ใบหย่า Novels & Stories

ศรัญเอ่ยแซวนัทธีอย่างชอบใจ “เขาเรียกให้เกียรติค่ะ” กานดาเอ่ยขัดสามี สายตาส่งค้อนให้เบาๆ ไม่นานนักอาหารก็เริ่มทยอยมาเสิร์ฟ ทุกคนจึงลงมือรับประทานอาหารกัน หลังจากตกลงกันได้ว่าจะจัดงานฉลองสมรสเมื่อไหร่ ทุกคนก็แยกย้ายกันกลับ

มุมมองของชยุตม์ "ผมกำลังจะตัดสินใจครั้งที่สำคัญที่สุดในชีวิต การหย่าคือทางออกที่ดีที่สุด ที่จะยุติบาดแผลระหว่างเราสองคน" "ตลอดเวลาที่แต่งงานกันมา พวกเราแค่ใช้ชีวิตอยู่บ้านเดียวกัน แต่ไม่เคยใช้ชีวิตร่วมกันจริง ๆ เลย หลายปีที่ผ่านมา ผมอดทนมาตลอด รอว่าสักวันเธอจะเปลี่ยนไป สะ สมความอดทนซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่สุดท้ายผมก็รู้ตัวว่าผมก็เป็นแค่มนุษย์คนหนึ่ง ที่มีขีดจำกัดของความอดทนเหมือนกัน"

ฤดูใบไม้ผลิ วันที่ x เดือน x ปี 20xx หลักฐานที่มีทำให้ซิงอีเป็นผู้ชนะในการฟ้องหย่าสามีได้อย่างไม่ต้องสงสัย แต่นั่นเธอยังไม่พอใจ เธอใช้สิทธิ์ของภรรยาที่ถูกต้องตามกฏหมายยื่นฟ้องหย่าชู้ของสามีด้วยเงินหลายล้านหยวนทันที "ฉันไม่รู้ว่าเขามีภรรยาแล้ว" "ฉันก็เป็นผู้ถูกกระทำนะ" "ผู ้หญิงด้วยกันต้องเห็นใจกันสิ"

ปราชญ์ : อืม เพลงขวัญ : งั้นก็ไปหย่าสิ หลังจากอ่านข้อความสุดท้ายที่เพลงขวัญส่งมา มือหนากดปิดหน้าจอก่อนจะโยนโทรศัพท์ราคาแพงกระแทกใส่โต๊ะทำงาน เขาเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องโมโหขนาดนั้น ปกติเขาไม่ทำลายข้าวของ เพลงขวัญอยากให้เขาหย่ากับเพียงตะวัน ซึ่งไม่ใช่เรื่องแปลกใ หม่อะไร เขากับเพียงตะวันตกลงกันว่าจะหย่าหลังจากแต่งงานครบหนึ่งปี รถหรูขับมาจอดหน้าบ้านหลังหนึ่งท้ายซอย เป็นบ้านที่เขาไม่เคยคิดจะมาเลยสักครั้ง นั่นก็คือบ้านที่พ่อของเขามอบให้เป็นเรือนหอในวันแต่งงาน

พิพัฒน์ที่กลับโต๊ะหลังไปเลือกเค้กที่ตู้กระจกตรงเคาน์เตอร์ รีบแนะนำเพื่อนของตนให้พี่พายรู้จัก พี่พาย. ตื้นลึกหนาบางเป็นยังไงไม่รู้ ไม่รู้ว่าทำไมพายุถึงได้หย่ากับดาหลา จุดสิ้นสุดของความสัมพันธ์มาจากสาเหตุใด ที่พอรู้หลังจากหย่า พายุพาลูกไปอยู่กับคุณหญิงย่า ไม่สิ! ชาย หนุ่มพาพิพัฒน์ไปไว้ที่คฤหาสน์ตระกูลพงศ์กฤตกุลก่อนหย่าด้วยซ้ำ

ชามยาถูกปัดตกแตกกระจายทั้งใบ ฉางชิ่งโหวที่ช่วงนี้ซูบผอมลงมากเพราะทั้งโรคภัยและความเครียดสะสม เขาลุกพรวดขึ้นจากเตียงทันที “เป็นไปไม่ได้! รั่วหรานเป็นภรรยาของข้า นางจะไปแต่งกับซ่งเหวินหยวนได้อย่างไร” คนรับใช้ก้มหน้าตอบเสียงเบา “แต่...ท่านโหว ทั้งสองหย่ากันแล้วขอรับ ”

เสิ่นลั่วอวี้ น้ำหมึกสีดำประทับลงบนกระดาษ เป็นอันสิ้นสุดพันธะสามีภรรยา และสิ้นสุดความพยายามอันโง่เขลาที่หวังจะได้หัวใจของบุรุษผู้นี้ นางวางพู่กันลง เลื่อนหนังสือหย่ากลับไปตรงหน้าเขา ก่อนจะลุกขึ้นยืนช้าๆ จัดระเบียบอาภรณ์ของตนเองให้เรียบร้อยและสง่างามที่สุด เท่าที่ส ตรีผู้ถูกทอดทิ้งคนหนึ่งจะทำได้

ชิงเยว่กระซิบเสียงแผ่วเบาด้วยหัวใจที่บีบคั้นเจียนสลาย “หนี้ชีวิตและหนี้แค้นระหว่างเรา... มันจบสิ้นลงแล้ว เซียวจิ้งเหิง” นางสูดลมหายใจเข้าลึก จรดปลายพู่กันชุ่มน้ำหมึกลงบนผืนผ้าแพร... ตวัดเขียนชื่อ ‘เสิ่นชิงเยว่’ ลงไปข้างชื่อของเขาอย่างเด็ดเดี่ยวและมั่นคง! หนังสือหย่าฉบับนี้ ... บัดนี้มีผลสมบูรณ์ตามกฎหมายทุกประการแล้ว!

เงินก้อนแรกของภรรยาชั่วคราว “ค่าใช้จ่ายหลังหย่า” เยี่ยนโจวอ่านหัวข้อบนหน้าสมุดออกมาในที่สุด

ฌอนวางเอกสารลงบนโต๊ะกาแฟ คำว่า ‘ข้อตกลงการหย่าร้าง’ ที่เขียนอยู่ ปะทะเข้ากับสายตาของแคทเธอรีน เธอสูดหายใจเข้าอย่างแผ่วเบา ทว่าความเจ็บปวดยังคงแทรกลึกจนรู้สึกได้ ความจริงแล้ว พวกเขายังเป็นคู่สามีภรรยากันอยู่