Romans & Histoires รักโบราณ en ligne

คนอื่นทะลุมิติมาเป็นพระสนมพระชายา ทำไมเธอถึงทะลุมิติมาเป็นเมียคนสวนกันเล่า ในนิยายเธอเป็นคุณหนูผู้สูงศักดิ์ทำไมชีวิตถึงกลายเป็นคนไร้ค่า สวรรค์ไม่ต้องเมตตาลูกก็ได้ถ้าจะทำกันแบบนี้!!!

เสียง ปัง! ดังลั่นในห้องเงียบงัน โทรศัพท์ถูกโยนลงบนเตียงอย่างหงุดหงิด ฟู่เยียนหลิงเพิ่งอ่านนิยายจีนโบราณ รักลิขิตสวรรค์ จบ และโมโหกับนางร้ายจนแทบอยากเข้าไปเขย่าตัว องค์หญิงใหญ่ ฟู่เยียนหลัว หลงรักองค์ชายเชลย เซี่ยหรงเฉิน จนจับเขามาขังไว้ในตำหนัก บังคับให้เป็นชายบำเรอ ทั้งดูหมิ่นและทำร้ายเขา สุดท้ายเขากลับคืนสู่แคว้นเทียนเซิ่ง ขึ้นครองบัลลังก์ และสั่งประหารนางเป็นคนแรก “ถ้าเป็นฉันนะ จะไม่ไปยุ่งกับพระเอกจอมโหดแบบนั้นเด็ดขาด!” ฟู่เยียนหลิงบ่น ก่อนเสียบสายชาร์จโทรศัพท์ที่แบตเหลือเพียงหนึ่งเปอร์เซ็นต์ เปรี๊ยะ! กระแสไฟฟ้าพุ่งผ่านร่าง โลกทั้งใบมืดดับลงทันที … เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง นางเห็นเพดานไม้แกะสลักมังกรทอง และได้ยินเสียงเย็นเยียบของบุรุษผู้หนึ่ง “สักวันข้าจะฆ่าเจ้า” ฟู่เยียนหลิงชะงัก เมื่อพบว่าตนกำลังนั่งคร่อมชายหนุ่มรูปงามที่มองนางด้วยแววตาเกลียดชัง และเมื่อหันไปเห็นเงาสะท้อนในกระจก นางก็แทบหยุดหายใจ ใบหน้านั้นคือ ฟู่เยียนหลัว นางร้ายในนิยาย ที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือ ตอนนี้องค์ชายเชลยกำลังอยู่ใต้ร่างของนางพอดี “ไม่! แบบนี้ฉันต้องตายแน่!” นางรีบโยนแส้ทิ้ง ลุกพรวดจากเตียง แล้วตั้งปณิธานทันที พระเอกจะคืนให้นางเอก

อันชิงเหมยเป็นคู่หมั้นของเสิ่นหว่านอี้ เขาให้คำมั่นสัญญาว่าจะรักนางมีนางเพียงผู้เดียว ให้รอเขากลับมาเราจะแต่งงานกันทันที ผ่านไป1ปีเสิ่นหว่านอี้ชนะศึกกลับมา แต่เขากลับพาสตรีนางหนึ่งมาด้วย บอกว่านางคือผู้มีพระคุณช่วยชีวิตเขาไว้ " ข้าหยางซือหรูเป็นภรรยาของพี่หว่านอี้" นางเจ็บปวดน้ำตาคลอ บุรุษผู้นี้ลืมสิ้นแล้วคำสัญญา มีเพียงนางที่หลงเชื่อคำสัญญาเลื่อนลอยอยู่ผู้เดียว " เหมยเอ๋อ ตำแหน่งฮูหยินเอกยังเป็นของเจ้า ส่วนนางเป็นเพียงฮูหยินรองเท่านั้น เจ้าช่วยเมตตานางหน่อยได้ไหม" " ไม่ต้องให้นางเป็นฮูหยินรองหรอก ให้นางเป็นฮูหยินเอกเถิด ข้าอันชิงเหมยผู้นี้ขอถอนหมั้น ต่อไปเราไม่เกี่ยวข้องกันอีก" อันชิงเหมยเดินไปใกล้หยางซือหรู "บุรุษหน้าบากขาเป๋ผู้นี้ข้ายกให้" ต่อมาชินอ๋องผู้เกรียงไกรกลับมาจากแดนใต้ขอสมรสพระราชทานจากฮ่องเต้ เขาชี้ไปที่นาง " ข้าจะแต่งกับนาง " เสิ่นหว่านอี้ร้อนรนเดินไปขวางหน้าขอร้องนางด้วยนัยตาแดงกร่ำ " เหมยเอ๋อ ให้โอกาสข้าสักครั้งได้ไหม " " คนอย่างข้าเลิกแล้วก็คือเลิก ไม่นิยมกลับไปกินของเก่า ใครบอกว่าสตรีต้องมีบุรุษเพียงคนเดียว "

