แกล้งโง่ นิยาย & เรื่องราว

“คนนิสัยไม่ดี ชอบแกล้ง” “แกล้งคุณแล้วโคตรสนุก” ฟอด! ครั้งนี้ไม่ใช่แค่จุ๊บแต่เป็นแรงกดหอมแก้มแรง ๆ ฉันทำเป็นไม่สนใจไม่โวยวาย ไม่อยากจะใส่ใจคนขี้แกล้ง

ข้ารู้นะว่าเจ้าแกล้งโง่ แกล้งให้ได้ตลอดก็แล้วกัน มู่สงผู้แกล้งโง่เผลอถลึงตาโตเมื่อได้เห็นแววตาเอาเรื่องของสตรีชาวมนุษย์

เจมส์รู้สึกขำกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง ไม่คิดว่าเป็นเรื่องใหญ่ เกดสุดารู้สึกว่าตัวเองกำลังโดนยอกย้อน “งั้นผมต้องขอโทษ… ที่เผลอทำให้คุณหนูได้เห็นของดีเป็นบุญตา” เจมส์นึกสนุกที่ได้แกล้งหล่อน “ว้าย… ไอ้บ้า… ฉันจะเป็นตากุ้งยิงสิไม่ว่า ทำราวกับว่าฉันอยากเห็นของนายนักหรือไ ง… ไอ้ผู้ชายหื่น”

เรเน่แกล้งแซวซินดี้ไม่จริงจังนัก ร่างบางผู้ถูกแซวได้แต่นั่งก้มหน้าเขินอาย แก้มก็ร้อนผ่าวๆ อย่างกับจะระเบิดไม่รู้จะแดงแค่ไหน เพื่อนบ้านี่! เราก็เขินเป็นนะ //^^

ตัดพ้ดเสียงงอนๆ ไอ้หนูเริ่มเหี่ยว “โอ๋ๆ อย่าเพิ่งงอนสิจ๊ะ” “ไม่รู้แหละ พี่เหงาจะแย่แล้ว เงี่ย...มากด้วย” “พี่เดชอย่างอแงสิ ก็รู้ว่าเงี่ย...ถึงได้ส่งคนแก้เงี่ย...มาให้นี่ไง” “ยังไง” คราวนี้เดชสนใจทันที

จื่อหานที่ทุกคนว่าโง่เขลาแต่ความจริงนั้นตนแค่แกล้งโง่ก็เท่านั้น ลั่วเอ๋อร์ " หุบปากเจ้าคนโง่ชั้นต่ำเจ้ามีสิทธิ์อะไรมาพูดพล่อยๆเช่นนี้ "

เด็กสาวแกล้งปิดเปลือกตาลงไม่มองหน้าชายหนุ่ม “ฮึ! เดี๋ยวนี้งอนเก่ง อ่าส์..แกล้งฉันใช่ไหม” เสียงกระเส่าปนเสียงครางเมื่อโดนคนตัวเล็กเล่นงานด้วยลิ้นและโพรงปาก

ประโยคถัดมาสร้างความเดือดดาลให้มินิเป็นอย่างมาก “คำก็เด็กสองคำก็เด็ก ก็เด็กคนนี้แหละที่มันโง่รักพี่มาตลอด โง่ถึงขนาดยอมทำเรื่องหน้าอายที่สุดในชีวิต เพราะคิดว่าพี่จะรับรัก โง่ที่เพ้อฝันถึงเรื่ิองของเรา โง่ที่คิดว่าพี่ห่วงเพราะมีใจ แต่ที่โง่ที่สุดคืออะไรรู้ไหมคะ โง่ ที่มารักคนอย่างพี่”

เดย์โวยวาย “น้องเพื่อนโว้ย” “เออ กูรู้ครับ แค่แกล้งหยอกเล่นไม่ได้รึไง” “ไม่ได้ น้องเพื่อนก็คือน้องเพื่อน”

เจ้าขาเอ่ยพลางหัวเราะเยาะอย่างชอบใจ “Are you stupid or stupid?” แปลว่า (มึงโง่หรือมึงโง่) ยูมิโกะเอ่ยพลางยิ้มยียวนกลอกตามองบนแล้วเบะปาก