แม่ทัพ

อ๋องซีหยาง พยายามหลีกหนีการแต่งงานที่ฮองเฮาฉางเก้อกำลังเร่งรัดเขา หลังจากที่ทำให้เขาต้องยอมหมั้นหมายกับหลานสาวของนางคือเจียเหลียนฮวานางร้ายประจำเมืองที่ร้ายกาจ เจ้ามารยา และเป็นที่รังเกียจของเขาเหลือเกิน นางตามหึงหวงเขา และราวีหญิงทุกคนที่มาข้องเกี่ยวกับเขา ตามตบตีกับคุณหนูจวนอื่นๆที่นินทาว่าร้ายนางให้ได้ยิน ทำตัวร้ายกาจจนคนลือ เขามิชอบหญิงร้ายกาจเช่นนางแต่กลับพึงใจสหายของนางที่เป็นหญิงเรียบร้อยอ่อนหวาน เขาคิดว่าหากถอนหมั้นกับนางสำเร็จจะไปสู่ขอสหายของนางคือจงซูลี่ มาเป็นพระชายา แต่นางรู้เข้าจึงได้ปีนเตียงของเขาแต่คิดหรือบุรุษเช่นเขาจะยอมรับผิดชอบหญิงเช่นนางจึงได้หนีไปออกรบที่ชายแดนทันที และเมื่อกลับมานางกลับยอมถอนหมั้นอย่างง่ายดายและไม่ได้สนใจตอแยกับเขาอีก แต่กลับเป็นเขาที่ตามหึงหวงนางไปทุกที่แทน….

ข้าเป็นสตรีแต่งคู่กับน้องสาว แต่เขากลับปฏิบัติกับข้าเยี่ยงเดียรัจฉาน จับข้ากดเตียงจนร่างแทบแหลกคามือ นั่นยังไม่สาแก่ใจ เขาจับนางขังที่ห้องเก็บฟืนให้ทนตากยุงทนกับสัตว์พิษมากมาย...ข้าเกลียดเจ้าอ๋องโง่

"หากไม่ได้แต่งกับเจ้าชีวิตข้าขอผูกชะตาไร้คู่" "ไม่ อย่ากล่าวเช่นนี้ โปรดปล่อยข้าไป" "สิ่งเดียวที่ข้าจะปล่อย...มีเพียงน้ำทิพย์ของข้าจะวิ่งเข้าสู่กายเจ้าเท่านั้น จำเอาไว้"

แม่ทัพหยางเหวินเย่ทิ้งภรรยาหลังแรกวิวาห์ ปล่อยให้นางรอนานกว่าห้าปีจึงยอมพบหน้า ทว่าเถียนเถียนน้อยกลับมิได้อัปลักษณ์ดั่งที่จำได้ ดวงตาสีน้ำผึ้งนั่นก็อันตราย ล่อลวงหัวใจไร้รักให้กลับมาเต้นแรงอีกครั้ง...

ลิลลี่ลืมตาขึ้นมาพร้อมกับเสียงระบบกลไกบางอย่างในหัวที่ดังขึ้น [ติ๊ด! ยินดีต้อนรับโฮสต์เข้าสู่ระบบบุปผารัญจวน ภารกิจแรก: ปรนนิบัติท่านแม่ทัพเซียวจวินเหยียนในคืนเข้าหอ รางวัล: 500 แต้มชีวิต หากล้มเหลว: วิญญาณจะสลายไปทันที] "เดี๋ยวนะ... ปรนนิบัติแบบไหน?" เธอพึมพำกับตัวเอง แต่ยังไม่ทันขาดคำ ประตูห้องก็ถูกผลักออกอย่างแรง ร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะสีดำสนิทก้าวเข้ามา กลิ่นอายสังหารและกลิ่นเหล้าแรงๆ แผ่ออกมาจากตัวเขา เซียวจวินเหยียน จ้องมองสตรีบนเตียงด้วยสายตาคมกริบดุจเหยี่ยว เขาคว้าหมับเข้าที่ลำคอระหงของเธอแล้วกดลงกับหมอนนุ่ม "เจ้าคิดว่าการเอาตัวเข้าแลก จะช่วยให้ตระกูลมู่อยู่รอดได้งั้นหรือ?" เสียงทุ้มต่ำพร่ามัวข้างใบหู ทำเอาลิลลี่ในร่างมู่หลานฮวาสั่นสะท้าน [คำเตือน: ค่าความต้องการของเป้าหมายพุ่งสูงขึ้น โฮสต์โปรดเริ่มการเก็บแต้ม ณ บัดนี้] คำเตือน! นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายรักผู้ใหญ่เรท18+

