ใบหย่า Novels & Stories

“ใช่ เคยเป็นทองแผ่นเดียวกัน แต่ยามนี้มันถูกไฟลนจนละลายหมดสิ้น และข้าเกรงว่าอาจรวมกันไม่ได้อีก หากเห็นแก่หน้าพี่เทาที่ข้าเคารพยิ่งจึงไม่พยายามหาเรื่องหย่าให้ลูกสาวต้องขาดกันกับแม่ทัพจิ่ง” เมื่อได้ยินคำว่า ‘หย่า’ ออกจากปากเนี่ยข่าย ซ่งหยูชุนก็ยกมือทาบอกตน และเกือบจะล้มหน้าฟาดพื้น จนเป็นเหตุให้สาวใช้ส่วนตัวนางพาไปนั่งที่เก้าอี้

ฉันพูดเบา ๆ แล้ววางสาย รอยยิ้มของฉันเปลี่ยนเป็นยิ้มแหย ๆ เมื่อฉันวางสายลง ด้วยความที่มาร์คไม่เห็นด้วยกับการหย่าร้าง เขาจึงอาจจะคุยเรื่องนี้กับคุณยายดอริสแล้วก็ได้ ฉันถอนหายใจแล้วทำไหล่ห่อ ฉันดีใจที่คุณยายดอริสกลับมา แต่เธอจะต้องลงมือขัดขวางไม่ให้ฉันได้หย่ากับมาร์คอย่าง เป็นทางการแน่ ๆ

นึ่งจะเซ็นใบหย่าแล้วคืนอิสระทุกอย่างให้กับพี่สิงห์ อีกอย่าง…สินสมรสหลังแต่งงานที่ต้องแบ่งครึ่งต่อครึ่งหนึ่งไม่ขอรับส่วนที่เป็นของพี่สิงห์ทั้งสิ้น แล้วก็พวกทองหมั้นนั่นด้วย หนึ่งจะเร่งให้คนส่งคืนกลับไปให้คุณแม่ของพี่สิงห์โดยเร็ว เราจะได้ไม่มีพันธะอะไรติดค้างกันอ ีก โชคดีนะคะ” น้ำหนึ่งเขย่งปลายเท้าจุมพิตลงบนสองพวงแก้มของสามีหนุ่มด้วยความอาลัยอาวรณ์ในความคิดเฮือกสุดท้ายก่อนทุกอย่างจะดับสลายโดยการก้าวขาเดินออกไปจากห้องอัปมงคลแห่งนี้

‘ใบหย่า’ ชายหนุ่มพูดออกมาด้วยน้ำเสียตื่นเต้น ที่ได้เห็นสิ่งที่เขารอมานาน ในที่สุดมัลลิกาก็หย่าให้เขาสักที ‘พี่ทำอะไรยัยมิว ยัยมิวถึงยอมหย่าทั้ง ๆ ที่มันรักพี่มากขนาดนั้น’

หย่า คำว่า หย่า คำนี้ยังไม่ทันหลุดปากออกจากปาก คุณย่าของเธอก็ตื่นขึ้นมาเสียก่อน “เสี่ยวซู่...”

“หย่า” จางฉี่เจิ้นรู้สึกเจ็บปวดมาก “ต้องการแบบนี้จริงๆ เหรอ ไม่มีทางเลือกอื่นแล้วเหรอ” ฉันจ้องมองเขา “ไม่มี” ในวันที่ฉันออกจากโรงพยาบาล เราก็ไปหย่ากัน

ฝ่ามือใหญ่ยื่นมือไปซองจดหมายมาไว้ในมือก่อนจะเปิดออกอย่างช้าๆ ทว่าทันทีที่อ่านตัวอักษรในเอกสารจบ น้ำตาของลูกผู้ชายรินไหลลงมาทันตาเพราะเอกสารที่เธอมอบให้กับเขานั้นคือเอกสารการหย่าร้าง “เราหย่ากันเถอะค่ะ” “อึก” ประโยคนั้นเป็นเหมือนปลายมีดแหลมคมที่กรีดลงกลางใจคนฟังอย่างชายหนุ ่มจนเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส แววตาของหญิงสาวที่จ้องมองเขาในตอนนี้ได้ให้คำตอบแก่เขาอย่างชัดเจนแล้วว่าเธอนั้นต้องการจะไป..

“ถึงตอนนั้นคนเขาก็คงลืมแล้วล่ะ แต่ถ้าเราสองคนคุยกันได้ทุกอย่างก็จะเป็นเหมือนเดิม” “หมายถึงเราจะแต่งงานกันและมัดหมี่จะอยู่ในฐานะภรรยาขัดดอกของคุณเหรอคะ” “มันไม่ใช่ภรรยาขัดดอกนะ มัดหมี่อย่าเอาเรื่องเงินมาพูดสิ”

เขาหยอกเย้าภรรยา “ความรักคือสิ่งสวยงาม ชนชั้นวรรณะคือสิ่งลวงตา ถ้ารักแล้วไม่ต้องไปแคร์หรอกค่ะ” สุทธิดารู้สึกอิจฉาความรักของพวกเขาทั้งสอง เพราะเธอไม่มีโอกาสได้เจอความรักแบบนี้ ชีวิตของเธอถูกขีดเส้นไว้เรียบร้อยแล้ว และเธอก็เต็มใจที่จะเลือกทางนั้นเพื่อความสบา ยใจของมารดา “เล็กขอให้ความรักของพวกคุณเจริญงอกงามเหมือนต้นไม้ใหญ่ ออกรากชอนไชไม่ล้มง่าย ๆ แม้ต้องเจอกับพายุนะคะ และขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือในวันนี้มาก ๆ ค่ะ”

“ด...เดี๋ยว ๆ ย...หย่าอะไร! ไม่เอาเฮียไม่หย่า” “ใบหย่าของแท้ไอ้ดาร์ก! มึงดู! มีรอยประทับตรานิ้วตีนด้วยไอ้ดาร์ก!!!” เฮียเจฟยื่นใบหย่าให้เสี่ยดาร์กดู เสี่ยดาร์กหันหน้ามามองฉันแล้วทำหน้าเศร้าเรียกร้องความสงสารขึ้นมาทันที