แม่ทัพ Novels & Stories

ฉันเลิกคิ้วถาม “เรื่องแม่ของมัน.. เป็นเรื่องเดียวที่ทัพมันเซ้นซิทีฟ” ภายนอกของผู้ชายที่ชื่อกองทัพดูเหมือนมีพื้นฐานทุกอย่างมาดี แต่พอได้รู้จักเข้าจริงๆ พวกเราต่างก็เว้าแหว่งเหมือนชีวิตมันขาดหายอะไรไปไม่ต่างกัน

หลงเทียนชาง แม่ทัพใหญ่ผู้เก่งกาจด้านการรบ เคยเข้าพิธีมงคลกับสตรีงาม แต่โชคร้ายที่นางเจ็บป่วยมาตั้งแต่เด็ก ๆ แต่งงานกับแม่ทัพได้ไม่นานก็จากโลกนี้ไป เขาขึ้นชื่อว่าเป็นแม่ทัพมัวเมาโลกีย์ ควงสตรีไม่ซ้ำหน้า จึงไม่แปลกที่สตรีในใต้หล้าต่างกันหมายปอง ตึง ตึง เสียงฝีเท้าเ ดินเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ ก่อนที่ประตูจะถูกเปิดจากด้านนอก แม่ทัพใบหน้าเข้มขรึมเดินเข้ามาอย่างองอาจ

บทที่สิบสี่ มิใช่เทพเซียน (1/2) ผู้รายงานสถานการณ์ไม่ชอบมาพากลของเมืองอวิ๋นแก่โอรสสวรรค์คือแม่ทัพใหญ่แห่งกองบัญชาการทางเหนือ แม่ทัพใหญ่กู้หรือกู้เซานั้นนับเป็นเขยสกุลมู่ มีศักดิ์เป็นน้าเขยขององค์ชายรอง

เหวินเชียนประคองฉีลู่ขึ้นมา มู่ถูเกอมองพวกเขาอย่างริษยาเดือดดาล เขาชี้หน้าเหวินเชียน "ที่แท้เจ้านี่เองคือแม่ทัพเทพ" "ใช่...ข้าคือแม่ทัพเทพที่พวกเจ้าเกรงกลัวกันนักอย่างไรเล่า" "ไม่จริง...ข้าไม่เชื่อ เจ้ามันก็แค่คนไม่เอาไหน จะมาเป็นแม่ทัพเทพได้อย่างไร"

ทั้งสามแยกย้ายกันไปพักผ่อน เฮยหลงไต่เต้าจากพลทหารมาเป็นแม่ทัพเหนือ เขามักจะถูกทหารในค่ายกล่าวเรียกกันว่าแม่ทัพหน้าน้ำแข็ง น้ำแข็งพันปี ไม่ก็องค์ชายน้ำแข็ง อะไรก็ตามที่บ่งบอกถึงลักษณะภายนอกของเขา

“ท่านพี่บอกว่าท่านพ่อกับท่านแม่ตายเพราะถูกโจรปล้นระหว่างเดินทางไปเมืองหลวงเจ้าค่ะ ท่านแม่ทัพได้ช่วยพวกเราสองพี่น้องเอาไว้ หากไม่ได้ท่านพวกเราคงถูกฆ่าตายทั้งครอบครัว” “ข้าเสียใจกับเจ้าด้วยนะ แล้วแม่ทัพคือใครเหรอ” โจวหมิ่นพยักหน้ายิ้มอ่อนก่อนตอบเมื่อร่างด้านหน้าถามต่อ “เป็นบิด าของท่านอ๋องซีฮั่นเจ้าค่ะ”

“เช่นนั้นหรือ แล้วเจ้าคิดจะทำอย่างไร” “ตำรามากมายที่ท่านแม่ทัพให้ผู้น้อยอ่านล้วนเขียนไว้เช่นเดียวกันว่าสตรีมิควรแตะต้องพิชัยสงคราม ทว่าก็ใช่จะไม่มีเหตุการณ์เช่นนั้น ในอดีตยังมีแม่ทัพสตรีมากมายที่สามารถพากองทัพร่วมรบจนชนะได้” แม่ทัพหนุ่มคลี่ยิ้มบางเบา พร้อมคิดถึงบรรดาตำรา ที่เขาให้นางอ่าน ไม่เสียแรงที่เขาวางเดิมพันข้างนางไว้เช่นนี้

สกุลซูเป็นแม่ทัพมาหลายชั่วอายุคน มีผลงานในสนามรบมากมาย แม่ทัพผู้เฒ่าซูถูกเรียกว่าแม่ทัพเทพผู้ปกป้องแคว้น เป็นที่ยอมรับว่ามีพรสวรรค์มากความสามารถเป็นอันดับหนึ่ง จะต้องทิ้งตำรายุทธวิธีเอาไว้อย่างแน่นอน คุณูปการเกริกก้องยิ่งใหญ่สั่นสะเทือนคนยุคโบราณ

แม่ทัพหนุ่มหมายถึงไป๋ลี่ถิงน้องสาวของไป๋หมิงเยว่ “ช่างน่าเสียดาย” แม้เอ่ยเช่นนั้นหากแต่ใบหน้าหล่อเหลามิได้บ่งบอกว่าเสียดายอันใดสักนิด เพราะเยี่ยนหงหมิงมีชายารองและอนุเต็มตำหนักครบทุกตำแหน่ง ขาดเพียงชายาเอกเท่านั้น

กวนเฟิงพยักหน้ารับ โยนบังเหียนม้าให้ทหารรับใช้ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ท่านแม่ทัพอยู่ที่เรือนหนังสือใช่หรือไม่? ข้ามีรายงานด่วนต้องแจ้งให้เขาทราบ" ทหารยามสองคนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก สีหน้าของพวกเขาดูอึดอัดและกลืนไม่เข้าคายไม่ออกอย่างประหลาด "เอ้อ... ท่านแม่ทัพไม่ได้อยู่ท ี่เรือนหนังสือขอรับท่านรองแม่ทัพ"