แม่ทัพ Novels & Stories

นางที่เพิ่งเลื่อนขั้นและเหล่าแม่ทัพจริง ๆ นอกจากแม่ทัพฟ่านที่ถูกเรียกตัวกลับเมืองหลวงแล้ว ยังมีแม่ทัพซุนถิง แม่ทัพแดนใต้ที่เคยติดตามชินอ๋องออกรบในสงครามต่าง ๆ และแม่ทัพเหลยจิ้ง แม่ทัพแดนบูรพา บุรุษหนุ่มรูปงามวัยยี่สิบเอ็ด ที่คว้าตำแหน่งแม่ทัพมาได้เพราะฝีมือมิ ได้พึ่งพิงชื่อเสียงของตระกูล นอกจากนี้ยังมีรองแม่ทัพอีกสามสี่คนติดตามเข้าเฝ้า

อาหู่ในชุดเกราะที่เปื้อนโคลนจากการเร่งเดินทาง ก้าวเข้ามาในกระโจมบัญชาการอย่างองอาจ เขาคุกเข่าคำนับแม่ทัพเกาผู้มีพระคุณ "ท่านแม่ทัพเกา ไม่ได้เจอกันนาน ท่านยังดูแข็งแรงเหมือนเดิมนะขอรับ" แม่ทัพเการีบเข้ามาประคอง

แม่ทัพผู้นำทัพเสริมคือแม่ทัพเฒ่าจู ผู้บัญชาการแห่งหน่วยรบจ้านเป่ยว่าง กุ้นเอ่อร์กล่าวอย่างลึกลับ “ได้ยินมาว่าครั้งนี้มีแม่ทัพหญิงมาด้วย แม่ทัพหญิงผู้นั้นเคยปราบโจรจนสร้างผลงานมากมาย ไทเฮายังเอ่ยปากชมเลยนะ”

คำตอบของท่านป้าแผงขายปลาทำเอาเสี่ยวเม่ยรีบขยับตัวเข้าไปใกล้และเงี่ยหูฟัง เพียงได้ยินคำว่า จวนแม่ทัพ และ เทียบจองตัว ที่ออกมาจากปากของสตรีวัยกลางคน ก็ปลุกความอยากรู้อยากเห็นของเสี่ยวเม่ยให้ตื่นขึ้นโดยฉับพลัน เป็นที่ทราบกันดีว่าแม่ทัพประจิมเป็นผู้ยึดมั่นในรักอย่างมาก ต ลอดการคบหากับคุณหนูใหญ่เหลียนจินหลิน เฉินฮ่าวเทียนไม่เคยมีความสัมพันธ์กับสตรีอื่นใดให้คู่หมายในใจต้องเจ็บช้ำ

“ท่านราชครู ท่านน่ะหรือจะคุมกองทัพ” “แม่ทัพมู่ ข้าเองก็เป็นแม่ทัพมาก่อน เหตุใดข้าจะคุมมิได้”

สายตาเกือบทุกคู่ต่างจับจ้องกลีบเนื้อนุ่มที่แบะอ้าปลิดปลิ้นไปมายามโดนแก่นกายของแม่ทัพใหญ่ย่ำยีงัดเบียดสอดแทรกแนบชิดเร่าร้อน “โอ้ว...งามเหลือเกิน ท่านแม่ทัพ แรงอีกขอรับ” “ใช่ เอาให้นางเด้งกระเด็นไกลอีกขอรับ” “ท่านแม่ทัพของเราช่างดุดันยิ่ง แรงดีเหลือเกินขอรับ”

แม่ทัพเลือดสบถเบา ๆ อย่างอารมณ์เสีย ก่อนจะผละออกจากร่างเกือบเปลือยเปล่าของหญิงสาว นั่งลงบนเตียงกว้างของตนเอง “นายท่านเป็นอันใดไปเจ้าคะ ข้าทำสิ่งใดไม่พอใจหรือไม่” นางหน้าเสียเมื่อจู่ ๆ ท่านแม่ทัพก็ผละออก ก่อนจะเข้าไปประจบเพื่อเอาใจ ยิ่งเมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นถึงแม่ทัพเลือดแห ่งต้าฉี มีโอกาสน้อยนักที่จะได้ขึ้นเตียงกับ ท่านแม่ทัพเช่นนี้ ดังนั้นนางจึงไม่อาจปล่อยโอกาสดี ๆ เช่นนี้ให้หลุดมือไปได้

ภายในใจซุนหมัวมัวที่นึกเป็นกังวลนั้น “ฮองเฮาเพคะ ถึงแม้ว่าบ่าวจักมิเอ่ยออกไป ทว่า ท่านแม่ทัพน้อยเมิ่งอาจจะขึ้นทูลร้องเรียนได้นะเพคะ! ท่าน...ท่านสั่งให้ท่านแม่ทัพลุกขึ้นยืนเถิด เพียงเอ่ยออกมาสักสองคำ อย่าได้ก่อเรื่องใหญ่โตไปเลยนะเพคะ” ท่านแม่ทัพเป็นถึงเทพสงครา ม ฮองเฮามิรู้จักแยกแยะเอาเสียเลย

น้ำเสียงของ แม่ทัพหนุ่มแฝงความจริงจัง และหมายมั่นอย่างที่ไม่ยอมให้เรื่องร้ายผ่านไปโดยง่าย “ท่านแม่ทัพปั๋วเฉินหมายความว่า” มหาราชครูเฒ่าย่นหว่างคิ้วสงสัย

ฮูหยินแม่ทัพไม่ง่าย กราบขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่เดินทางด้วยกัน มาจนถึงตอนจบของนิยาย กราบขอบคุณทุกคอมเมนต์ ทุกกำลังใจ กราบขอบคุณทุกการสนับสนุน