روايات وقصص ضمن Paradis

ความแสบแล่นวูบจนต้องขบกรามแน่น ชายหนุ่มรีบพาตัวเองไปยืนหน้ากระจก มือที่กำลังถอดเสื้อสั่นไม่หยุด…ทันทีที่เนื้อผ้าเปิดออก ภาพตรงหน้าทำให้เขานิ่งค้างไป เพราะตอนนี้บนหน้าอกนอกจากเลือดที่ซึม ยังปรากฏรอยลึกที่ซ้อนกันสี่กลีบบนและล่าง ประกอบกันเป็นดอกไม้ที่ราวกับบานสะพรั่งอยู่ บนผิวหนัง แต่ที่น่าแปลกคือกลีบบนสุดปรากฎอักขระที่เขาไม่รู้จักอยู่ด้วย

อาจารย์ตบโต๊ะเสียงดัง อันดาสะดุ้งโหยง เธอตื่นแล้วผุดลุกขึ้นในทันที “ว่ายังไงอันดา บิดาแห่งพันธุศาสตร์ชื่ออะไร” “ชาร์ลส์ ดาร์วินค่ะอาจารย์” เสียงหัวเราะของเพื่อนๆ ทำให้อันดา มองรอบกายอย่างเก้อๆ ยกมือขึ้นลูบท้ายทอยไปมา อาจารย์กอดอกมองเธอ

//เสียงแชท //เสียงแชท ผมเลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ฟากฟ้า : พี่แสนเลิกประชุมยังครับ ฟากฟ้า : ผมไปกินข้าวกับพวกเพื่อนที่ห้างนะครับ อ่านข้อความทั้งหมด แสน : โอเคครับ พี่เพิ่งเลิกประชุมครับ ฟากฟ้า : ประชุมยาวมากเลยนะครับ พี่ทานอะไรยังครับ แสน : ยังครับ รอเลขาไปยกมาให้อยู่ครับ

ชายหนุ่มวัยฉกรรจ์ไม่เคยสัมผัสเนื้อตัวของอิสตรีมาก่อน ดังนั้นจึงยิ่งจับก็ยิ่งติดใจผิวนุ่มเนียน เรียนรู้ความแตกต่างของชายและหญิงอย่างตื่นเต้น มือร้อนเลื่อนมาตามลำคอ ใช้ริมฝีปากอุ่นจัดเม้มยอดถันรสหวานทีละข้าง แค่นั้นนางก็ชูชันสู้ปลายลิ้น “ฮวาเอ๋อร์ของข้า งามสะพรั ่งเหลือเกิน” เขาจุมพิตเบาๆ ตรงรอยช้ำบนหน้าท้องเรียบเนียนและเนินทรวงอกอย่างระมัดระวัง ละเลียดช้าๆ พลางลูบคลำลาดสะโพกและเอวคอด ใบหน้าคมเข้มดูกลัดกลุ้มเพราะคิดว่าบาดแผลฟกช้ำบนตัวนางเป็นฝีมือของตนจากการปะทะกันเมื่อครู่

พงศ์... ชายหนุ่มผู้มีความรักมั่นคงให้แก่บัว หญิงสาวที่เขามีความผูกพันด้วยตั้งแต่เด็ก ไม่ว่าจะมีอุปสรรคขวากหนามเพียงใด จะกี่ภพกี่ชาติ เขายังรักเธอไม่เสื่อมคลาย และพร้อมจะฟันฝ่าอุปสรรคทุกอย่างเพื่อจะให้ครองคู่อยู่กับเธอ บัว... หญิงสาวที่รักเดียวใจเดียว มีรักมั่นคงให้เขาแก่พงศ์ เพื่อนวัยเด็ก พี่ชายที่แสนดี และชายหนุ่มที่เธอจะมอบตัวมอบใจให้ทุกภพทุกชาติ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม เธอจะขอเป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว

ปาร์คดาฮยอนก้าวไปข้างหน้าทันทีและตะโกนเสียงดัง “ใช่ๆ” “เขาคนนั้นมันบ้าไปแล้ว ไร้ยางอายที่สุด”

“ใช่จ้ะ เคยขึ้นไปหรือยัง” “ยังหรอกค่ะ ครีมจะขึ้นไปได้ยังไงล่ะคะ ครีมไม่รู้จักท่านซะหน่อย” ชั้นสูงสุดของโรงแรมแห่งนี้เด็กพาร์ตไทม์อย่างเธอคงไม่มีบุญได้ขึ้นไปหรอก อย่างเธอเต็มที่ก็มีสิทธิ์ได้บริการแค่ห้องสแตนดาร์ดเท่านั้น “แล้วครีมเคยขึ้นไปสูงที่สุดถึงชั้นไ หน”

- ooooooo - ตราบสิ้นแสงดาว - ooooooo -

ชายหนุ่มละสายตาจากเรือนร่างงดงามอรชรซึ่งถูกพันธนาการอยู่บนเตียงบวงสรวง พลันรวบรวมสมาธิ เริ่มบริกรรมคาถาปลุกเสกน้ำมนตร์ศักดิ์สิทธิ์ แล้วเพ่งกระแสจิตส่งพลังอานุภาพ สวดแผ่เมตตาให้แก่วิญญาณเสือไฟ จากนั้นก็ร่ายมนตร์ทำลายอาถรรพ์ ฯ “โอม...วันตะราคัง วันตะโทสัง วันตะโมหัง วันตะปาปะกัง ตาเรนตัง โมฆะสังสารัง ตาเรนตันตัง นะมามิหัง... ตาเรสิ สัพพะสัตตานัง ตาเรสิ โอริมัง ติรัง ตาเรนตัง โอฆะสังสารัง ตาเรนตันตัง นะมามิหัง...ฯลฯ”

MayaV Talk หลายปีต่อมา… ยอมรับว่าช่วงเวลานั้นผ่านไปเร็ว ตอนนี้เด็กๆ โตแล้ว ที่ใช้คำว่าเด็กๆ เพราะยัยเปมิศาก็ได้ให้กำเนิดลูกสาวคนสวยแล้วเช่นเดียวกัน ลูกสาวที่พี่ปรัชตั้งชื่อให้คล้ายคลึงกับลูกสาวของฉันนั่นก็คือ มณิน ลูกสาวของฉันในวัยสี่ขวบณลิลน้อยเป็นเด็กที่พูดเก่งร่าเริงส ดใสมากๆ “คุณแม่ขาเมื่อไหร่น้องจะออกมาหาหนูสักทีคะ” เด็กหญิงตัวน้อยที่วิ่งเล่นหน้าบ้านจนเหนื่อยเดินมานั่งพับเพียบข้างฉันที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ริมสระน้ำข้างบ้าน ฉันวางหนังสือลงบนโต๊ะยกมือขึ้นไปลูบผมณลิลน้อยที่ยื่นมือมาลูบท้องที่อวบใหญ่ของฉันที่มันใกล้จะแตก