แม่ทัพ Novels & Stories

เงาร่างสูงใหญ่ในชุดแม่ทัพสีเข้มปรากฏขึ้นตรงทางเดิน ร่างนั้นก้าวมาด้วยจังหวะมั่นคง เสียงรองเท้าหนังแตะพื้นดังสม่ำเสมอ เขาเดินตรงมาทางเรือนของนางอย่างไม่รีรอ ชั่วขณะนั้นทั้งสองสายตาสบกัน เวลาพลันหยุดนิ่ง เซี่ยเจิ้งหาว แม่ทัพใหญ่แห่งแคว้น ผู้บังคับบัญชาทหารนับ ดวงตาค มที่เคยชินกับการมองศัตรูตอนนี้กลับสั่นไหวอย่างประหลาด

“แม่ทัพมาแล้วขอรับ” อาชาสีขาวพร้อมกับผู้ที่ควบคุมมันอยู่เรียกความสนใจให้กับเหล่าทหารกล้าของกองทัพกิเลนอัคคีไม่น้อยเพราะพระชายาหรือในตอนนี้ต้องเรียกนางว่า “ท่านแม่ทัพ” นั้นช่างงดงามราวกับภาพวาด

“แม่ทัพใหญ่ เว่ยต้ากู้เคยนำทัพเองสักกี่ครั้ง ทหารแปดแสนนายที่เขามีก็ไม่อาจเทียบทหารของข้าได้” หวงตี้ไม่ตรัสสิ่งใดอีก เพราะหากตรัสสิ่งใดออกไปก็ไม่ต่างจากการที่พระองค์นำเดินย้ำรอยอดีตที่ไม่ต่างจากตราบาป ทุกคนในห้องนี้ต่างทราบชาติกำเนิดที่แท้จริงของแม่ทัพไร้พ่ายผู้นี้ ฉะนั้นก องทัพที่หนานหนิงก็คือความชอบทัพของหยางจื่อถงจริงอย่างที่อีกฝ่ายกล่าวออกมา

หลูเฉิงกวงมองเพ่ยจี้อย่างเหม่อลอย ท่านแม่ทัพตอนนี้กลายเป็นท่านนายพลแล้ว “หลูเฉิงกวง แม่ทัพอะไรกัน ตอนนี้ใต้เท้าเพ่ยเป็นท่านนายพลแล้ว!” จางหย่งชุนตำหนิหลูเฉิงกวง คนเขาเป็นถึงนายพล เรียกแม่ทัพได้อย่างไร ในแวดวงข้าราชการเป็นความผิดที่แรงร้ายมาก

ทหารนายหนึ่งอุทานเสียงสั่น “ท่านแม่ทัพยังไม่ตาย” “เป็นท่านแม่ทัพจริง ๆ ด้วย ท่วงท่าแบบน้าน้ำเสียงแบบนั้น ข้าจำได้”

ตับ ตับ ตับ เสียงกระแทรกเนื้อหนังของท่านแม่ทัพคล้ายกับเสียงของกลองศึกที่กำลังป่าวประกาศทำศึกสงครามของช่องแคบบรรดาขันทีทั้งหลาย “ใครหน้าไหนที่อยากโดนข้าระเบิดช่องแคบ เชิญดาหน้าเข้ามาได้เลย” แม่ทัพ ฉินเย่เหวิน ได้สร้างตำนานบทใหม่โดยการทะลวงประตูหลังของเหล่าบรรดาขันทีมา กกว่า 40 ชีวิต ที่อยากจะมาท้าทายกับดุ้นของเขา เหล่าบรรดาขันทีหน้าอ่อนต่างพากันยกธงขาวขอยอมแพ้

“ข้านายกอง 13 น้อมรับคำสั่งท่านแม่ทัพขอรับ” นายกองที่พาคนกลุ่มนี้มารีบรับคำสั่งของแม่ทัพใหญ่ทันที เขาไม่คิดเลยว่าแม่ทัพใหญ่อายุน้อยผู้นี้จะน่ากลัวมากสมกับที่ได้รับตำแหน่งแม่ทัพใหญ่จากฮ่องเต้ให้มาทำศึกใหญ่ในครั้งนี้

"เสี่ยวฮวา ข้ารอฟังคำเจ้ามาเป็นสัปดาห์แล้ว ยังไม่รู้อีกเหรอว่าปกติแม่ทัพจางไปไหนมาบ้าง" "บ่าวทำเต็มที่แล้วจริง ๆ เจ้าค่ะคุณหนู แต่ว่าท่านแม่ทัพแทบไม่ออกจากจวนเลย"

แม่ทัพคนนี้เป็นคนบ้าบิ่นและหุนหันพลันแล่น หลังจากได้ยินคำพูดของเซียวท่า เขาก็โกรธฮึดฮัดขึ้นมาทันที “ข้าไม่ได้พูดพาดพิงถึงใครเสียหน่อย แต่ก็ช่วยไม่ได้หากเจ้าอยากรับไว้เอง” เซียวท่าตอบกลับด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง “เจ้า...” แม่ทัพหมดคำพูด ไม่รู้จะปฏิเสธอย่างไร

“คนผู้นั้น คือ แม่ทัพจิน” “หา!” ปากของจินวั่งซูอ้ากว้าง ดวงตาก็เบิกโพลง “แม่ทัพดวงพิฆาตภรรยาผู้นั้นน่ะหรือ ” “ใช่ เขามาชอบฉิงเอ๋อร์ของเรา”