Semua

“ที่รัก พอหรือยัง ผมจะทนไม่ไหวอยู่แล้วนะทูนหัว ผมอยากกลืนกินคุณซะแต่ตอนนี้เลยรู้ไหม” ถ้อยคำที่เปล่งออกมาจากเสียงแหบพร่าเรียกสติสตังของสาวเจ้ากลับมา ก่อนเกิดจุดแดงน้อยๆ กระจายทั่วไปใบหน้า พัทตราก้มหน้างุดซ่อนความเขินอายที่เผลอตอบสนองเขาไปอย่างไม่รู้ตัว คิดที่จะด่าทอเขาแต่กลับบังคับริมฝีปากไม่ได้เสียนี่ “เพิ่งรู้นะเนี่ย ว่าที่รักของผมก็อยากเหมือนกัน” เสียงทุ้มแกล้งแหย่ เพราะรู้ดีว่าหญิงสาวนั้นก็จูบตอบเขาอยู่เหมือนกัน แม้จะไม่ประสีประสาเท่าที่ควร “ไอ้บ้า” เสียงอ้อมแอ้มเล็ดลอดดังออกมา ก่อนยกสองมือน้อยผลักร่างกำยำให้ออกห่าง เมื่อเจอคำกล่าวหาเข้าไป “โอ๋ๆ ทูนหัว อย่างอนสิ เรื่องแบบนี้ใครๆ ก็เป็นกันทั้งนั้นแหละ” ปลอบโยนด้วยถ้อยคำไม่พอ ริมฝีปากร้ายกาจก็โน้มลงมาบดเบียดเรียวปากนุ่ม แล้วผละออกมาเมื่อสาวสวยในอ้อมกอดดิ้นอึกอัก

ทำงานหนักจนสลบตุย อันหนิงฟื้นมาอยู่ในร่าง“นางร้าย”ที่กำลังจะโดนสามีหย่า ใครว่าภรรยาเอกจะต้องเป็นนางร้าย ไม่มีทางที่เธอจะไปแย่งผู้ชายให้เปลืองแรง ขอรีไทร์เป็นปลาเค็มนอนกินบนกองเงินกองทองให้สาแก่ใจ!

‘เตชัส วราฤทธิ์’ ท่านประธานบริษัทปูนซีเมนต์อันดับ 1 ของเมืองไทย ไม่เคยคิดมาก่อนว่าคนอย่างเขา ที่แค่ปรายตาสาวๆ ก็พร้อมจะมอบหัวใจใส่พานถวาย จะไปตกหลุมรักสาวน้อยคนหนึ่ง ‘ขวัญดาว พราวพิรุณ’เข้าอย่างจัง เธอไม่รุ้หรอกว่าการแอบมองห่างๆ อย่างห่วงๆ มันหน่วงหัวใจ จนเลือดในกายเขาเดือดพล่นไปหมด เขาวางแผนการจนได้เธอมาเป็นผู้ช่วยเลขาฯ สี่ปีที่รอคอย แต่คราวนี้เขาคงค่อยๆ จีบอีกไม่ได้ งานนี้เขาคงต้องรุก บุกหัวใจเธออย่างหนักแล้วผลักดันผู้ช่วยเลขามาเป็นเมียรักของท่านประธาน

สาวน้อยช่วยเหลือบุรุษที่ได้รับอันตราย เขาจึงรับนางเป็นสาวใช้...ใช่...สำหรับภายนอกคงเห็นเป็นเช่นนั้น... แต่มิใช่กับนางแมวขโมยตัวน้อยอย่างหมิงเสวี่ย และพ่อค้าวาณิชที่มีอิทธิพลสูงสุดในเมืองหลวงอย่าง ไป๋จิ้งเหอ

“ซี๊ดดดด...ผะ...ผอ.ขา...หนูว่า...” “ไม่เป็นไรหรอกน่า ไม่มีใครเห็นหรอก” น้ำเสียงของผอ.เด่นชัยเหมือนปลอบประโลม เป็นน้ำเสียงของชายที่อายุมากพอจะเป็นพ่อหล่อนได้แล้ว เสียงนุ่มนวลทุ้มลึกและไม่น่าเชื่อว่าข้าวหอมจะยอมปล่อยให้ผอ.ลูบเล่นน้องสาวของหล่อนได้ หญิงสาวกัดนิ้วตัวเองและมีสีหน้าเหมือนหวั่นกลัว แต่ก็ยอมแยกขาออกแต่โดยดีทำให้เนินโหนกนูนเผยเนื้อในสีแดงออกมาแจ่มแจ๋ว

