Because This Is My First Life นิยาย & เรื่องราว

"Alright, Niya. This is it. Simula na ng bagong yugto ng buhay mo, simula na rin dapat ng pagbabago mo.” Bahagya akong napangiti. I never thought of living this kind of life too soon. Sayang lang at hindi ko kasama si Papa.

Hindi ko alam kung paano ko ito makakaya. Ginawa kong mundo ang dapat ay tao lang. Siya ang una ko sa lahat ng bagay. First kiss, first hug, first person na nakasama ko sa mga lugar na pangarap kong puntahan dati, first boyfriend na pinakilala sa buong pamilya at higit sa lahat, first... sex. Kaya sobrang sakit dahil nabuo ang apat na taon ng buhay ko kasama si Ryal, si Ryal na first boyfriend at first heartbreak din.

At sa unang hakbang ko papasok sa bahay na iyon— parang may pinto sa loob ko na dahan-dahang bumukas. Hindi ito escape. Hindi rin ganap na pagbabalik. Ito yung gitna. Isang bagong buhay na hindi pa namin alam kung kakayanin. Pero sa unang pagkakataon sa matagal na panahon— hindi ako tumakbo palayo.

At doon ko naintindihan. Hindi pala pagtatapos ng buhay ko ang Unang Gabi. Ito pala ang simula ng mas malaking laban. At sa unang pagkakataon… Hindi na ako natatakot. Dahil ngayon, ako na ang pipili kung paano ito magtatapos.

I groaned softly pero ngumiti lang siya at binigyan ako ng isa pang halik. This... This is the life I want. Him, me, and our children—just being us.

Para akong nataranta dahil sa sobrang sakit lalo na ito ang unang sex ko sa tanang buhay ko! "A-Al! Please be... please be gentle. This is my first time," I pleaded and begged while weakly staring at his eyes but what I just saw was his tightened jaw and glare hanggang sa mas lalo niyang ibinaon ang kaniya na siyang dahilan kung bakit ako tuluyang napasigaw nang malakas! "No fucking way. Remember this, I will never be gentle to you. And don't you dare to think that this is a make love or this is a damn sex as well. This is your.. fucking punishment!"

Mahirap ka na nga, mas lalo ka pang pinahirapan dahil sa mga pinagdaanan mo sa buhay. Hindi ako maganda. Mahirap ako. Walang nakakapansin sa akin. Alikabok ako sa earth kaya automatic daw na wala akong karapatan sa lahat ng bagay. Pero no’ng makilala ko siya, no’ng aksidente akong nakapasok sa buhay niya, sa unang pagkakataon sa buhay ko… pinangarap ko na sana naging ka-level ko na lang sila, mas mapapadali siguro ang buhay at mas lalong hindi ko sisisihin ang sarili ko sa nangyayari ngayon sa leche kong buhay.

Sa kadahilanang alam niyang kaya ko ang sarili ko at matatag ako ay hindi na niya ako tinitignan kung okay lang ako. "Ganoon din ba yung rason mo noong mga unang nasangkot ako sa gulo?" Sa pagkakasabi ko niyon ay alam kong karapat-dapat akong bigyan ng grammy award. Tumango lang ang binata. Punyeta, pighati! Muli akong bumuntong-hininga.

Ano bang misyon ko sa buhay? Unang sumalubong sa akin ang puting paligid. Akala ko sa wakas ay narating ko na ang inaasam kong kamatayan ngunit hindi pa rin pala. Ito na naman ako at muling humihinga. Napakamalas ko talaga. Bahagya kong inangat ang aking katawan nang bumukas ang pintuan ngunit agad ding bumalik sa pagkakahiga nang maramdaman ang kirot sa aking tiyan.

Kahit ang hangin dito, kakaiba. Mas mabigat. Mas matalim. Ito na ang simula. Ang unang araw ko bilang ibang tao. Ang unang araw ko bilang magiging asawa ni Elijah Chen. Ang unang hakbang ko sa isang buhay na wala akong ideya kung paano ko lalampasan. Humigpit ang hawak ko sa maleta, nilunok ang kaba, at mahina kong ibinulong sa sarili…