แม่ทัพ Novels & Stories

แม่ทัพตัวจริงของฉัน>⁠. ------จบแล้วจ้า------

“…บ่าวมิกล้า” “จางอี้ เช่นนั้นก็เจ้า” “ท่านแม่ทัพอย่าได้ให้ข้าน้อย…” “หึ ไม่ได้เรื่องเลย” ""ท่านแม่ทัพ!!""

ทั้งรองแม่ทัพเว่ย หลิวเส้าหลง และแม่ทัพนายกองทั้งหลาย รวมทั้งทหารที่รอดชีวิต ต่างไม่มีใครกลับค่ายที่พัก ทุกคนร่วมใจกันออกตามหาแม่ทัพของเขาอย่างตั้งอกตั้งใจ สำหรับกองทัพแล้ว แม่ทัพคือผู้นำ คือขวัญกำลังใจ ที่สำคัญ หากไม่มีแม่ทัพแล้ว ทุกอย่างล้วนสิ้นความหมาย

“เจ้าจะเป็นกังวลไปไย ในเมื่อแคว้นต้าหมิงของเรามีแม่ทัพไร้พ่ายอย่างเจิ้นกั๋วกงอยู่ทั้งคน นอกจากนี้ ยังมีเจียงซื่อจื่อ คุณชายตระกูลเจียง รองแม่ทัพทั้งห้า และทหารกองทัพตระกูลเจียงอีกเป็นแสนนาย” “นั่นสิ! จริงด้วย ข้าก็ลืมไป เพราะบ้านเมืองสงบมานาน ข้าจึงได้หลงลืมกองทัพตระ กูลเจียงไปเสียสิ้น”

“เจ้าค่ะ” เหม่ยหวาเคยได้ยินกิตติศัพท์ท่านแม่ทัพผู้นี้มาบ้าง รู้เพียงแต่ว่าท่านเป็นแม่ทัพที่เก่งกาจ หามีผู้ใดเปรียบได้ แต่เรื่องอุปนิสัยส่วนตัวนั้นหาได้รู้มาก่อน ก็เพิ่งจะได้ยินจากปากฮูหยินเมื่อครู่ ไม่ว่าจะอย่างไรนางก็จะทนให้ได้

ถตีฝ่าเข้าไปยังเมืองได้สักที กลยุทธ์ของแม่ทัพแคว้นเจิ้งนั้นมีมากมาย สมกับเป็นแม่ทัพเฒ่าผู้เฝ้าชายแดนมาจนเกือบชั่วชีวิต ชื่อเสียงของแม่ทัพกวนไม่ใช่เฉพาะคนแคว้นเจิ้งเท่านั้นที่รับรู้ แต่กับคนแคว้นจ้านเองก็ยังรู้ดีถึงความสามารถของแม่ทัพเฒ่าผู้นี้ ซูซูที่แอบฟังอ

บทที่สิบสี่ มิใช่เทพเซียน (1/2) ผู้รายงานสถานการณ์ไม่ชอบมาพากลของเมืองอวิ๋นแก่โอรสสวรรค์คือแม่ทัพใหญ่แห่งกองบัญชาการทางเหนือ แม่ทัพใหญ่กู้หรือกู้เซานั้นนับเป็นเขยสกุลมู่ มีศักดิ์เป็นน้าเขยขององค์ชายรอง

เหวินเชียนประคองฉีลู่ขึ้นมา มู่ถูเกอมองพวกเขาอย่างริษยาเดือดดาล เขาชี้หน้าเหวินเชียน "ที่แท้เจ้านี่เองคือแม่ทัพเทพ" "ใช่...ข้าคือแม่ทัพเทพที่พวกเจ้าเกรงกลัวกันนักอย่างไรเล่า" "ไม่จริง...ข้าไม่เชื่อ เจ้ามันก็แค่คนไม่เอาไหน จะมาเป็นแม่ทัพเทพได้อย่างไร"

ทั้งสามแยกย้ายกันไปพักผ่อน เฮยหลงไต่เต้าจากพลทหารมาเป็นแม่ทัพเหนือ เขามักจะถูกทหารในค่ายกล่าวเรียกกันว่าแม่ทัพหน้าน้ำแข็ง น้ำแข็งพันปี ไม่ก็องค์ชายน้ำแข็ง อะไรก็ตามที่บ่งบอกถึงลักษณะภายนอกของเขา

“ท่านพี่บอกว่าท่านพ่อกับท่านแม่ตายเพราะถูกโจรปล้นระหว่างเดินทางไปเมืองหลวงเจ้าค่ะ ท่านแม่ทัพได้ช่วยพวกเราสองพี่น้องเอาไว้ หากไม่ได้ท่านพวกเราคงถูกฆ่าตายทั้งครอบครัว” “ข้าเสียใจกับเจ้าด้วยนะ แล้วแม่ทัพคือใครเหรอ” โจวหมิ่นพยักหน้ายิ้มอ่อนก่อนตอบเมื่อร่างด้านหน้าถามต่อ “เป็นบิด าของท่านอ๋องซีฮั่นเจ้าค่ะ”