ปกป้อง ผู้ชายสุขุม รักสงบ ปากร้ายเป็นบางสถานการณ์ และเป็น ‘แฟนเก่า’ เธอคนนั้น ‘กูยังลืมนินไม่ได้ว่ะ…หากขอพรได้ กูอยากกลับไปรักนินอีกกูสัญญาจะรักษานินไว้ด้วยชีวิต’ และดูเหมือนพรข้อนั้นจะสัมฤทธิ์ผล ญาณิน สวย เก่ง และโชคร้ายที่ไม่ประสบผลสำเร็จด้านความรัก อาจเป็นใจเธอที่ไม่เปิดรับสิ่งใหม่ๆ เพียงเพราะ ‘ลืมแฟนเก่าไม่ได้’ ‘หากย้อนเวลากลับไปได้ ฉันจะรั้งความสัมพันธ์เราไว้’

เมื่อครอบครัวอยากให้คนเย็นชาอย่างเขามีทายาทก็ยัดเยียดยัยเด็กน่ารำคาญมาเป็นเมีย สุดท้ายยัยเด็กน่ารำคาญคนนี้ก็ครองหัวใจของเขาไปจนได้...

ถึงหัวใจไม่ค่อยรักดี แต่ขอรักเธอหมดหัวใจ... *************************************** คำโปรย: กว่า 5 ปีที่เตชิตายอมทนให้คนตราหน้าว่าเป็นผู้หญิงไม่รักดี ใจแตก และท้องไม่มีพ่อ เพียงเพราะ 'รัก' เพียงคำเดียว... จนกระทั่งเธอได้พบกับ 'เขา' อีกครั้งในตำแหน่งเจ้านายคนใหม่ และที่น่าช้ำใจยิ่งกว่าคือ...เขากำลังจะแต่งงานกับผู้หญิงที่อยู่ในหัวใจเขามาตลอด ซึ่งไม่ใช่เธอ เธอบอกตัวเองว่าควรตัดใจเสีย ไม่สิ! จริงๆ ควรบอกว่าเธอน่าจะตัดใจเสียตั้งแต่วันที่เขาทิ้งเธอไปเรียนต่อเมืองนอกนั่นแล้วต่างหาก เรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนั้นไม่มีความหมายใดให้จดจำสำหรับเขา แต่กับเธอมัน...มี! หากจะโทษคงต้องโทษหัวใจไม่รักดีดวงนี้ที่มันควรหยุดหวังลมๆ แล้งๆ เสียทีได้แล้ว แต่มันไม่ง่ายเลย...

เมื่อเงินคือทางเลือกสุดท้าย...เธอจึงยอมพลีกายให้กับเขา และนั่นก็ทำให้ชีิวิตของเธอเปลี่ยนไปตลอดการ มนลดา เด็กสาววัย 19 ปี จำต้องยอมแลกความบริสุทธิ์ของตนเองเพื่อนำเงินไปรักษาคุณย่าที่ป่วยหนัก เธอรับงานจากโมเดลลิ่งสาวเพื่อไปพบกับ เดวิด คาร์เตอร์ มาเฟียหนุ่มหล่อชาวต่างชาติ ผู้ซึ่งต้องการหญิงสาวพรหมจรรย์มาปรนเปรอความใคร่ แต่เมื่อทั้งคู่ได้พบกัน ความสัมพันธ์กลับไม่ได้เป็นแค่เรื่องของเงินตราและร่างกาย เดวิด สัมผัสได้ถึงความไร้เดียงสาที่บริสุทธิ์ของมนลดา และเขาเองก็ไม่เคยรู้สึกถึงความปรารถนาอันรุนแรงเช่นนี้กับผู้หญิงคนไหนมาก่อน มนลดา พยายามจะหนีจากความสัมพันธ์ที่เธอคิดว่าเป็นเพียงแค่เรื่องชั่วคราว แต่ เดวิด ไม่ยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ เขาใช้อำนาจและเงินตราเพื่อกักขังเธอไว้ในวังวนแห่งรักและไฟพิศวาส เพื่อให้เธอยอมจำนนต่อเขาแต่เพียงผู้เดียว และนั่นเองที่ทำให้เธอตกเป็นจำเลยรักของเขาอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

