้วยคำว่ารักกลับไปเช่นเดียวกัน ไม่ผิดใช่ไหมถ้าแฟนเก่าของเธอจะคือของรักของหวงที่ต่อจากนี้เธอจะถนอมเขาไว้อย่างที่สุด จะไม่ยอมตกไปอ ยู่ในสถานะแฟนเก่าเป็นครั้งที่สองอย่างแน่นอน

ในน้ำเสียงของเขาแฝงความวู่วามอยู่หน่อย ๆ “ฉันเองก็เคยบอกคุณแล้วว่า เขาไม่ได้ชอบฉัน แล้วทำไมฉันต้องปักใจอยู่กับเขาไม่ยอมมีรักครั้งใหม่ด้วยล่ะ?” “แต่เมิ่งเซ่อไม่คู่ควรกับเธอเลย!”

ากว่าเธอไม่อยู่ เขาเคยบอกแม่เขาเสมอว่าตัวเขาไม่มีทางเหมือนพ่อที่เอาแต่อาลัยอาวรณ์หาแต่คนรักเก่า แต่ตอนนี้เขากลับเหมือนพ่อที่คิดถึงแต่แฟร์รี่ ทั้งๆ ที่ในใจรู้ดีว่าที่เธอตัดสินใจหนีเขาไปเธอคงมีเหตุผลอะไรสักอย่าง หรือไม่เธอก็ไม่ได้รักเขาเลยที่ผ่านๆ มา เธอไม่เคยบอกรักหร ือบอกชอบเขา และเขาก็ไม่เคยบอกรักบอกชอบเธอเหมือนกัน กว่าจะรู้ว่ารักและขาดเธอไม่ได้ก็ตอนที่เธอไม่อยู่แล้ว

ถิงถิงขมวดคิ้วแน่นจนเป็นปม หัวใจเต้นรัวผิดจังหวะด้วยความหวาดหวั่นต่อคำตอบที่กำลังจะได้ยิน (ที่ผ่านมาเขาบอกว่าเขาไม่เคยรักเหมยเลย) คำพูดนั้นไม่ต่างอะไรกับสายฟ้าที่ฟาดลงมากลางใจจนร่างทั้งร่างชาหนึบ

ธาราได้ยินแบบนั้นก็เลิ่กลั่ก “พี่เป็นคนใหม่แล้ว เราไม่พูดถึงอดีตกันดีกว่านะที่รัก” อดีตก็คอยปล่อยให้มันเป็นอดีตไป นึกถึงเพื่อเรียนรู้ความผิดพลาดของตัวเองได้ แต่ไม่ใช่นึกถึงแล้วกลับไปทำแบบเดิม ๆ ซ้ำ ๆ ทำให้คนที่ตัวเองบอกว่ารักเสียใจไม่จบไม่สิ้นแบบนั้นก็ไม่เอา ธาร าไม่มีทางทำหรอก

เพียงแต่เขาไม่เคยคิดจะพูดมันกับฉันเลยสักครั้ง คุณหมอมองดูฉันเงียบๆ "หมอเห็นเธอเติบโตมาพร้อมกับเขาตั้งแต่วัยเยาว์" ในที่สุดเขาก็พูดขึ้น "เธอไม่เคยเหมาะสมกับเขาเลย หมอรู้ว่าเธอรักเขา แต่ตอนนี้เขาหมั้นหมายไปแล้ว" เขาเว้นจังหวะ

รู้สึกดีกับคนแบบนี้ไปก็เท่านั้น เพราะยังไงเขาก็เห็นเธอเป็นแค่เครื่องระบายความใคร่ที่นึกจะเอาเมื่อไหร่ก็เอา ป่าเถื่อนยังไงก็ได้ เหนือสิ่งอื่นใดคือไม่เคยให้ความรัก… ไม่เคยทะนุถนอมร่างกาย เขายกร่างเธอขึ้นทั้งๆ ที่ของของเธอและของของเขายังเชื่อมกันอยู่จากทางบั้นท้ายก

ทำได้แค่อ้อนพ่อกับแม่ ร้องไห้กับทะเลและเมาโดยที่เขาไม่เคยรับรู้ “ไม่เคย ผมว่ามันงี่เง่า ถ้าเขาไม่รักเราแค่เดินออกมา ถ้าเขามีคนใหม่เราก็แค่ปล่อยวาง คนไม่รักกันแล้วจะรั้งไว้ทำไม” อืม...นั่นสินะ