แกล้งโง่ นิยาย & เรื่องราว

“ อ่อ... ” “ แกแกล้งโง่หรือแกโง่จริงๆ ฉันแยกไม่ออกแล้วนะยัยรสา ” “ หนูเป็นคนซื่อ คิดช้าไปหน่อย แม่อย่าทำเหมือนไม่รู้สิ หนูเป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้วนะ ”

หลอกเอาจากเขานี่แหละ ดูแล้วหลอกง่าย ไม่ได้ว่าเขาโง่นะ แต่เพราะเธอฉลาดกว่า โง่ ก็เหนื่อยหน่อยนะ พี่รัณ คนโง่ก็กดจมูกเข้ากับแก้มนุ่มทันที แค่พันห้าเสียเงินไม่ว่าเสียหน้าไม่ได้คนอย่างภ‍รัณ การกระทำของเพื่อนทำให้กันต์ที่รู้ว่าอะไรเป็นอะไรถึงกับอึ้ง

"ท่านรู้แล้วยังแกล้งทำไม่รู้ อยากเห็นข้าเป็นตัวโง่งมใช่หรือไม่" "เจ้ามิใช่ตัวโง่งม แค่ฉลาดน้อยเท่านั้นเอง" คำปลอบนั้น เหมือนไม่ได้ตั้งใจปลอบ แต่เป็นการยั่วโมโหนางมากกว่าเดิม

คนพูดเบิกตาโพลงตกใจระคนประหลาดใจก่อนจะดีใจ ทว่าชั่วอึดใจสมองอันชาญฉลาดของเธอก็เข้าใจเรื่องบางเรื่อง จึงเอ่ยแกล้งอีกฝ่าย “รูปนี้มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละค่ะที่คิดว่าเป็นปุ้น” “…” คนโง่นั่งหน้าสลดสำนึกผิด ยิ่งเห็นตากลมแป๋วยิ่งรู้สึกแย่กับการกระทำที่ผ่านมา ต้นกล ้าจิ้มนิ้วลงบนอกซ้ายพูดเสียงอ่อย

“ก็ใช่น่ะสิ ฉันนวดเก่งนะจะบอกให้” “ไม่มีทางเชื่อหรอก ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อย่างนี้ คุณจะแกล้งฉันใช่ไหมล่ะ” “จะแกล้งทำไมล่ะครับ รีบนอนคว่ำเร็ว” “โอเค ๆ ก็ได้ค่ะ”

เลออนชี้หน้าคนด่าอย่างไม่ยอมแพ้ "กูโง่แค่นิสัย แต่สมองไม่ได้โง่เว้ย กูแค่แกล้งโง่ให้พวกมึงดูฉลาดเฉยๆ เถอะ..."

ชีวิตในวัยยี่สิบปีของเธอกำลังตกที่นั่งลำบาก เมื่อสูญเสียพ่อแม่จากอุบัติเหตุเฮลิคอปเตอร์ตกในต่างประเทศเมื่อไม่กี่เดือนก่อนและเวลานี้เธอกำลังโดนคนที่เธอคิดว่าเขารักจ้องจะฮุบสมบัติโดยการแต่งงานที่เธอไม่เต็มใจ ลูกชายติดภรรยาของผู้เป็นอา เธอในวัยยี่สิบนักศึกษาปีสามมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง ชีวิตคุณหนูผู้สดใส ได้รับการประคบประหงมจากผู้เป็นบิดามารดามาโดยตลอด เวลานี้เธอช่างเป็นผู้อ่อนต่อโลก สวย รวยและโง่ด้วยนั่นคือนิยามของรัณนภันต์ ผู้ชายต่างหมายปอง เธอมีทุกคุณสมบัติที่ผู้ชายอยากได้

น้ำเสียงยียวน แต่ไม่มีความโมโหที่ถูกเรียกด้วยชื่อนี้ ทั้งที่เมื่อวานแสดงความหวงแหนอย่างกับอะไรดี “เรียกเภเพลินไม่โมโหแล้วเหรอ” “โกรธคือโง่ โมโหคือบ้า เภเพลินไม่อยากโง่ เภเพลินก็จะไม่โกรธ เภเพลินไม่อยากบ้า เภเพลินก็จะไม่โมโห ทวดขิมฉองเมื่อคืงเยย เภเพลินจำได้แม่งๆ”

เขาแกล้งกระซิบหยอกเย้า “อ๊ะ อ๊า” “อยากให้ช่วยเร็วกว่านี้ไหม? ไหนลองตื้อพี่ดูอีกทีสิคนเก่ง”

คนร่างบางไร้ทางสู้ โกรธจนตัวสั่นเลิกดิ้นเลิกด่า เอาแต่ทำหน้าบูดบึ้งตัวแข็ง วายุเห็นแบบนั้นแล้วก็รู้ได้ทันทีว่าคนตรงหน้ากำลังออกอาการโกรธจน ‘งอน’ จนได้ ชายหนุ่มไม่รู้จะนิยามอาการแบบนี้ว่าอะไรได้นอกจากคำว่า ‘งอน’ เมื่อใดที่วายุกวนประสาทไม่เลิก เถียงคำไม่ตกฟากจนอีกฝ่ายคว ามดันขึ้น หรือกลั่นแกล้งรังแกจนคนพี่โมโหสู้ไม่ได้ ก็จะออกอาการแบบนี้ทุกที