แบล็คเกอร์ ลูกชายมาเฟียผู้หล่อเหลาและแสนจะเย่อหยิ่ง ในชีวิตไม่สนใจผู้หญิงคนไหนเลย แต่...ใครเลยจะรู้ว่า เขาหมายตาจับจองเธอไว้ตั้งแต่ 15 ปีที่แล้ว ด้วยแหวนประจำตระกูล กับคำพูดทิ้งท้ายไว้ให้เธอ "อีก 10 ปีข้างหน้า ฉันจะไปทวงค่าเช่าและแหวนวงนี้กับเธอ ด้วยตัวฉันเอง"

ใครจะไปหลงรักผู้หญิงอย่างเธอได้ลง…รีบๆ แต่งให้จบๆ ไปแล้วค่อยหาเรื่องหย่าทีหลังก็แล้วกันอย่าคิดว่าฉันจะรักเธอเพราะไม่มีวัน!!

นาง กู้ชิงเยว่ ต้องแต่งให้เขา เว่ยเสวียน เพียงเพื่อให้พี่ชายที่ต้องเดินทางไปสู้ศึกแดนเหนือสบายใจ ด้วยคำสัตย์ของคนสองตระกูล ทั้งสองต้องแต่งงานกัน ทั้งที่เขามีคนรักอยู่แล้ว ในคืนเข้าหอเขาไม่มาหานาง ทั้งนี้ก็เพราะประตูข้างเขารับ หลี่จื่อเว่ย เข้ามาเป็นอนุ ไม่มีใครบอกนางก่อน นางไม่รับรู้สิ่งใด ไม่รู้แม้กระทั่งว่าอนุของเขาผู้นั้นกำลังตั้งครรภ์!!! แม้ไม่มีใจแต่กลับรู้สึกถูกหยามเกียรติ ถึงอย่างนั้นนางกลับเห็นแก่บ้านเมืองยอมกล้ำกลืนเอาไว้แต่เพียงผู้เดียว แม้ในยามที่รู้ว่าบ้านเมืองมีภัย เขากับบิดากำลังมีภัย นางเสี่ยงชีวิตไปส่งข่าวการก่อกบถ กระทั่งได้ร่วมหอกับเขาในที่สุด ทว่า...ในช่วงคับขันเขากลับยังคงเลือกที่จะทอดทิ้งนาง เลือกที่จะช่วยคนรักของเขาเพราะคิดว่าอีกฝ่ายตั้งครรภ์จริงๆ ความเจ็บปวดกลายเป็นเรื่องน่าขบขัน โชคชะตาเล่นตลกกับชีวิต ในขณะที่ล่วงรู้ว่าเขาตามหานางแทบพลิกแผ่นดิน นางเองก็เพิ่งรู้ตัวว่าตั้งครรภ์ กู้ชิงเยว่จะทำเช่นไรดี เพราะทุกครั้งที่คิดจะให้อภัยเขา นางกลับรู้สึกผิดต่อตัวเองอยู่ร่ำไป!!!

เขาคว้าเธอไว้ในอ้อมกอดเมื่อหัวใจแตกสลาย เพื่อให้กลายเป็นตัวแทนของผู้หญิงที่เขารัก “ดาวอยู่กับคุณแทนพี่เดือนได้ไหมคะ” “แทนกันไม่ได้หรอก กับพี่สาวเธอฉันจะแต่งงานด้วย แต่กับเธออย่างมากก็แค่นางบำเรอ ”

ทีแรกบอกว่าขอยืมชื่ออ้างเป็นไม้กันคุณย่า พอน้องบอกว่าหมดเวลายืม พี่หมอจะไม่ยอมซะอย่างนั้น ด้วยความที่ยอมน้องมาตลอดแต่พอน้องบอกว่าจะหาแฟน คุณพี่ก็ถึงกับหน้ามืดขึ้นมาทันที...

