ใบหย่า Novels & Stories

เด็กน้อยผู้รักและยืนเคียงข้างแม่เสมอ “แม่อยากจะหย่ากับพ่อของหนูลูก” “หย่าแปลว่าอะไรฮับ” “ก็พ่อกับแม่จะไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่แม่ไม่ได้กีดกันให้เขาพบลูกนะ เขาก็ยังคงเป็นพ่อของหนู เขาก็ทำหน้าที่พ่อ ส่วนแม่ก็ทำหน้าที่แม่แค่นั้นเองครับ”

“ก็ฉันสงสัยว่าเหลืออีกกี่วันถึงจะครบเก้าสิบเก้าวัน ฉันนั่งนับนิ้วตั้งนานก็ไม่ลงตัวสักที แต่พอฉันหันไปถามเขาว่า อีกกี่วันเราจะหย่ากัน เขาก็ตอบได้ทันทีว่าอีกสิบเก้าวัน นั่นแสดงว่าเขานับวันนับเวลารออยู่ทุกวัน เขาอยากหย่ากับฉัน เขาอยากทำตามข้อตกลงเดิม ไม่มีการผูกพันอะไรทั้งนั้น ระหว่างฉัน กับเขามันก็แค่เซ็กซ์ แค่นั้นจริง ๆ” ใบเตย พราวป้า อลิส มองหน้ากันอย่างหนักใจ ส่วนเรนนี่นั้นสั่งเครื่องดื่มแรง ๆ มาดื่ม แก้วแล้วแก้วเล่า ทั้งโต๊ะมีแค่เรนนี่ที่ดื่มเยอะที่สุด เพื่อน ๆ ดื่มไม่ลง เพราะสงสาร และพวกเธอต้องคอยดูแลเรนนี่

มือไม้สั่นไปหมด วันนี้เธอได้ใบหย่ามาแล้วจริง ๆ เฟยเทียนเห็นใบหย่าก็มีความสุขไม่ต่างจากซื่อหง หล่อนเหลือบไปมองซื่อหง สุดท้ายลูกชายของหล่อนก็หย่าขาดกับผู้หญิงไร้ค่าอย่างซื่อหงได้จริง ๆ สักที ต่อแต่นี้ไปพวกเขาไม่ต้องมาทนเห็นผู้หญิงร้ายกาจอย่างซื่อหงอีก เจ้าหน้าที่เหลือบ ไปมองเจียวหมิง ไม่รู้ว่าจะแสดงความยินดีกับเขาดีหรือไม่? สุดท้ายก็ตัดสินใจพูดออกไปว่า “เสร็จเรียบร้อยหมดแล้วนะ รีบกลับไปนอนพักที่โรงพยาบาลเถอะ”

อริสราถามเสียงอ่อนลง ถึงแม้จะรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังพังทลายลงมา คามินถอนหายใจ “บางครั้งการที่เราหย่ากันมันอาจจะดีสำหรับเราสองคน.” "ค่ะ มันอาจจะเป็นทางออกที่ดีสำหรับเราทั้งสองคน" เธอพูดด้วยเสียงที่เริ่มสั่น

อชิระตัดสินใจจรดปลายปากกาลงบนใบหย่า แม้ภายในใจจะเศร้า แต่ดีกว่ารั้งกันไว้สู้ไปเริ่มต้นใหม่ทำความรู้จักกันใหม่ดีกว่า “ต่อจากนี้พวกคุณได้หย่าขาดกันแล้วครับ” “ขอบคุณค่ะ / ขอบคุณครับ” แพรพิศชาหยิบกระดาษขึ้นมาถือไว้หนึ่งแผ่น และมองกระดาษที่เป็นเครื่องเตือนใจว่าเราทั้ง สองหย่าขาดจากกันแล้ว

ใบหย่าไม่มีตราประทับต้องทำเช่นไร" "ไม่มีคือไม่สมบูรณ์ ตามกฎหมายของที่นี่เจ๊จางยังคงเป็นภรรยาถูกต้องตามกฎหมายครับ" "ไม่อยากเป็นสักนิด"

แผ่นกระดาษในมือร่วงหล่นลงบนตัก นลินทิพย์นั่งนิ่ง ลมหายใจขาดห้วง หัวใจในอกซ้ายบีบรัดตัวรุนแรงจนรู้สึกเจ็บแปลบดั่งมีเข็มนับพันเล่มทิ่มแทง หนี้... หมดลงแล้ว การแต่งงานขัดดอกที่ผูกมัดเธอไว้ ได้สิ้นสุดลงตามกฎหมายอย่างสมบูรณ์แบบแล้วในวันนี้

​หลังจากถอนจูบอันแสนอ่อนหวานออก คีรินก็ใช้ฝ่ามือทั้งสองข้างประคองพวงแก้มใสให้แหงนเงยขึ้นมาสบตากัน ก่อนจะใช้นิ้วเกลี่ยซับหยาดน้ำตาที่ยังคงไหลรินให้อย่างเบามือ ​"ผมเพิ่งมารู้ความจริงทีหลัง ว่าหลังจากที่เราหย่ากันแล้ว คุณต้องเผชิญกับมรสุมชีวิตมากมายขนาดไหน... ถ้าผมรู้เรื่อ งพวกนั้นล่วงหน้า ต่อให้บริษัทของผมจะต้องพังพินาศ ผมก็ไม่มีวันยอมปล่อยมือจากคุณไปแบบนั้นเด็ดขาด"

ใบหย่าของใคร? เสิ่นเยี่ยนโจวเปิดใบหย่าออกด้วยมือที่สั่นเทา ทว่าข้างในกลับเป็นชื่อของเขากับหนิงรั่วซี เป็นไปได้ยังไง? เขาไปหย่ากับหนิงรั่วซีตอนไหน?

เขาหัวเราะในลำคอ มองลูกชายที่เอากล้องฟิล์มไปถ่ายดอกไม้ใบหญ้าอยู่สนามหน้าบ้านด้วยความสุขสดใส “ผมหย่ากับหม่าม๊าของเสี่ยวจินต่างหาก กับคุณหน่ะอยากแต่งใหม่ จดทะเบียน จัดงานแต่งทำทุกอย่างประกาศให้คนทั้งเมืองรู้ต่อจากนี้ ภรรยาผมคือลู่หว่านชิว” มือหนาล็อคคอเธอเอาไว้ก่อนป ล้นจูบดูดดื่มจนเธอเคลิ้บเคลิ้ม ก้นอวบนิ่มบดขยี้มังกรร้ายใต้กางเกงราคาแพงจนมันแข็งขืน