นางเคยโง่เขลาจนต้องสูญเสียบุตรในครรภ์ไป เพราะบุรุษที่เคยให้สัญญาว่าจะรักและไม่ทอดทิ้งนาง หวนคืนอีกครา นางกลับมาพร้อมกับความแค้น คนที่เคยทำร้ายนาง จะต้องตายด้วยน้ำมือของนางเท่านั้น !

“นวด...ของข้าสิ” เซียวอ๋องเกลี่ยริมฝีปากของเธอเบาๆ “ใช้ปากของเจ้านวดนะ เอาให้สุดฝีมือเลย อยากรู้นักว่าจะปากดีสักแค่ไหน” นางเอกเรื่องอื่นทะลุมิติเข้าวัง ไม่ก็ทะลุมิติมาเจอพระเอกหล่อๆ แต่ชะตาของหนูทะลุมิติมาอยู่ซ่อง วาสนาของอีสาวนักสู้จริงๆ ลลิตา สาวออฟฟิศฟื้นขึ้นมาแล้วพบว่าตนเองอยู่ในหอหยกเขียว หอนางโลมอันดับหนึ่งของเมืองหลวง รับจ๊อบดีดพิณตะแหง่วๆ กล่อมแขก หากินไปเรื่อย เสียงเพี้ยนจัดจนไปสะกิดต่อมรำคาญของเซียวอ๋อง อ๋องจอมโหด ดุอย่างกับยักษ์มาร อ่ะ... งั้นหนีไปเต้นลำไยก็ดันไปเตะตาท่านชายอวิ๋นหลงอีก งุ้ย... ปวดหัวว้อย...

ทะลุมิติมาทั้งทีได้แค่แม่ไก่อ้วนพีตัวเดียวเนี่ยนะ มารดามันเถอะ ไอ้ผู้คุมวิญญาณเฮงซวย!

เพราะเชื่อคำแนะนำของเพื่อนร่วมงาน เฉียนซูเหยา จึงตัดสินใจไปจัดกระดูกเพื่อรักษาอาการปวดหลังเรื้อรัง หากแต่ผู้ใดเล่าจะคาดคิด หมอที่เธอยอมควักเงินจ่ายในราคาย่อมเยาคนนั้นจะเป็นแค่หมอเถื่อน ทั้งสุดท้ายคนหลอกลวงผู้นั้นยังพลาดพลั้งทำเธอคอหักตาย ไม่รู้ว่าสวรรค์เมตตาเห็นใจหรือหมั่นไส้อยากกลั่นแกล้งกันแน่ เพราะหลังที่นางฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง เฉียนซูเหยาพบว่าตัวเองอยู่ในร่างของเฉียนซูเหยาอีกคน นางเป็นคุณหนูในตระกูลร่ำรวย ทว่ามีนิสัยร้ายกาจพ่วงตำแหน่งนางร้ายอันดับหนึ่งในนิยายเรื่อง ชะตารักดอกบัวขาว ที่เฉียนซูเหยาเพิ่งอ่านก่อนตาย ไม่คิดว่าเรื่องราวพิลึกพิลั่นที่มีให้เห็นดาษดื่นในนิยายบนเว็บไซต์ที่นางชอบสิงสถิตหลังเลิกงานนั้นจะมีโอกาสเกิดขึ้นได้จริงๆ แต่แทนที่เฉียนซูเหยาจะอาลัยอาวรณ์โลกที่จากมา นางกลับทิ้งตัวลงนอนเอกเขนกบนเตียงเตาอบอุ่นอย่างสบายใจ "ในเมื่อสวรรค์ให้มีชีวิตที่ดีที่นี่ ใยข้าจะต้องเป็นนางร้ายตามบทให้ตายตอนจบด้วยเล่า มิสู้...นั่ง ๆ นอน ๆ อยู่เฉย ๆ เป็นตัวขี้เกียจปล่อยให้พระเอกนางเอกรักกันอย่างไร้อุปสรรคยังจะดีเสียกว่า"

