Intermission Outfit นิยาย & เรื่องราว

Sa kaliwa naman ay mga cocktail dresses na nakasabit nang magkakalayo, tila sinisiguradong walang kahit isang tela ang magkukulubot. May ilang customers ding tahimik na sinusukat ang mga damit sa harap ng malalaking salamin. Walang nagmamadali at walang maingay. Lahat ay kumikilos nang may kakaibang elegance, puro mayayaman ba naman ang nandito. Parang kahit ang hangin sa loob ng boutique ay mas mabagal kaysa sa labas. Huminto sila sa isang pribadong showroom. Pagkabukas ni Isabelle ng pintuan ay halos mapasinghap si Lorraine.

Sinundan niya iyon nang paghagod sa buong katawan ko. Nakaramdam tuloy ako nang ilang dahil sa suot ko. Nakuha niya ang atensyon ni Mr. Kasem Noi. Isang itim na dress naman ito. Ang problema, hapit sa katawan na lagpas tuhod lang ang haba. Sa nipis ng spaghetti string strap, mukhang masisira kapag hinila.

Wala siyang kain sa party kagabi dahil na rin sa kaba niya nang makita si Callum. Napili niya ang isang itim na square-pants. Abot hanggang heel niya ang haba ‘non. Pinaresan niya rin ito ng isang creamy satin sleeveless blouse. Sinuot niya ang isang indoor sleeper na kulay white at lumabas ng closet na punas-punas ang buhok. “Took you long only to wear the most basic clothes inside the wardrobe,” saad ng isang boses. “I thought you were planning your escape.”

Mariing natigilan si Nina Santos nang tuluyang makita ang laman ng maliit na transparent na bag. Parang biglang nanlamig ang buong paligid. Sa loob niyon ay may nakatiklop na itim na lace na tela—manipis, halos walang natatakpan, at sadyang inilagay ang tag sa ibabaw upang agad mapansin. Provocative disposable pajamas.

Tsk. At exactly 4:45 p.m., natapos na kaming mag-ayos. Nakasuot siya ng pulang tuxedo na may black na inner polo at black ding neck tie. Mas gwapo siya ngayon sa hitsura niya. Actually, super gwapo! Napansin kong sinenyasan na niyang umalis iyong mga babae. Iyong mga bakla ay wala na rito sa loob, mukhang pinaalis na rin niya.

bulong niya saakin dahilan upang mapairap na lamang ako. Nang makarating kami sa loob ng botique ay agad kong tiningnan ang mga naka-display na evening dress. And the red v neck, fish tail long elegant dress, really caught my attention. "Maaari ko bang isukat ang dress na ito?" "Yes ma'am." Nakangiting sagot ng saleslady. "This way to the fitting room ma'am." "Okay, thanks." "Are you sure with that dress? I think, it's too revealing." Damon said as he follows me in the fitting room.

"This way po, ma'am." Tahimik siyang tumango bago sumunod dito papunta sa locker and dressing area. Makalipas ang ilang minuto ay lumabas din si Marikit matapos magpalit ng damit. Nakatali na ngayon pataas ang mahaba niyang buhok habang may suot na puting cap. Pinalitan niya rin ang dating lavender dress ng mas komportableng white golf tracksuit na lalong nagpatingkad sa mahaba at balingkinitan niyang pangangatawan.

Bahagyang natigilan si Mauren. Ito ay isang kulay-lila na semi-transparent na tulle corset na damit na may deltayadong bulaklak sa baywang. Nababagay iyon sa elegante at mamahaling kuwintas sa leeg ng modelo, na perpektong pinagsama ang ganda at karangyaan. Akmang hahawakan na niya ang damit upang subukan ang tela nito, ngunit bago pa man niya ito tuluyang kunin, hinawakan na siya ng Manager ng tinadahan nang mahigpit.

Mukhang seryoso ang usapan nila, kaya hindi niya ito inistorbo. Nilingon niya ang paligid. Marami na ang nagpalit ng outfit — may mga naka-beach dress, may mga lalaki namang naka-swimming trunks. May mga kilalang personalities sa business industry na nagpalit ng mas light na damit para bumagay sa setting.

Tumalima ako. Isang organisadong dressing room ang nadatnan ko. Nakahanay sa gilid ang mga naka-hang na tux at pants. May make-up kits pa at mahabang salamin. Mangilan-ngilang stylist ang nasa loob. Wala pa ang Vine. "Miss Rishell."