แม่ทัพ Novels & Stories

รองแม่ทัพตง ประสานมือกล่าวด้วยความนอบน้อม แม้ว่าตัวเขาเองจะรู้สึกขัดแย้งที่ต้องยอมรับสตรีเป็นแม่ทัพเช่นกัน แต่ในฐานะทหาร ลำดับขั้นการบัญชาการนั้นสำคัญ ในเมื่ออีกฝ่ายเป็นแม่ทัพเขาในฐานะรองแม่ทัพก็ยินดีจะเคารพเชื่อฟัง เพียงแต่สิ่งที่อีกฝ่ายสั่งการจะต้องไม่ใช่เรื่องขลาดเขล าเช่นนี้ แม้ว่าทุกคำที่บรรดารองแม่ทัพเอ่ยออกมาจะเป็นวาจาดูถูกเหยียดหยาม ทว่าเมิ่งหว่านชิงกลับไม่ได้มีท่าทีโกรธเคืองหรือไม่พอใจเลยสักนิด ดวงตาเรียวยังคงจดจ้องไปบนแผนผังเมืองก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“เช่นนั้นหรือ แล้วเจ้าคิดจะทำอย่างไร” “ตำรามากมายที่ท่านแม่ทัพให้ผู้น้อยอ่านล้วนเขียนไว้เช่นเดียวกันว่าสตรีมิควรแตะต้องพิชัยสงคราม ทว่าก็ใช่จะไม่มีเหตุการณ์เช่นนั้น ในอดีตยังมีแม่ทัพสตรีมากมายที่สามารถพากองทัพร่วมรบจนชนะได้” แม่ทัพหนุ่มคลี่ยิ้มบางเบา พร้อมคิดถึงบรรดาตำรา ที่เขาให้นางอ่าน ไม่เสียแรงที่เขาวางเดิมพันข้างนางไว้เช่นนี้

สกุลซูเป็นแม่ทัพมาหลายชั่วอายุคน มีผลงานในสนามรบมากมาย แม่ทัพผู้เฒ่าซูถูกเรียกว่าแม่ทัพเทพผู้ปกป้องแคว้น เป็นที่ยอมรับว่ามีพรสวรรค์มากความสามารถเป็นอันดับหนึ่ง จะต้องทิ้งตำรายุทธวิธีเอาไว้อย่างแน่นอน คุณูปการเกริกก้องยิ่งใหญ่สั่นสะเทือนคนยุคโบราณ

แม่ทัพหนุ่มหมายถึงไป๋ลี่ถิงน้องสาวของไป๋หมิงเยว่ “ช่างน่าเสียดาย” แม้เอ่ยเช่นนั้นหากแต่ใบหน้าหล่อเหลามิได้บ่งบอกว่าเสียดายอันใดสักนิด เพราะเยี่ยนหงหมิงมีชายารองและอนุเต็มตำหนักครบทุกตำแหน่ง ขาดเพียงชายาเอกเท่านั้น

กวนเฟิงพยักหน้ารับ โยนบังเหียนม้าให้ทหารรับใช้ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ท่านแม่ทัพอยู่ที่เรือนหนังสือใช่หรือไม่? ข้ามีรายงานด่วนต้องแจ้งให้เขาทราบ" ทหารยามสองคนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก สีหน้าของพวกเขาดูอึดอัดและกลืนไม่เข้าคายไม่ออกอย่างประหลาด "เอ้อ... ท่านแม่ทัพไม่ได้อยู่ท ี่เรือนหนังสือขอรับท่านรองแม่ทัพ"

เกิดใหม่เป็นฮูหยินของแม่ทัพ(อสูร)นั้นไม่ง่าย บทที่ 16 มู่ฉีหลิน แม่ทัพอสูร ‘แม่ทัพอสูร’ เป็นเพียงแค่สมญานามของ ‘มู่ฉีหลิน’ เท่านั้น

แม่ทัพหลายนายต่างขออาสาด้วยความยินดี ทั่วป๋าเหยียนกวาดสายตามองทุกคนปราดหนึ่ง ท้ายที่สุดก็หยุดสายตาที่แม่ทัพร่างสูงใหญ่ ซึ่งถือกระบองเขี้ยวหมาป่า บุคคลผู้นี้ร่างสูงเก้าฉื่อ หน้าตาองอาจดุดัน มัดกล้ามทั่วร่างกายแน่นหนาจนเกราะรบถูกดันให้นูนพองออกมา มองปราดเดียวก็รู้ทัน ทีว่าบุคคลผู้นี้คือแม่ทัพสายพละกำลัง

เงาร่างสูงใหญ่ในชุดแม่ทัพสีเข้มปรากฏขึ้นตรงทางเดิน ร่างนั้นก้าวมาด้วยจังหวะมั่นคง เสียงรองเท้าหนังแตะพื้นดังสม่ำเสมอ เขาเดินตรงมาทางเรือนของนางอย่างไม่รีรอ ชั่วขณะนั้นทั้งสองสายตาสบกัน เวลาพลันหยุดนิ่ง เซี่ยเจิ้งหาว แม่ทัพใหญ่แห่งแคว้น ผู้บังคับบัญชาทหารนับ ดวงตาค มที่เคยชินกับการมองศัตรูตอนนี้กลับสั่นไหวอย่างประหลาด

“แม่ทัพมาแล้วขอรับ” อาชาสีขาวพร้อมกับผู้ที่ควบคุมมันอยู่เรียกความสนใจให้กับเหล่าทหารกล้าของกองทัพกิเลนอัคคีไม่น้อยเพราะพระชายาหรือในตอนนี้ต้องเรียกนางว่า “ท่านแม่ทัพ” นั้นช่างงดงามราวกับภาพวาด

แม่ทัพหยางเจี้ยน เป็นบุคคลที่เปรียบเสมือนดั่งเสาหลักแห่งราชสำนัก ผู้เป็นขุนพลคู่ใจขององค์ฮ่องเต้ ด้วยความสามารถในการนำทัพที่หาใครเทียบได้ยาก ผลลัพธ์เดียวที่ติดตามมาหลังจากการออกศึกของเขาก็คือชัยชนะ ท่านแม่ทัพ