แกล้งโง่ นิยาย & เรื่องราว

“ก็แค่ใช้คำผิด ทำไมต้องว่าฉันโง่ด้วย?” “คำผิดมันไม่ใช่แค่เรื่องเล็ก ๆ นะ มันบ่งบอกว่าไม่รู้จริง ถึงจะมั่นใจแค่ไหน แต่ถ้าพูดเรื่องที่ไม่เข้าใจ แล้วโดนจับได้ว่าพูดมั่ว ๆ แบบนี้ มันก็ทำให้ดูโง่สุด ๆ ไปเลย”

“น้ำเน่า -/////-” แกล้งบ่นแต่หน้าฉันนี่ร้อนไปหมดแค่เขาพูดมาไม่กี่คำ แล้วเจ้าของหน้านิ่งๆก็ทำเป็นงอน “เค เดี๋ยวนี้กล้าว่า” “ไม่ได้ว่า”

เจียวจูแกล้งทำเป็นโกรธแทนซิ่วอิง ตวาดใส่สาวใช้เสียงดังลั่น [แกล้งโมโหกลบเกลื่อน จงใจเปลี่ยนประเด็น] ระบบว่ามาอย่างนั้น ซิ่วอิงตอบกลับ ‘เสแสร้งแกล้งทำ พบเจอได้บ่อยในกลุ่มคนสตรอเบอแหล แต่เจียวจูเหมือนจะอาการหนักกว่า’

แมงปอเริ่มโมโหพี่ชายทั้งสอง ไม่เข้าใจว่าทำไมไม่ฉลาดเอาเสียเลย ไม่รู้เรื่อง ทั้งที่ตนก็พูดชัดแล้ว “แมงปอว่าพี่โง่เหรอ” “ไม่ว่าโง่เยย ว่าหยาดน้อย” “ก็นั่นแหละ แมงปอว่าพี่โง่” “ว่าหยาดน้อย” “ฉลาดน้อยก็แปลว่าโง่” “โง่ได้ ปี้เฉือโง่ ปี้ฉิงโง่”

แก้มยุ้ยยิ้มแล้วเดินออกจากบ้าน ไคโรหันกลับมามองครัว ก่อนจะนึกถึงคำถามเรื่องการแกล้งเมื่อเช้า เขาเปิดฐานข้อมูลเกี่ยวกับอารมณ์ขัน การแกล้งอย่างปลอดภัย : การสร้างความประหลาดใจเล็กน้อยโดยไม่ทำให้เกิดอันตราย ความเสียหาย หรือความอับอาย

ผมตามตื๊อเพื่อนสนิทของพี่สาวอยู่นานถึงสามปี ในที่สุดเธอก็ยอมคบกับผมแบบลับๆ แต่หลังจากคบกันแบบลับๆมาห้าปี ขณะที่ผมกำลังเตรียมจะขอเธอแต่งงาน ผมกลับได้ยินบทสนทนาระหว่างเธอกับเพื่อนๆเข้าเสียก่อน “รักแรกของเธอกำลังจะกลับประเทศแล้ว แล้วแฟนตัวแทนคนนั้นของเธอจะจัดการยังไง?” “ตอนเลิกกันก็หาเหตุผลดีๆไว้ล่ะ อย่าให้เรื่องมันจบไม่สวย ไม่อย่างนั้นถ้าพี่เจียงรู้ว่าน้องชายตัวเองถูกรังแก เธอไม่ปล่อยเธอไว้แน่” หลังจากนิ่งคิดอยู่นาน เธอก็ตัดสินใจ “งั้นก็แกล้งทำเป็นความจำเสื่อมสิ ลืมเรื่องห้าปีนี้ไปซะ ยังไงเราก็คบกันแบบลับๆอยู่แล้ว ไม่มีใครรู้หรอก” ลืมก็ดีเหมือนกัน ลืมไปซะจะได้ไม่ต้องเจ็บอีก คืนนั้น ผมจึงไปหานักสะกดจิตที่เก่งที่สุดเพื่อลบความทรงจำตลอดแปดปีนี้ออกไป แต่พอผมลืมเธอได้จริงๆ ผู้หญิงที่เคยเย็น

...สาวห้าว เท่ห์ เก่ง สวย ที่ถึงแม้หลายคนจะมองว่าเป็นความหล่อแทน แต่ใครจะรู้บ้างว่า อัญญา นราธรก็มีความประทับใจในตัวผู้ชายคนหนึ่งอยู่เหมือนกัน ความประทับใจที่มีในครั้งอดีต กำลังปรากฏขึ้นอีกครั้งเมื่อเธอเจอเขา หญิงสาวจะเลือกที่จะสานต่อความประทับใจนั้น หรือเก็บกดมันไว้ในใจดังที่เคยเป็นต่อไป ในเมื่อรอบตัวของ อาชา เกียรติทรัพย์ไพศาล นั้นรายล้อมไปด้วยสาวสวยในวงสังคมชั้นสูง ที่ต่างผลัดเปลี่ยนกันมาเป็นตัวเลือกให้กับเขา…

คนหน้ามึนดึงหน้านิ่งไม่รู้ร้อนรู้หนาว ทั้งที่กำลังแกล้งกันชัด ๆ “ก็แกล้งอยู่เห็น ๆ” คนตัวเล็กกว่ายู่ปากใส่ แต่หารู้ไม่ว่ามันเป็นการเปิดโอกาสให้คนตัวสูงตรงหน้าได้แบบพอดิบพอดี

เฟร็ดและเหล่าดาราหัวเราะด้วยความเย็นชา ‘เสแสร้งต่อสิ!’ ‘คิดว่าตัวเองเก่งมาจากไหน?!’ ‘พลังที่แกคิดว่าแกมีจะทำให้แกดูเหมือนคนโง่เขลา!’

แกล้งทำ? ไอเดนรู้สึกสับสน เขาชี้ไปที่ฟิลิปและเย้ยหยัน “ทำไมฉันต้องแกล้งทำเป็นไอ้โง่นั่นด้วย? แกไม่เห็นความแตกต่างระหว่างฉันกับมันเหรอ? มนเป็นแค่เศษขยะ ทำไมมันถึงควรมีสิทธิ์มายืนที่นี่?”