ข้าเงียบในคืนที่ควรพูดความจริงและนั่นทำให้ข้าได้เป็นพระชายา เพียงแต่สามีผู้นั้นเกลียดข้าเพราะเชื่อว่าข้าแย่งวาสนาของพี่สาวมา แต่ผู้ใดจะรู้ว่าตำแหน่งนี้คือกรงขังและวันนี้ข้าจะคืนวาสนาให้ผู้ที่คู่ควร

หลี่เฟยหย่าเกิดใหม่ในครอบครัวนายทหารยุค 60 ก่อนคลอดท่านเทพที่ดูแลเธอตอนเป็นวิญญาณทารกอุ้มเธอไปยัดใส่อกคุณแม่และรีบจากไปโดยไม่พูดอะไรสักคำว่าได้มอบมิติสุดมหัศจรรย์และภูเขาน้ำตกมรกตสารพัดประโยชน์ พร้อมผู้ช่วยแสนฉลาดอีกหนึ่งตัวไว้ให้

ไป๋เสวี่ยหรู ปรมาจารย์แห่งกระบี่สิ้นใจอย่างสงบ อยู่ๆ เสียงร่ำไห้ของเด็กสาวก็ปลุกวิญญาณให้ตื่นรู้อีก วนเวียนอยู่รอบกายเด็กสาวพริบตาเดียวก็พบว่าตัวเองเข้ามาอยู่ในร่างอีกฝ่ายเสียแล้ว! เยี่ยนเสวี่ยหรู คุณหนูสิบเอ็ดที่ชีวิตเต็มไปด้วยความเกลียดชังหม่นหมอง แม้บิดาสูงศักดิ์เป็นถึงราชครูแคว้นต้าเย่า ทว่าเพราะจวนใหญ่ทำให้อนุและบุตรแย่งชิงความโปรดปรานโดดเด่น เพิ่งปักปิ่นก็ถูกทิ้งเอาไว้ในเรือนไม่มีใครสนใจ สิ้นใจอย่างเดียวดายโดยไม่มีใครตระหนักถึงสิ่งที่เกิดขึ้น จากปรมาจารย์กระบี่วัยสามสิบ กลายมาเป็นเด็กสาวที่เพิ่งปักปิ่น เสวี่ยหรู บอกตัวเองให้มีความสุขกับการกลับมามีชีวิต ขออยู่เงียบๆ ไม่ยุ่งเกี่ยวกับผู้ใด ไม่ทะเลาะตบตีแย่งชิงความโดดเด่น กระทั่ง...นางทนไม่ไหวก่อเรื่องต่อยตีกับบุรุษขึ้น ทั้งยังจำเพาะต้องเป็นต่อหน้าบุรุษหล่อเหลา น่ามอง ทั้งยังน่าหมายปอง เฟิงเสียนกวง ผู้นั้น! เขาที่ดันผ่านมาเห็นตอนนางกำลังเหยียบบุรุษอีกคนเอาไว้ใต้ฝ่าเท้า... ต่อมายังบังเอิญผ่านมาเห็นตอนที่นางกำลังถีบผู้อื่นตกน้ำ... ยังมีตอนที่นางกำลังปีนกำแพงจวนออกมา ก็ยังเป็นเขาที่ผ่านมาเห็นอีก! เหตุใดนางต้องขายหน้าต่อหน้าคนผู้นี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่านะ!!!