โฉมนางได้แต่ส่ายบั้นท้ายไปมา กระดกบั้นท้ายของหล่อนขึ้น ๆ ลง ๆ เป็นสัญญาณว่าอยากจะให้บอสเล่นของใหญ่กว่านั้น ปรินทร์ยังยั่วเย้าหญิงสาวด้วยการเพิ่มนิ้วที่กำลังขยับโยกจากหนึ่งเป็นสอง ขยับถี่ ๆ แล้วเพิ่มเป็นสาม พอโดนเข้าหลายนิ้วมันก็ยิ่งทำให้เนื้อแน่นของโฉมนางคับจนแทบปริ หล่อนส่งเสียงอื้ออึงในลำคอและมีเหงื่อแตกเต็มแผ่นหลัง “โอวววว...หนูจ๋า...ฉันว่าเรามาเล่นอะไรที่สนุกกว่านี้จริง ๆ กันดีมั้ย นี่แหละงานของหนู และตอนนี้ฉันก็จะสอนให้หนูรู้จักกับจุดไคลแม็กซ์ของงานที่ต้องทำซะที”

เขาคือ...เจ้าพ่อกาสิโนที่สุดซ่าและบ้าระห่ำ เธอคือ...ผู้หญิงที่บังอาจลูบเหลี่ยมเขาครั้งแล้วครั้งเล่า "ฤทธิ์มากเหลือเกิน หาตัวมาฉันให้ได้!...บังอาจมากที่ขโมยปืนจากเอวฉัน ด้ามที่อยากให้ลูบให้กำไม่เอา ดันเอาของจริงไป คงไม่รู้ว่ากำลังเล่นกับใครอยู่ ยัยตัวแสบ!"

หญิงสาวตัวคนเดียวที่ต้องกลายมาเป็นคุณแม่จำเป็นว่าหนักแล้วเมื่อต้องมาเป็นเมียจำเป็นยิ่งหนักกว่า...เพราะดูท่าคุณสามีปลอมๆของเธออยากจะให้เธอเป็นภรรยาขึ้นมาจริงๆ... พาขวัญที่เคยอยู่ตัวคนเดียวมาโดยตลอดต้องกลายมาเป็นคุณแม่จำเป็นเพราะคำขอร้องของพี่สาวที่เธอเคยรู้จักแถมยังต้องมาแต่งงานกับคนที่เธอไม่คุ้นเคยอีกต่างหากเพื่อรักษาสัญญาที่เธอเคยให้ไว้กับแม่หนูน้อยว่าเธอจะทำทุกอย่างให้หนูน้อยปลอดภัยเธอจึงต้องจำใจมาอยู่กับคนที่เธอไม่คุ้นเคยอย่างเลี่ยงไม่ได้ เขาและเธอต้องกลายมาเป็นพ่อแม่จำเป็นให้หนูน้อยเพราะต้องการปกป้องหนูน้อยให้พ้นจากอันตรายพร้อมทั้งช่วยกันสืบหาคนร้ายที่ทำร้ายพ่อและแม่ของหนูน้อยมาลงโทษให้ได้เรื่องราวและอุปสรรคต่างๆจะทำให้ทั้งสองรักกันได้อย่างไรติดตามความสนุกได้ในเรื่องเลยค่ะ

รติรสมาสมัครงานเป็นแม่บ้านในบริษัทที่แม่ตัวเคยทำงานและหายตัวไป แต่ทุกอย่างผิดแผนเมื่อถูกดึงไปทำงานเป็นเลขาของประธานคนใหม่ นอกจากจะเป็นเลขาแล้วยังพ่วงด้วยตำแหน่งพาร์ทเนอร์บนเตียงอีกด้วย

เธอเปรียบเสมือนของเล่นที่ไร้ค่า ที่เขาให้ความสำคัญเฉพาะเวลาอยู่บนเตียง!!!!!

”.....มึงจะบ้าหรือไง กูไม่เอาน้องเพื่อน“ / / “อย่าให้ใครรู้เรื่องของเรา เราคงไม่อยากได้เพื่อนพี่เป็นผัวหรอกจริงไหม”