เสียใจ

ภพพลอย นักข่าวสาวไฟแรงต้องเก็บงำความรักที่มีต่อ พันตรีรอยสยาม ไว้ในใจเพราะนายทหารหนุ่มผู้ภักดีต่อแผ่นดินมอบหัวใจให้กับรตี ดาราสาวพราวเสน่ห์หมดหัวใจ แต่โชคชะตาชักพาคนทั้งสองให้เกี่ยวพันกัน ณ บ้านอรรถสุนทร บ้านที่เต็มไปด้วยความรัก ความผูกพัน และดวงวิญญาณที่รอการแก้ไขสิ่งผิดพลาดในอดีต คราใดที่มาเยือนบ้านอรรถสุนทร ภพพลอยมักเห็นภาพในอดีตของสามีภรรยาคู่หนึ่ง พันตรีหลวงสีหราชเดโช ผู้มีใจรักมั่นในภรรยาทุกขณะจิต กับ พุดซ้อน หญิงผู้หมางเมินต่อความรักของสามีที่เธอไม่เต็มใจแต่งงานด้วย ความไม่เข้าใจและแรงแค้นของคุณหญิงวาดจันทร์ที่พึงใจในตัวชายหนุ่ม สุดท้ายความรักจึงกลายเป็นโศกนาฏกรรมที่น่าเศร้าแห่งบ้านอรรถสุนทร ฤาปมรักรอยบาปจะวนเวียนไปทุกภพชาติ ไม่มีวันจบสิ้น

การกลับมาเยือนของนายน้อยตระกูลสวี มาเฟียอันดับหนึ่ง อย่า เยว่ซือ ต้องมาบรรจบกับรักครั้งเก่าอย่างเพื่อนสนิท ลู่เป่ยเปียน ความรักต้องห้ามทำให้ฟันเฟืองความสัมพันธ์หมุนอีกครั้ง ระหว่างหน้าที่และความรัก พวกเขาจะเลือกสิ่งใด

สัญญาแค้นที่ทำร่วมกันกับสาวสวยผู้โชคร้าย เธอต้องรับกรรมที่พี่สาวก่อไว้และตกเป็นทาสของคนบ้าเจ้าอารมณ์1ปีเพื่อชดใช้ แทนพี่สาวที่ไร้ความรับผิดชอบของเธอ...

S2..ไม่มีอะไรเหมือนเดิมอีกต่อไป ทั้งฐานะ และสถานะของเราสามคน3P

"ไม่มีปัญญาหาผัวหรือไง ถึงได้เป็นเมียน้อยของพ่อฉัน ผู้หญิงอย่างป้าแก่จะตายอยู่แล้ว ควรจะเข้าวัดฟังธรรม แต่กลับทำตัวเลวเป็นเมียน้อย สร้างความร้าวฉานให้ครอบครัวคนอื่น" "หนูจ้ะ" "หยุดได้แล้วแสนรัก!" "นังผู้หญิงสารเลว!" "ไม่รู้อะไรหุบปากไปเลย" ชายหนุ่มหน้าคมเข้มเสียงกระด้างจ้องเธออย่างไม่พอใจ แสนรักมองอย่างไม่พอใจสายตาที่มองออกไปเต็มไปด้วยโทสะและสายตาเหยียดหยาม "ทำไม? ฉันพูดแทงใจดำแม่แกเหรอ ผู้ชายอย่างแกมันก็เป็นได้แค่ลูกเมียน้อยแหละ ไอ้ลูกเมียน้อย"

