Novel & Cerita เสี่ยวอี้

แต่สือเหยาตอบกลับด้วยการแค่นเสียงฮึอย่างเย็นชาครั้งหนึ่ง เซิ่นหรูซวง : น่าโมโหชะมัด ต่อยคนได้ไหมเนี่ย? เมื่อเจียงเสี่ยวชุนเห็นว่าเซิ่นหรูซวงใกล้จะระเบิดอารมณ์ออกมาเต็มที ก็รีบพูดไกล่เกลี่ย “สุดหล่อ คุณเข้าใจผิดจริง ๆ คนนี้ชื่อว่าเนี่ยกวนอวี้ เป็นเพื่อนกับเซิ่นหรู ซวงจริง ๆ พวกเขาไม่ได้เป็นอย่างที่คุณคิดนะ”

ชู่ววว เสิ่นอวิ๋นหรือแท้ที่จริงแล้วก็คือ 'สวีเฟยหลง' ปลอมตัวมา ยกนิ้วชี้แตะริมฝีปากเป็นนัยบอกให้คนร่างบางซึ่งตะลึงมองเขาอยู่รับรู้ ก่อนจะเลือนหายไปท่ามกลางเสียงหัวเราะดังกึกก้อง ซึ่งมีเพียงหลานซือเยว่เท่านั้นที่ได้ยิน “เสี่ยวเสวี่ย... เสวี่ยเอ๋อร์... เยว่เอ๋อร์!” “หืมมม มีอะไรหรือ” “เราบอกว่า ยังเช้าอยู่เลยเจ้าอยากนอนพักก่อนดีหรือไม่ สายๆ พวกเราค่อยไปวัดอีอันกัน แล้วเจ้าล่ะเอาแต่เหม่อลอย คิดอะไรอยู่อย่างนั้นหรือ”

เฉิงเซ่าเทียนว่าและใช้สายตาเชิญชวน เขาไม่เรียกนางว่าสิบเอ็ด นั่นเพราะยามนี้ปรารถนาดื่มด่ำความสุขกับสตรีที่ชื่อ เหวินซืออี้ “ฮึ คราวนี้อยากให้ข้าเป็น อาเหยา ทะ ท่านมันเป็นคนไร้ยางอายโดยแท้”

สามพ่อแม่ลูกตะโกนขึ้นพร้อมกันอย่างตกใจ มีเพียงเย่วเย่วที่ไม่ตกใจเพราะนางก็สงสัยในตัวของชายหนุ่มเหมือนกัน "ใช่แล้วขอรับท่านน้าเซียวอี้ถังข้าคือคนสนิทของท่านอ๋องซ่งตงหยางผู้เป็นน้องชายขององค์ฮ่องเต้ขอรับ"

ใครสักคน โปรดช่วยสตรีอับโชคคนนี้ที เมื่อศีรษะโผล่พ้นผิวน้ำได้ หลายสิ่งพลันพุ่งเข้ามาในโสตประสาท พร้อมเรื่องราวที่ถาโถมเข้า และยามหญิงสาวนี้ไม่ใช่ ‘เสี่ยวอี้’ บอสสาวอายุน้อยผู้รับช่วงกิจการจากปู่ เพื่อดูแลสมุนไพรและชาเจ้าใหญ่ในโลกปัจจุบัน หากเป็น ‘หยวนชิงอี้’ ตั วประกอบในนิยายเรื่อง XXX ที่มีชีวิตแสนบัดซบ ซึ่งอ่านจบเมื่อไม่นานมานี้

ซูหมิงเย่วส่ายหน้า ก่อนจะหันไปหาเสี่ยวเหวิน เสี่ยวเหวินตอบกลับ “เธอคือเหวินฉู่ค่ะ” “ที่แท้ก็ยัยแม่มดนี่เองเหรอ” เฉิงโย่วแค่นหัวเราะเยาะ “รักแรกสุดหวงของประธานฮั่ว มิน่าล่ะถึงได้ทำตัวลึกลับซับซ้อนนัก...” พูดจบเขาก็แอบเหลือบมองกู้ฉือจวินที่ยืนปั้นหน้านิ่งขรึมไม่ยอมเอ่ ยปาก ก่อนจะแกล้งกระแซะเข้าไปกระซิบข้างหูด้วยเสียงแผ่วเบา “เมื่อกี้นายร้อนรนจนเก็บอาการไม่อยู่เลยนะ”

“ข้าไม่ได้มีชื่อแต่กำเนิดว่าไป๋อวี้ฮวา... และข้าไม่ใช่สตรีโดยกำเนิด” นางมองลึกเข้าไปในดวงตาที่เบิกกว้างด้วยความตกตะลึงของอี้เฉิน ก่อนจะเอ่ยประโยคสุดท้ายที่ทำลายโลกทั้งใบของเขาจนพังพินาศ “ข้ามีชื่อแต่กำเนิด ว่า... เหลียนหยางเหว่ย”

คำนำ เสี่ยวสืออี้ สตรีงดงามราวเทพธิดาในคราแรกนางจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าตนเองมีนามว่าอะไร ความทรงจำที่มีทั้งหมดตั้งแต่เยาว์วัยจนถึงตอนนี้นางไม่สามารถจำได้ไม่ว่าจะนึกเท่าไหร่ก็เจ็บที่สมองทุกครา แม้ไม่มีความทรงจำแต่ก็ยังมีเรื่องดีกับเขาอยู่หนึ่งอย่างคือคนรักที่อยู่ข้างกาย คอยเอาอกเอาใจไม่ว่าต้องการอะไรเพียงเอ่ยปากเขาก็หามาให้ได้เสมอ เพราะเขาคือองค์ชายห้า ต้าหยวนเทียน คนแรกที่เสี่ยวสืออี้ลืมตาขึ้นมาและพบเขาคอยอยู่ข้าง ๆ และบอกว่าทั้งสองรักกันมากเพียงใด

็นค่ะ" "เขาชื่ออี้เทียน เป็นหัวหน้าคนติดตามของเฉินเอ๋อร์และเขารู้จักเธอดี ฉันกำชับเอาไว้แล้วว่าเธอสามารถสั่งการทุกอย่างที่จะปกป้องชีวิตของตัวเองกับเฉินเอ๋อร์ได้ตลอดเวลา ดังนั้นหากมีอะไรที่แปลกแล้วเธอรู้สึกไม่ปลอดภัยไม่ว่าจะเป็นชีวิตของเธอหรือเฉินเอ๋อร์ เธอสามารถ เรียกหาเขาได้ตลอดเวลานะเสี่ยวเฉียว เพราะนับจากวันนี้ที่เธอเลือกจะอยู่กับเฉินเอ๋อร์ฉันแน่ใจว่าชีวิตของเธอก็จะไม่ปลอดภัยเช่นกัน"

ชินอ๋องชำเลืองมองสุดยอดคณิกาทั้งสามก่อนเบือนหน้าออกมาลอบมองท้ายทอยคนร่างเล็กตรงหน้า เอื้อมมือเล่นลูกผม “ไม่ว่าจะสวยงามแค่ไหน ก็ไม่มีใครเหมือนเจ้าหลานเอ๋อร์” “ต่อหน้าคนอื่น ท่านควรระวังด้วยชินอ๋อง ข้ามิได้ชื่อนั่นอีกแล้ว ข้าชื่อเย่วชิง” “เจ้าจะห้ามข้าได้เยี่ยงไร”