วัยรุ่น นวนิยายและเรื่องราวของเว็บ

เนื่องจากพ่อแม่ของลูกพลับได้สละชีวิตช่วยลูกชายตระกูลมหาเศรษฐีคนหนึ่งจนกลายเป็นเด็กกำพร้า ครอบครัวฝ่ายชายจึงได้รับเลี้ยงดูเธอเอาไว้และให้เธอเป็นคู่หมั้นของฝ่ายชาย พอมาวันหนึ่งเธอกลับพบว่าคู่หมั้นคนนั้นไม่ได้รักเธอเลย

แม้ไม่มีอยู่แต่คงอยู่ในใจตลอดไป ผมชื่ออ๊อด บ้านอยู่ท้ายตลาดฝั่งขะโน้น เตี่ยผมเปิดร้านโอเลี้ยง ขายแก้วละครึ่งสลึง สักหกโมงเช้าคนจะเต็มร้านจนบางคนยังต้องยกเก้าอี้จากบ้านมานั้งเองเลยล่ะ ส่วนเธอคนนั้นชื่อนนน ไม่ใช่นะนะนะ นะครับผม ชื่อเธออ่านว่า นะ-นน หนุ่มน้อยลูกเจ้าของร้านถ่ายรูปในตลาด พ่อเธอดุทีเดียว ได้ยินว่าลุงแกพกปืนยาวเหน็บเอวไว้เวลานอน เวลานอนฝันร้าย จะสดุ้งชักปืนก่อนเลย

มุกสลิลถูกคุกคามทางเพศจาก วรภพ พ่อเลี้ยงของเธอ แทนคุณจึงชวนเธอมาเป็นรูมเมทเพื่อหนีจากภัยคุกคาม และความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็เริ่มต้นขึ้นอย่างลึกซึ้ง...ในวันที่ทั้งคู่ต่างอกหักพร้อม ๆ กัน แต่เรื่องราวไม่ง่ายดาย เมื่อวรภพได้เจอกับ พิมพ์ประภา แม่ของแทนคุณ และใส่ร้ายมุกสลิลว่าเป็นเด็กใจแตก แถมยังโกหกว่ามุกสลิลหนีไปอยู่กับแทนคุณเพราะทะเลาะกับเขา และอ้างว่ามุกสลิลได้มีความสัมพันธ์กับตนเองตั้งแต่ก่อนแม่เธอเสียชีวิต พิมพ์ประภาหลงเชื่อทุกอย่าง จึงส่งแทนคุณไปฝึกงานต่างประเทศในบริษัทของสามีใหม่ วรภพใช้โอกาสนี้วางแผนข่มขืนมุกสลิลในห้องทำงานจนสำเร็จ มุกสลิลหนีไปหาแทนคุณ และยอมไปฝึกงานกับเขาที่เมืองนอก แต่ไม่นานเธอก็พบว่าตัวเองตั้งท้อง! มุกสลิลคิดว่าลูกในท้องต้องเป็นของพ่อเลี้ยงที่ข่มขืนเธอ จึงตัดสินใจสารภาพกับพิมพ์ประภาและตั้งใจจะจากไปอย่างเงียบ ๆ หลังฝึกงานเสร็จ เพื่อไม่ให้แทนคุณต้องมารับผิดชอบ แต่เมื่อลูกคลอดออกมา พิมพ์ประภาสงสารลูกชายจึงนำเด็กไปตรวจ DNA และพบว่า แทนคุณคือพ่อที่แท้จริง! ทว่าเมื่อทั้งสองกลับไปหา มุกสลิลได้พาลูกหนีไปแล้ว... เพราะเธอยังคงเชื่อว่าลูกเป็นของพ่อเลี้ยง

ตอนเด็กเขาชอบแกล้งเธอจนร้องไห้ พอโตเป็นหนุ่มกลับแทคแคร์เอาใจใส่เธอสารพัด แต่ใช้เหตุผลที่ว่า.....ก็เราเป็นเพื่อนกันไง