. . .หัวใจของ'เวกัส‘ เต้นแทบไม่เป็นจังหวะ เมื่อมองเห็นหญิงสาวที่สวมเสื้อยืดของเขาเดินออกมาจากห้องน้ำในห้องนอนของเขา เขาลอบมองดวงตากลมโต จมูกโด่งรั้นเชิดนิดๆของหญิงสาว ไล่ลงมาถึงริมฝีปากสวยอวบอิ่มได้รูปน่าจูบของหญิงสาว แล้วก็ต้องรีบหลบสายตาเมื่อเธอหันหน้ามามองเขาพอดี. . . “ไอยานอนห้องเวได้เลยนะ เดี๋ยวเวลงไปนอนโซฟากับพวกนี้เอง อีกอย่างคืนนี้น่าจะคุยกันเรื่องงานแข่งรถกันยาว แล้วเสื้อผ้าเวใส่ได้มั้ย? แก้ขัดไปก่อนนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้เอมิคงเอากระเป๋ามาให้แหละ” เวกัสรีบเอ่ยบอกหญิงสาว ไอยา: ”ขอบคุณมากนะเว สบายมากแค่นี้ก็เกรงใจจะแย่“ หญิงสาวเอ่ยขอบคุณพลางยิ้มจนตาหยีให้เขา แต่มันกลับทำให้ใจเขาเต้นเร็วจนผิดจังหวะ หลายปีก่อนเค้าไม่กล้าพอที่จะบอกรักเธอ ทำให้เธอต้องเสียใจที่ไปรักผู้ชายห่วยๆอย่าง“ไอ้พีช” แต่จากนี้เขาจะไม่ยอมเสียเธอไปให้ใครอีก “ไอยา”จะต้องเป็นของเขาคนเดียว เขาจะดูแลไม่ให้เธอเสียใจ ไม่มีผู้ชายคนไหนมีค่าพอสำหรับน้ำตาของ“ไอยา”ทั้งนั้น. . . . เวกัสคิดพลางเดินลงบันไดตามหลังเพื่อนๆลงไปชั้นล่าง . .

อ๋องรุ่ยหยาง และเหล่าองค์ชายพี่น้องของเขา ต่างพนันขันต่อกันว่า อ๋องรุ่ยหยางจะพิชิต คุณหนูเฟยฮวา บุตรสาวเสนาบดีเฟยเทียนหลงได้ลงหรือไม่ เพราะนางนั้นอวบอ้วนยิ่งกว่าคุณหนูในจวนใด แถมใบหน้าก็มีธรรมดามิได้โดดเด่นหรืองดงาม และนางยังแต่งตัวเฉิ่มเชยหนักหนา สีสันและแบบเครื่องแต่งกายของนางก็แสนเชยดังหญิงรุ่นป้าแก่ชอบสวมใส่ แต่นางนั้นหลงไหลท่านอ๋องรุ่ยหยางยิ่งนัก นางพบเขาที่ไหนก็มองเขาด้วยตาเป็นประกายหวานฉ่ำ ด้วยความหลงไหลจนใครๆก็ดูออก ต่างนินทาว่านางนั้นไม่เจียมตัว แม้บิดาจะเป็นเสนาบดีแต่นางขี้เหร่ปานนี้ อย่าว่าแต่อ๋องรุ่ยหยางเลย บุรุษอื่นก็มิมีใครอยากได้นางเป็นภรรยา บุรุษรูปงามเช่นอ๋องรุ่ยหยางแสนจะรังเกียจนางยิ่งนัก พบเจอนางที่ไหนก็มักจะหลีกหนี จนเป็นที่ขบขันของเหล่าพี่น้องของเขา เหล่าองค์ชายจึงลงขันกันจะยอมเสียม้าตัวที่งามที่สุดของแต่ละคนให้ท่านอ๋องรุ่ยหยาง หากเขายอมพิชิตหญิงขี้เหร่เช่นเฟยฮวาได้ลง เขาจึงวางแผนเกี้ยวนาง จนนางยอมตกเป็นของเขา เมื่อสมใจเขาก็ทิ้งนางอย่างเลือดเย็นยิ่งนัก เฟยฮวาจะทำเช่นไรต่อไป…

‘เรย์’ เขา... หล่อ นิ่ง ใจร้าย เย็นชา ฆ่าคนได้ ไม่ใช่ฆ่าให้ตาย แต่ถนัดทำให้ตายทั้งเป็น "ถ้าเธอจะยอมอยู่ในสภาพแบบนี้ก็ตามใจ แต่รู้ไว้อย่าง คนอย่างฉันไม่เคยคิดรักใคร ไม่เว้นแม้แต่เธอ" ——— "ตกอับจนต้องขายตัวเลยเหรอ" "อืม" "แล้วที่แอดไลน์มานี่ต้องการแบบนี้โดยเฉพาะ?" "อืม" "งั้นแก้ผ้า แล้วขึ้นเตียง"