จากทายาทพันล้านต้องกลายเป็นเพียงลูกสาวของชาวบ้านยากจนที่มีชีวิตแสนจะลำบาก แถมยังโดนคนในสกุลสายหลักคอยเอาเปรียบและรังแกไม่เคยได้รับความเป็นธรรม นางที่ไม่เคยยอมแพ้ให้กับใครมีหรือจะยอมโดน

โปรย ในวันที่บุตรสาวของอนุภรรยาและบุตรสาวของฮูหยินเอกลืมตาดูโลกในเวลาใกล้เคียงกัน ทั้งสองกลับถูกสลับตัวโดยตั้งใจ ตัวจริงถูกส่งไปเผชิญความลำบากในชนบท ส่วนตัวปลอมกลับได้รับการเลี้ยงดูมาอย่างดีในห้องหอ ทว่าสิบปีต่อมา ความจริงถูกเปิดโปงด้วยจดหมายเพียงฉบับเดียว หยางซูซินจึงถูกส่งตัวกลับเมืองหลวง คืนสู่อ้อมอกมารดาที่แท้จริง นางหวังเพียงได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ราบรื่นเปี่ยมสุขและได้รับความรักจากทุกคนในครอบครัว ทว่าความจริงกลับไม่เป็นเช่นนั้นเลย เมื่อมารดาแท้ ๆ กอดลูกเลี้ยงไว้แนบอก แล้วบอกว่า… “นางเปราะบาง ส่วนเจ้าแข็งแกร่งกว่าจงเสียสละให้นางเถิด”

แพทย์ทหารอัจฉริยะจากยุคดวงดาวตายแล้วเข้ามาอยู่ในร่างของหญิงสาวอาภัพไร้บิดามารดา แถมยังต้องมาเลี้ยงน้องชายและสามีพิการที่บ้านสามีรังเกียจ...รังเกียจกันมากใช่ไหม รู้น้อยไปซะแล้วว่าเธอเป็นใคร เธอมีเทคโนโลยีติดตัวมาจากโลกดวงดาวมากมาย คอยดูนะ...ร้อยเอกแพทย์หญิงวิชุดาคนนี้จะทำให้สามีและน้องชายหาย และกลับมาเป็นปกติตอกหน้าคนพวกนั้นให้ดู!

แข่งขันชิงดีชิงเด่นกับสตรีทั่วเมืองหลวง เพื่อหวังให้บุรุษที่ตนหมายปองสนใจ แต่เมื่อเกิดเหตุจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด จึงเข้าใจแล้วว่าความรักไม่จำเป็นต้องแย่งชิง ความรักจากบุรุษไร้ใจนางไม่ต้องการอีกแล้ว

ปลายฟ้าอ่านนิยายเรื่องลิขิตปรารถนาบัญชาสวรรค์จบก็เผลอหลับไป ลืมตาขึ้นมาอีกครั้งกลับพบว่าตนเองทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของ เย่ซูชาง นางร้ายในนิยายเรื่องนี้ที่มีนิสัยเหี้ยมโหด ชอบทำร้ายผู้อื่น เอาแต่ใจ และใช้เงินมือเติบเสียแล้ว มิหนำซ้ำนางยังก่อเรื่องเลวร้ายไว้มากมายจนผู้คนทั้งเมืองชิงชังและมองเย่ซูชางเป็นปีศาจ ลูกเด็กเล็กแดงเห็นยังร้องไห้จ้าละหวั่นด้วยความหวาดกลัว ยิ่งพระเอกไม่ต้องพูดถึงรายนั้นรังเกียจเย่ซูชางเสียยิ่งกว่าเชื้อโควิด-19 เสียอีก ปลายฟ้ารู้ดีว่าพระเอกยังไงก็ต้องคู่กับนางเอกจึงไม่คิดแย่งชิงขอถอนตัวจากศึกรักที่ไม่เห็นหนทางชนะ หวังใจจะใช้ชีวิตอย่างสงบสุข และจีบพระรองไปวัน ๆ ดีกว่า ก็ในเมื่อพระเอกเป็นของนางเอก พระรองก็ควรเป็นของนางร้ายน่ะถูกแล้ว แต่เกิดเป็นนางร้ายมันจะสบายได้ยังไงในเมื่อมีเรื่องเข้ามาไม่เว้นแต่ละวัน จะไปผูกมิตรกับใครคนเขาก็ชิงชัง จะเดินไปทางไหนคนเขาก็สาปแช่ง นี่สินะที่เรียกว่าอยู่ไม่สู้ตาย มีระบบลาออกจากตำแหน่งไหม เพราะนางร้ายคนนี้ก็เหนื่อยแล้วเหมือนกัน

