Novel & Cerita เสี่ยวอี้

ฮองเฮามีนามจริงว่าชุยเสี่ยวฟ่ง (崔小鳳) ยิ้มออดอ้อนฮ่องเต้ต่อหน้าทุกคน ไทเฮากระทุ้งไม้เท้าอีก "โอ๊ย!...เสด็จแม่ จะกระทุ้งอันใดนักหนา...ข้ารำคาญ" ฮ่องเต้ตวาดไทเฮาอย่างไร้ความยำเกรง "ฮ่องเต้...ไยเจ้าจึงไร้เหตุผล ปลดลู่เอ๋อร์กับจินกุ้ยเฟย จงบอกเหตุผลมา"

หลิวอันอันพยักหน้า “เมื่อเช้ามีคุณชายผู้หนึ่งสาวใช้บอกว่าเขาชื่อเหยียนอี้เฟย แต่ข้าไม่ได้ออกไปพบเขา” เจิ้งซูอี้รู้ว่าเหยียนอี้เฟยเป็นผู้ใด เขาเป็นหนึ่งในสหายในวัยเด็กของนาง บุตรชายคนเล็กของราชเลขาเหยียน ฉลาดหลักแหลมแต่เงียบขรึมสอบได้จอหงวนตั้งแต่อายุยังน้อย ไม่เ คยมีเรื่องเสื่อมเสียเกี่ยวกับสตรีหรือเกี่ยวข้องกับเรื่องผิดศีลธรรม กล่าวคือการมีอยู่ของเขาใกล้เคียงกับพระก็ว่าได้ ชื่อเสียงของเขาช่างแตกต่างจากใครบางคนยิ่งนัก “หืม....เขามาที่นี่ทำไม เจ้าได้ให้สาวใช้ถามเขาหรือไม่”

ฉางเซียงจูประกาศพร้อมรอยยิ้ม อู๋เซียว เผิงโจว กู่เล่ย จางเสี่ยวหงและกวนลี่ลี่ เป็นห้าคนที่ได้รับคัดเลือกในครั้งนี้ พวกเขาดีใจมากที่จะได้ทำงานใกล้มหาวิทยาลัยและไม่ต้องเสียเวลาเดินทางไปทำงานพิเศษวันละหลายชั่วโมงอีกต่อไป

ซืออี้ก็คือฮวาเอ๋อร์ และฮวาเอ๋อร์ก็คือซืออี้ ไม่ว่าจะชื่อไหนก็คือคนเดียวกัน... สตรีที่เขาอยากจะให้มาเป็นภรรยาและมารดาของลูก!!

เสี่ยวอวี่พยักหน้าอย่างเห็นด้วย คุณหนูห้าสกุลหลี่มีนามจริงว่า หลี่หลัน นอกจากจะมีน้ำใสใจจริงกับสองพี่น้องตระกูลชุยแล้ว นางยังมีหน้าตาเกลี้ยงเกลาหมดจด อุปนิสัยร่าเริงแจ่มใส ตรงไปตรงมา

เซียวอวี้สูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามปรับสีหน้าและแววตาให้กลับมาเป็นปกติ เขาพับกระดาษแผ่นนั้นลงช้าๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองสตรีตรงหน้าด้วยสายตาที่เรียบเฉยจนดูเย็นชา "คนในรายชื่อนี้คือ...เต๋อห่าวอวี่" "เต๋อห่าวอวี่" ชิงเหยาทวนชื่อนั้นซ้ำๆ ราวกับต้องการจะสลักชื่อนี้ลงไปในบั� �ชีแค้นของนาง ดวงตาของนางเริ่มวาวโรจน์ไปด้วยโทสะ "คนผู้นี้เองหรือที่ร่วมมือกับมู่หรงแย่งชิงทุกอย่างไปจากครอบครัวของหม่อมฉัน"

เกี๊ยวซ่าตัวเเสบยิ้มตาหยี ณคินมองหน้าภรรยารักที่คบกับมานานนับสิบเอ็ดปี ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเเค่ไหน เส้นรอยยิ้มกับดวงตาที่เป็นสระอิยังคงงดงามเหมือนวันเเรกที่ได้เห็น เกี๊ยวซ่าไม่ใช่ผู้ชายที่พิเศษเลิศเลอ เป็นเพียงผู้ชายตัวเล็ก ๆ สูง 178 เซนติเมตรธรรมดาคนหนึ่ง ผิวขา ว หน้าตาน่ารัก เเละเป็นเพียงคนเดียวที่เขาจะยอมทุกเรื่อง เพื่อเธอคนนี้ เสื้อในลูกไม้พี่ก็ใส่เเทนให้ได้ “ก็ได้ ใส่เเค่ส่วนบนนะคะ ส่วนล่างพี่จะโยกไม่ถนัดเอา” ⁽⁽ଘ (ˊᵕˋ) ଓ⁾⁾

เช้าวันปีใหม่ ฉันถูกสาวนางฟ้าปลุกแต่เช้า กลิ่นกายของเธอหอมถูกใจฉันมาก ส่วนอีกสี่คนฉันไล่ให้ไปทำความสะอาดบ้านที่เละเทะจากเมื่อคืน สาวผิวสีอีกคนก็เด็ดไม่น้อย ฝีมือการทำอาหารยอดเยี่ยมทีเดียว เธอเป็นคนฝรั่งเศสและเคยเป็นเชฟมาก่อน ส่วนนางฟ้าของฉันเป็นลูกครึ่งยูเครน -ออสเตรีย ฉันเรียกเธอว่า ‘เสี่ยวอี้’ ที่เหลือก็ไล่นับเลขตามลำดับหนึ่งถึงห้า “นายท่าน ผู้ว่าจ้างมาถึงแล้วค่ะ” ฉันมองเสี่ยวอี้ในชุดออกกำลังกายรัดรูปแล้วดึงเธอเข้ามากอด สูดดมความหอมให้ชื่นใจ แม้จะมีเหงื่อออกบ้างแต่มันกลับหอมดึงดูดอย่างประหลาด

กำยำและแข็งกร้าวน้อยกว่า หาก ‘ไป๋หยางเจ๋อ’ คือบุรุษที่เปรียบได้กับปีศาจในสนามรบ ดุดัน เยือกเย็นและน่าหวาดหวั่น ‘จ้าวอี้เหิง’ กลับเป็นดั่งเซียนขาวสะอาดที่ก้าวออกมาจากหิมะต้นฤดู ใบหน้าไร้มลทิน ท่วงท่าสงบเยือกเย็นจนผู้คนอดเคารพไม่ได้ หลิวอวี้ลู่รีบลุกขึ้น ค้อมศีรษะคารวะอย ่างงดงามตามแบบสตรีผู้ถูกอบรมมาอย่างดี

แคว้นฉิน เสิ่นอวี้หลัน คุณหนูใหญ่ผู้เอาแต่ใจแห่งสกุลเสิ่นที่แม้จะมีความงามจนเลื่องลือไปทั่วแคว้น กระทั่งฝ่าบาทยังเคยดำริถึงความงามของนาง ว่าในแผ่นดินนี้ไม่มีผู้ใดเทียบได้