อุบัติเหตุทางกายในคืนหนึ่งระหว่าง ‘ไรอัน คาเตอร์’ เจ้าพ่อแห่งสายการบิน ‘ลักซูรีแอร์ไลน์’ ผู้ได้รับฉายาว่านักธุรกิจสมองเพชร และ‘กุลนิดา พาโชค’ หญิงสาวชาวไทยที่เขาสนใจตั้งแต่แรกเห็น แต่เข้าใจผิดว่าเธอกำลังจะแต่งงานเลยไม่พาตัวไปขวางเส้นทางความรักของใคร การถูกเฉี่ยวชนทางร่างกายในคืนนั้นโดยที่กุลนิดาไม่คิดแจ้งเคลมประกันก่อให้เกิดสายเลือดคาเตอร์คนใหม่ ‘น้ำอิง’ เมื่อรู้ว่ากุลนิดามีลูกสาวของเขาติดท้องไป ไรอันทำทุกวิถีทางเพื่อจะจับสองแม่ลูกเอามาลงโทษด้วยการกอด แล้วปลอบใจด้วยการเปลูกและเมียอย่างไม่อั้น เมื่อเขาตามเจอ เธอจะปฏิเสธว่าน้ำอิงไม่ใช่ลูกเขาก็ไม่ได้ ในเมื่อพ่อกับลูกหน้าตาเหมือนกันเสียขนาดนั้น กุลนิดายังคิดว่าฟังผิด “คุณพูดว่ายังไงนะคะ!”

เพราะความใจดีของเขาถึงทำให้เธอหลงรักได้อย่างง่ายดาย โดยที่ไม่รู้ว่านั่นคือหลุมพรางที่ชายหนุ่มขุดเอาไว้เพื่อหลอกล่อเธอ 'ขึ้นเตียง' กว่าเพียงฟ้าจะรู้ตัว เธอก็สูญเสียทั้งหัวใจและอนาคตที่วาดฝันไว้จนหมดสิ้น สิ่งที่อาทิตย์ทำลงไปทั้งหมดก็เพื่อหลอกล่อให้สาวน้อยที่เขาหมายตายอมขึ้นเตียงด้วย นั่นแหละ! คือสิ่งที่เขาไม่ควรหลงลืม ขอแค่ได้ลิ้มลองความหวานจากเธอเพียงครั้งเดียวเท่านั้น อาทิตย์ถึงจะปล่อยเธอไป ส่วนเขาก็จะกลับไปใช้ชีวิตอย่างปกติเหมือนที่เคยเป็นมา ฉะนั้นเขาควรจะรีบจบเกม... ก่อนที่ความรู้สึกในส่วนลึกของหัวใจจะถลำไปไกลมากกว่านี้ "แต่เพียงรักพี่อาทิตย์ ขอเวลาหน่อยนะคะแล้วหลังจากนี้เพียงจะปล่อยพี่อาทิตย์ไป" เธอยอมรับการจากลาและไม่คิดจะยื้อเขาเอาไว้ แต่เพียงฟ้าแค่ขอเวลาทำใจเท่านั้น ขอแค่ไม่กี่วันเธอสัญญา "แต่พี่ไม่ได้รักเพียง" "เรื่องลูก" "ทำไมคะ หลังจากผ่านไปสี่ปีเกิดอยากจะเห็นหน้าลูกขึ้นมาว่างั้น" เขาหายออกไปจากชีวิตเธอกับลูกนานถึงสี่ปี แล้วมาบอกว่าจะขอรับผิดชอบลูกง่ายๆ ทั้งที่ผ่านมาเธอพยายามติดต่อหาเขาแทบตาย เขากลับมาทำไมในวันที่เธอไม่ต้องการความรับผิดชอบใดๆ จากเขาแล้ว