เซี่ยซินหยานนักศึกษาที่ยังไม่ทันได้เรียนจบลืมตาตื่นขึ้นมาในร่างของ จ้าวเยี่ยนฟาง นางร้ายในนิยายที่เธอนั้นเคยอ่าน แต่ทว่าเจ้าของร่างนี้อายุขัยไม่ยืนนัก จ้าวเยี่ยนฟางถูกฆ่าตายในตอนที่นิยายใกล้จะจบ โดยน้ำมือคนของที่นางรักสุดหัวใจอย่างพระเอกของเรื่องนี้ “หวงตงหยาง” เซี่ยซินหยานได้เข้ามาอยู่ในร่างของนางร้าย ท่ามกลางเหตุการณ์จมน้ำของ"เหรินหลานเฟิง" โดยที่สามีของนางนั้นเชื่อว่า ฮูหยินผู้ร้ายกาจอย่างจ้าวเยี่ยนฟางเป็นคนผลักให้สตรีในดวงใจของเขาจมน้ำ ด้วยความโกรธเกรี้ยวของหวงตงหยางเขาจึงสั่งโบยฮูหยินถึงห้าสิบไม้ รวมถึงสั่งกักบริเวณนางมิให้โผล่หน้าออกมาสร้างความรำคาญใจให้กับเขาอีก เธอต้องมาสวมร่างของนางร้ายในนิยายที่ต้องตายไปอย่างอนาถและโดดเดี่ยว จากนี้ไปเธอควรจะทำอย่างไรในโลกที่ไม่คุ้นเคยเหล่านี้ ติดตามต่อได้ที่.. นางร้ายผู้นี้ มิขอหลงรักพระเอก

นางหงส์ที่พลัดพราก หวนกลับคืนรวงรังอีกครั้ง เพื่อทวงคืนและปกป้อง แผ่นดิน และ บุคคลอันเป็นที่รัก 'นางหงส์สลัดปีก ขาวฟูฟ่อง เนื้อนวลผ่องเสลาดั่งจันทร์ฉาย ตระกอง กอดแนบเนื้อมิรู้คลาย ลูบไล้กาย สอดประสานสมใจปอง ยอดพยัคฆ์แข็งแกร่งราวเหล็กกล้า ขับเคลื่อนกายาของเราสอง ฝ่ามือหนาบีบเคล้นเป็นทำนอง ตามครรลองแห่งวสันต์รัญจวนใจ บทเพลงรักบรรเลงจรุงจิต กายแนบชิดเติมเต็มสุขสดใส หงส์มังกรเกี่ยวกระหวัดขยับไป เชื่อมสายใยแห่งรักให้หลั่งริน สะโพกสอบบดอัดบุปผาร่อน ส่ายวนว่อนร้อนเร่าทั้งหยางหยิน เร่งจังหวะให้ซาบซ่านเป็นอาจิณ ต่างดื่มกินรสรักสลักทรวง'

เนตรดาว ดาราสาวที่อยู่ในช่วงประสบความสำเร็จสูงสุดของอาชีพนักแสดง แต่แล้วอุบัติเหตุก็พาให้เธอต้องกลายมาเป็นสาวใช้ในจวนท่านแม่ทัพ ฮวาอิงหลง บุตรสาวของขุนนางต้องโทษ จากคุณหนูสูงศักดิ์ต้องกลายมาเป็นสาวใช้ แผนพิชิตใจท่านแม่ทัพจึงเริ่มต้นขึ้น.... “ท่านแม่ทัพเคี่ยวกรำข้า จนแข้งขาข้าล้าไปหมดเจ้าค่ะ”

ฝ่าฟันอุปสรรคนานัปประกาศ ตำแหน่งหน้าที่ความรับผิดชอบของท่านแม่ทัพและท่านอ๋องที่แหวกขนมประเพณีทุกอย่างของราชวงศ์ฮั่น!

ท่านเจ้าคุณแม่ทัพที่ได้รับชัยชนะจากสงคราม ได้รับบำเหน็จเป็นการแต่งงานกับคุณหญิงที่ไร้เดียงสา คืนแรกของการเข้าหอคือบทเริ่มต้นของการเดินทางของท่านเจ้าคุณกับคุณหญิงสู่เส้นทางสวาทที่เผ็ดร้อน หลากหลายรสชาติ จนไม่อาจคาดเดาได้ว่าบทสุดท้ายของความรัก และเรื่องราวบนเตียงของท่านเจ้าคุณจะลงเอยอย่างไร