แกล้งโง่ Novels & Stories

จื่อหานที่ทุกคนว่าโง่เขลาแต่ความจริงนั้นตนแค่แกล้งโง่ก็เท่านั้น ลั่วเอ๋อร์ " หุบปากเจ้าคนโง่ชั้นต่ำเจ้ามีสิทธิ์อะไรมาพูดพล่อยๆเช่นนี้ "

คนพูดเบิกตาโพลงตกใจระคนประหลาดใจก่อนจะดีใจ ทว่าชั่วอึดใจสมองอันชาญฉลาดของเธอก็เข้าใจเรื่องบางเรื่อง จึงเอ่ยแกล้งอีกฝ่าย “รูปนี้มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละค่ะที่คิดว่าเป็นปุ้น” “…” คนโง่นั่งหน้าสลดสำนึกผิด ยิ่งเห็นตากลมแป๋วยิ่งรู้สึกแย่กับการกระทำที่ผ่านมา ต้นกล ้าจิ้มนิ้วลงบนอกซ้ายพูดเสียงอ่อย

แกล้งร้องออกมาทั้ง ๆ ที่ไม่ได้โดนตี "มันน่าจริง ๆ ทะเล้นไม่เลิก" ป้าสายใจปากบ่นไม่เลิก ส่ายหน้าตัวเองเบา ๆ

ตัดพ้ดเสียงงอนๆ ไอ้หนูเริ่มเหี่ยว “โอ๋ๆ อย่าเพิ่งงอนสิจ๊ะ” “ไม่รู้แหละ พี่เหงาจะแย่แล้ว เงี่ย...มากด้วย” “พี่เดชอย่างอแงสิ ก็รู้ว่าเงี่ย...ถึงได้ส่งคนแก้เงี่ย...มาให้นี่ไง” “ยังไง” คราวนี้เดชสนใจทันที

เจียวจูแกล้งทำเป็นโกรธแทนซิ่วอิง ตวาดใส่สาวใช้เสียงดังลั่น [แกล้งโมโหกลบเกลื่อน จงใจเปลี่ยนประเด็น] ระบบว่ามาอย่างนั้น ซิ่วอิงตอบกลับ ‘เสแสร้งแกล้งทำ พบเจอได้บ่อยในกลุ่มคนสตรอเบอแหล แต่เจียวจูเหมือนจะอาการหนักกว่า’

TT^TT “โง่ๆแบบนี้เดี๋ยวก็เสียตัวให้มันจนได้” เอ้า อยู่ๆก็โดนด่า อิหยังล่ะค้าาา? “เสียตัวอะไรคะ อย่ามาพูดคำที่หนูไม่เข้าใจนะ แล้วไหน? ใครโง่? ไหนคะ คนโง่ ฮัลโหลคนโง่ คนโง่อยู่ไหนจ๊าาา -3-”

หลอกเอาจากเขานี่แหละ ดูแล้วหลอกง่าย ไม่ได้ว่าเขาโง่นะ แต่เพราะเธอฉลาดกว่า โง่ ก็เหนื่อยหน่อยนะ พี่รัณ คนโง่ก็กดจมูกเข้ากับแก้มนุ่มทันที แค่พันห้าเสียเงินไม่ว่าเสียหน้าไม่ได้คนอย่างภ‍รัณ การกระทำของเพื่อนทำให้กันต์ที่รู้ว่าอะไรเป็นอะไรถึงกับอึ้ง

พีชทำเป็นตัดพ้อด้วยเสียงงอนๆ “พี่ขอโทษนะพีช แต่พี่คิดว่านะ ถ้าทริปนี้จบ พี่จะมีโบนัสให้พีชซัก xxx เป็นไง พีชโอเครึเปล่า พี่ไม่ได้จะเอาเงินฟาดหัวพีชนะ แต่ถ้าพีชไม่สะดวกก็ไม่เป็นไร” แก้วแกล้งทำเป็นพูดแหย่ เธอรู้ดีว่าพีชแกล้งเธอเล่น พีช เป็นคนไม่คิดมาก เห็นใครเดือดร้อ นก็พร้อมช่วยเสมอ

“จำเป็น” “จำเป็นเหรอ แกกล้าพูดออกมาได้ยังไง นั่นเป็นการกระทำที่โง่ที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็นมา แกยังมีสมองอยู่รึเปล่า ทำแบบนั้นคิดว่าตัวเองฉลาดนักรึไง”

แจ๊ะ! “อ๊าส์...นะ หนูแค่ อ๊ะ แค่อยากแกล้ง ซี้ดด แค่นั้นเอง” “อยากแกล้งงั้นเหรอหื้ม อยากแกล้งนักใช่ไหม?”