หนิงหย่า จับผลัดจับผลูตื่นขึ้นมาในร่างของ ‘ซูหนิงหย่า’ เด็กสาวที่ยังไม่ปักปิ่น จากปัจจุบันหวนคืนสู่อดีต แต่กลับยังพานพบกับเจ้ากรรมนายเวรอย่างเพื่อนสนิท อีกฝ่ายรวมหัวกับแฟนทรยศหักหลังเธออย่างเจ็บแสบ เพราะอยากแก้ไขสิ่งที่เคยผิดพลาด พอเจอหน้าจึงเกลียดชังหลบหลีกไม่อยากเข้าใกล้ กระทั่งทำให้พาตัวเข้าไปใกล้ เสวียนหลาง คุณชายใหญ่ตระกูลเสวียน ทายาทหมอเทวดาที่หล่อเหลาล้ำเลิศจนพานทำให้ใจสั่น เสวียนหลาง คุณชายใหญ่ตระกูลเสวียน ท่านหมอผู้หล่อเหลาล้ำเลิศ เขาค่อยๆ ถูกซูหนิงหย่าดึงดูดโดยไม่รู้ตัว แม้นางเป็นเพียงเด็กสาวที่ยังไม่ปักปิ่น ทว่าความเฉลียวฉลาดท่าทางสุขุมเยือกเย็นที่ซุกซ่อนภายใต้ท่าทางยิ้มแย้มขี้เล่น รวมไปถึงความกล้ารักกล้าชังของนาง ทำให้เขามองเห็นในด้านที่หลายคนมองไม่เห็น สตรีเปิดเผยไม่แยสายตาผู้คน นางเป็นสตรีคนแรกที่เขารู้จักที่ก้าวออกมาจากขอบเขตของการเป็นสตรีในเรือนหลัง กระทั่งในที่สุดนางยังกล้าทำให้เขาปฏิเสธในสิ่งที่ตนไม่ต้องการ นั่นก็คือปฏิเสธการแต่งงานที่เขาเองก็ไม่เต็มใจ...