“แล้วทำไมเนลไม่คิดจะรักพี่” “แล้วทำไมเนลต้องรักพี่เรซแบบนั้นด้วย” ถามย้อนกลับ เหตุผลอะไรที่ฉันจะรักเขา เป็นพี่ชายที่แสนดีเขายังเป็นไม่ได้เลย เขาทำฉันเจ็บ ซ้ำยังอยากให้ฉันตาย ถ้าฉันรักเขาฉันคงเป็นคนที่โง่เต็มที “…” “ทำไมไม่ตอบเนลคะ” “ทำยังไงเนลจะรักพี่” กลายเป็นว่าส่งคำถามกลับมาแทน “ไม่ต้องทำยังไงเลยค่ะ เพราะเนลไม่คิดจะรักผู้ชายที่ยังลืมผู้หญิงอีกคนไม่ได้ เนลไม่ชอบเป็นตัวแทน เป็นเงาของใคร ไม่ชอบให้มีคนมาหัวเราะเยาะ เรื่องวันนี้มันก็เป็นแค่เพียงความผิดพลาด ถือว่าเป็นประสบการณ์แปลกใหม่แล้วกัน หรือถ้ามันลำบากมากพี่เรซก็หยิบเงินในกระเป๋าเนลไป เหมือนว่าเนลซื้อบริการพี่เรซก็แค่นั้น” มันจำเป็นอะไรที่ฉันต้องไปเป็นตัวแทนคนในใจเขา “พี่บอกว่าพี่เลิกทำนานแล้ว ทำไมเนลยังพูดประชด” “พี่เรซคะ เนลไม่ได้ประชด เนลแค่บอกไง เราจะได้ไม่ติดค้างกัน”

แม่สามีให้เขาเลือกระหว่างแม่ผู้ให้กำเนิดกับเธอที่เป็นแม่ของลูกเขา แน่นอนว่าเขาไม่เลือกเธอพร้อมกับตั้งคำถามว่าเธอท้องกับใคร?

“หนู... หนูทำสร้อยพี่ขาด... เดี๋ยวหนูชดใช้ให้นะคะ! “ชดใช้...” ไฟท์เอ่ยขึ้นสั้นๆ “ฉันไม่ต้องการเงิน” ไฟกระซิบเสียงแผ่วริมใบหูเล็ก ก่อนจะผละออกมาจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตที่กำลังเบิกกว้าง “แต่เธอต้องชดใช้ด้วย ‘เวลา’ ของเธอ” “มะ... หมายความว่ายังไงคะ” “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ตลอดหนึ่งเทอมเต็มๆ...” “ห๊ะ! บ้าไปแล้ว! ทำไมหนูต้องทำถึงขนาดนั้นด้วย!” ข้าวหอมโวยวายลั่น เบ๊เนี่ยนะ! นี่มันยุคไหนสมัยไหนแล้ว ยังมีการบังคับขู่เข็ญกันแบบนี้อยู่อีกเหรอ ไฟท์ยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ “ก็เลือกเอา... จะยอมเป็นเบ๊ฉันดีๆ หรือจะให้ฉันเอาเรื่องนี้ไปฟ้องสโมสรนักศึกษาว่าเธอจงใจทำลายทรัพย์สินและสัญลักษณ์อันทรงเกียรติของคณะวิศวะ โทษฐานทำลายเกียร์รุ่นพี่... โดนแบนกิจกรรมทั้งเทอมแน่ๆ” “ก็ได้! เป็นเบ๊ก็เป็นเบ๊! แต่แค่เทอมเดียวเท่านั้นนะคะ!” “โอ๊ยยยย! แกเอ้ย ฉันอยากจะบ้าตาย! ทำไมชีวิตเฟรชชี่วัยใสของฉันต้องมาพังทลายตั้งแต่วันแรกเพราะไอ้รุ่นพี่ปีศาจด้วยเนี่ย!”

“เรื่องอื่นฉันยอมเสียได้ แต่คนที่เป็นแสงสว่างในชีวิตฉันมาเป็นสิบปีอย่างเธอเข้ามาในชีวิตฉันแล้วคิดจะเดินจากไปง่าย ๆ ไม่มีทาง!!!”

เกมที่คนทั้งสองตั้งขึ้นอีกคนอยากเอาคืนเพราะเสียหน้า อีกคนอยากเอาคืนเพราะโดนแย่งของรักไป “เออ! ไอ้สาระเลวฉันมีผัวใหม่ขึ้นมาอย่ามาหวงก้างนะ”

ดาราหนุ่มในความดูแล ที่ผิดหวังในความรัก เธอที่เป็นคนฉุดดึงเขาขึ้นมา ให้เจิดจรัส ...แต่วันหนึ่งคนในอดีตกลับย้อนเข้ามาในชีวิตของเขาอีกครั้ง... แล้วดาราหนุ่มจะทำเช่นไรกับหัวใจของตัวเอง...