เสียงกรีดร้องด้วยความสิ้นหวังดังออกมาจากห้องเล็กในเรือนที่ใกล้ผุพังท้ายจวนตระกูลซ่ง ดวงตาปูดโปนของเถียนสวี่ หลันจ้องมองเดรัจฉานมนุษย์ทั้งห้า ที่กำลังย่ำยีร่างกายของนางด้วยดวงตาแดงก่ำ ตอนนี้นางสิ้นไร้เรี่ยวแรงที่จะขัดขืนอีกต่อไปแล้ว กว่าสองปีที่ถูกขังเอาไว้ในห้องที่เล็กแคบและเหม็นอับแห่งนี้ กว่าสองปีที่นางถูกทรมานและย่ำยีจากบุรุษมากหน้าหลายตา พวกที่มีจิตใจวิปริตชมชอบร่างกายที่พิการของสตรี ต่างก็จ่ายเงินให้สามีนางเพื่อที่จะได้สำเร็จความใคร่ กับร่างกายที่ไร้แขนขาของเถียนสวี่หลัน นางเคียดแค้นและชิงชังแต่กลับไม่สามารถทำสิ่งใดได้ ตอนนี้นางสำนึกผิดแล้วต่อกรรมที่นางกระทำเอาไว้กับอดีตสามี หากสามารถย้อนเวลากลับไปได้ นางจะไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับพวกเขาอีก ขอให้นักอ่านทุกท่านโปรดใช้วิจารณญาณในการเสพนิยายนะคะ เพราะนิยายทุกเรื่อง ชื่อเมืองและตัวละคร ล้วนแต่งขึ้นมาจากจินตนาการของผู้เขียน ไม่ได้อ้างอิงมาจากประวัติศาตร์ใด ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักที่ยังคงติดตามผลนิยายของ Zuey มาโดยตลอด อ่านจบแล้วอย่าลืมกดหัวใจเพื่อเป็นกำลังใจ ในการสร้างผลงานต่อไปของไรท์ด้วยน๊า ขอบพระคุณมากค่ะ

ชาติก่อนนางคือ หลิวเสวี่ยเหมย สตรีที่ถูกคนรักทอดทิ้งโดยการแต่งงานกับสตรีต่างแคว้นตามพระราชโองการ สถานการณ์บีบให้นางต้องแต่งงานกับบุรุษอื่นที่ชั่วช้า สุดท้ายนางต้องตายเพราะฝีมือของน้องสาวของตนเอง วิญญาณที่ไม่ได้รับความเป็นธรรมได้เกิดใหม่อีกครั้ง หากแต่เป็นในร่างของ ไป๋หลินเยว่ คุณหนูวัยสิบเจ็ดในจวนราชครูที่ถูกหมั้นหมายกับแม่ทัพ แต่แล้วก็เหมือนเงาของอดีตกลับมาซ้ำรอยเดิม คู่หมั้นของนางของนางพาสตรีอื่นกลับมาแต่งงาน และนางก็ถูกบีบให้แต่งงานเป็นภรรยาเท่าเทียมของเขา แต่มีหรือนางจะยอมลดตัวใช้สามีร่วมกับผู้อื่นเช่นนั้น "ชะตาของข้าต้องถูกพรากคนรักทั้งสองชาติเลยหรือ" นั่นคือความคิดแรกของนางหลังจากที่ได้รู้ว่าชะตาชีวิตนั้นเหมือนชาติก่อนไม่มีผิดเพี้ยน แต่นางจะไม่ยอมให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเดิม การได้รับโอกาสให้เกิดใหม่อีกครั้ง ย่อมมีเหตุผล หรือสวรรค์จะให้นางแก้ไขชะตาชีวิตของไป๋หลินเยว่ผู้นี้ ไม่ให้ต้องมีจุดจบเช่นเดียวกันกับหลิวเสวี่ยเหมยในอดีตชาติ

เนตรดาว ดาราสาวที่อยู่ในช่วงประสบความสำเร็จสูงสุดของอาชีพนักแสดง แต่แล้วอุบัติเหตุก็พาให้เธอต้องกลายมาเป็นสาวใช้ในจวนท่านแม่ทัพ ฮวาอิงหลง บุตรสาวของขุนนางต้องโทษ จากคุณหนูสูงศักดิ์ต้องกลายมาเป็นสาวใช้ แผนพิชิตใจท่านแม่ทัพจึงเริ่มต้นขึ้น.... “ท่านแม่ทัพเคี่ยวกรำข้า จนแข้งขาข้าล้าไปหมดเจ้าค่ะ”

หญิงสาวผู้ต้องตายอย่างทรมานด้วยฝีมืออดีตสามี สวรรค์เมตตาให้นางได้ย้อนเวลามาอีกครั้ง ทว่าไม่อาจหลีกเลี่ยงความเกี่ยวพันกับคนที่เคยมีความแค้น ครั้งนี้นางจะล้างผลาญศัตรูให้หมดสิ้น