“ตบพี่ไหม ให้สมกับที่พี่มีคนอื่น” เมื่อผมถอนจูบออก ผมก็มองหน้าสบดวงตาของเธอ “…” ที่เธอเงียบ ไม่พูดอะไรออกมา เพราะกำลังรอคำตอบจากผม “พี่ไม่ได้รักใคร ไม่ได้รักเลย และจะไม่ถอนหมั้นกับจีน” นี่คือคำตอบที่จิลลาเธอต้องการ เธออยากรู้ว่าผมรู้สึกกับผู้หญิงที่ผมนอนด้วยไหม เธอแค่อยากรู้ความรู้สึกของผมกับผู้หญิงคนอื่น “ถ้าหนูทำบ้าง พี่คีย์อย่ามาโวยนะคะ” เธอพูดพร้อมใช้สายตาที่เย็นเยียบ ประโยคนี้ทำผมหัวใจกระตุกวูบอีกครั้ง “หนู…” คือครั้งแรกที่ตัดสินใจเรียกเธอแบบนี้ เพราะกลัวว่าเธอจะทำอย่างที่พูดจริง ๆ “…” “พี่คีย์ขอโทษ” คือครั้งแรกที่คำขอโทษออกจากปากของผม ที่ผ่านมาผมแทบไม่เคยคิดขอโทษผู้หญิงคนนี้ ทั้งที่ผมทำผิดกับเธอมากมาย “…” “อย่าทำแบบนั้นได้ไหม” “ก็แค่คลิปหลุดกับผู้ชายเอง ให้หนูลองทำบ้างจะเป็น…” “อย่าทำ! มันจะไม่เกิดขึ้นอีก พี่จะไม่มีคนอื่นอีก ต่อไปพี่จะมีแค่หนูคนเดียว หนูคนเดียวเท่านั้น” ผมรีบยกมือขึ้นปิดปากเธอ

“ถ้าเจอคนที่ใช่ ต่อให้เร็วแค่ไหนก็เหมือนว่าเจอกันช้าเกินไปนะ.. พี่น่าจะเจอหนูให้ไวกว่านี้สักสองสามปีเนอะ” “ถ้าเจอเร็วกว่านี้ พี่ก็พรากผู้เยาว์แล้วค่ะ!”

แอบหื่นไปมั้ยถ้าจะบอกว่า... ของขวัญอย่างเดียวที่อยากได้ คือจูบที่แสนเต็มใจจากเขา รุ่นพี่รันเวย์ของฉัน ♥ Always my RUNWAY... with my never changing heart.

วันหนึ่งเขาได้เจอนาฬิกาเรือนหนึ่งจากร้านขายของเก่าหลังจากนั้นชีวิตของเขาก็เปลี่ยนไป...

“แม่ง! ก็ถ้ากูรู้ว่าผู้หญิงเมื่อคืนเป็นมึง กูคงxxxไม่แข็งแต่แรก ไอ้เหี้ยโคตรซวย!“

เชื่อจริงๆหรอว่าความรักที่มีอยู่ในตอนนี้มันไม่ได้มีความหลอกลวงอยู่ในนั้น เหมือนกับที่ตอนนี้ไม่ต่างอะไรจากคำว่าของตายที่ยังหายใจ ในเมื่อรักมากก็ต้องยอมเจ็บปวดเพื่อแลกกับความรักที่ใครต่อใครก็ต้องการ "ฉันมีเขาแค่คนเดียว แต่เขากลับมีใครอีกหลายคน" รักนอกใจ...นิยามแห่งความเจ็บปวด

ผมคิดว่าโมเม้นต์ต่างคนต่างชอบกัน มันคือช่วงเวลาแห่งความสุข ความสุขที่ได้มองเธอยิ้มความสุขที่เราได้นั่งมองตากันความสุขที่เราได้คุยกันช่วงเวลาเหล่านี้มันเป็นจุดเริ่มต้นของความรัก

'Zone วิศวะ หรือที่เรียกติดปากว่า 'โซนวอ.' ไม่มีใครอยากเข้าไปเฉียดใกล้เพราะฉายา.. ตีนมหันตภัยของคนคุมถิ่น แต่ฉัน 'แอลลี่' มีเหตุจำเป็นต้องเดินเข้าไปในนั้นจนได้พบเจอกับผู้ชายหน้าดุเขาเอ่ยกับฉันว่า 'เธอพลาดแล้ว' "เสื้อให้ยืม" "เดี๋ยวก็ไม่คืนหรอกค่ะ" "ก็ยกให้เอาไปนอนกอด ส่งเบอร์แอลมาให้พี่ในไลน์ด้วย" "ค่า พี่คุณอยากได้อะไรอีกไหม" "อยากได้แอล"

เพราะคำว่าสายเกินไปมันย้อนกลับมาแก้ไขอะไรไม่ได้! แม้กระทั่งความรู้สึกที่เสียไป สำหรับเขามันอาจตายไปนานแล้ว แต่สำหรับเธอมันกำลังจะเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งพร้อมกับความเจ็บที่ย้อนกลับไปรักษาไม่ได้

" อย่ามายุ่งกับคนของกู " " เธอคิดว่าฉันยอมทิ้งศักดิ์ศรีเพื่อเธอ ? " " นั้นซิ ฉันคงสำคัญตัวเองผิดไป "