การค้นหาญาติ นิยาย & เรื่องราว

“ผมให้คนออกตามหาอยู่นะครับ แต่ไร้วี่แวว จะตามหาตามบัตรประชาชนก็ไม่ได้ เพราะคุณหนูนิไม่ได้ไปต่อบัตรประจำตัวประชาขนที่ขาดไป ญาติพี่น้องทางฝ่ายคุณชายก็ไม่ชอบคุณหนูนิกับคุณนิภาเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว คุณหนูนิไม่มีวันขอความช่วยเหลือแน่นอน เพื่อนของคุณหนูนิก็มีไม่มาก ผมให้ค

“ท่านลุงเจ้าคะช่วยซีซีดูหน่อยว่าญาติผู้พี่ออกมาหรือยัง ซีซีไม่ได้เจอญาติผู้พี่มานานจำไม่ค่อยได้แล้วว่าหน้าตาเป็นอย่างไรเจ้าค่ะ” “จริงสินะเพราะซีซีไม่ได้มาที่นี่ตั้งนาน เดี๋ยวลุงช่วยมองหาถ้าเห็นญาติผู้พี่ของเจ้าแล้วจะเรียกพวกเขาทันที”

โรงพยาบาลถามเมื่อเดินมาถึงตรงที่ต้วนหลงยืนรออยู่ “ผมอยากให้ช่วยตรวจความสัมพันธ์ระหว่างหมวดฟู่กับพ่อแม่เขาครับ ผมสงสัยว่าพวกเขาไม่น่าจะใช่คนในครอบครัวเดียวกัน หมอมองดูสิครับว่าพวกเขาเหมือนกันตรงไหน” ต้วนหลงชี้บอก ผอ. ให้ดูลักษณะทางกายภาพของพวกเขาทันที

เหลียงเจินซินที่เดินตามหาญาติผู้พี่จนทั่วเรือนตุลาการของท่านอ๋องใหญ่แต่ไม่พบกำลังจะกลับไปยังเรือนใหญ่ที่มีการประชุมกันอยู่ พลันเห็นไป๋ฉิงเหวินดวงตาเลื่อนลอยเดินกลับมา “เสี่ยวเหวินหาข้าเจ้าเสียจนทั่วไปไหนมาหรือ ” “ข้าก็ไปตามหาเจ้าเหมือนกันแต่ไปเจอคุณหนูสือเสียก่อน” สติของไป๋ฉิ งเหวินคล้ายยังไม่อยู่กับเนื้อกับตัว นักสืบสาวจึงหันไปเขย่าต้นแขนของญาติผู้พี่ “นี่ๆ เจ้าเป็นอันใด”

และเพื่อนคนอื่นก็ไม่รู้เหมือนกันว่าต้นข้าวไปไหนตั้งแต่วันเกิดของคุณปู่แล้ว ปรารถนาก็ไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น เธอขอเบอร์โทรที่จะติดต่อกับครอบครัวของต้นข้าว​ เพื่อโทรไปถามพวกท่าน และปรารถนาก็ได้เบอร์ของแม่ >>{"สวัสดีค่ะคุณแม่"}

หมอเจตน์รีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติ แม้จะยังแปลกใจกับเหตุการณ์ที่เห็น เขาก็ไม่พลาดที่จะแจ้งข่าวที่เพิ่งได้รับมา "นี่ไง! ข่าวดีที่ฉันจะบอก! ฉันให้คนไปสืบหาญาติของนายลูกกวาดพบแล้วนะ! ใช้เวลาตั้งนานแหนะ แต่ตอนนี้รู้แล้วว่าญาติคนเดียวที่เหลืออยู่คือใคร และเขาอยู่ที่ไหน นายจะไ ด้พ้นภาระสักทีไง!" ตูม!

ที่หน้าสุดท้าย บทสรุป ซึ่งตรงนั้นได้เขียนเป็นภาษาอังกฤษว่า Siblingship Analysis ไม่รู้ว่าผมโง่เองหรืออะไร ผมต้องเปิดแปลในอากู๋กูเกิลก่อน พอผมพิมพ์ตัวอักษรลงไป อากู๋กูเกิลก็บอกว่ามันคือส่วนวิเคราะห์ความสัมพันธ์ทางเครือญาติ ตรงนั้น ที่ด้านล่างสุดของหน้า มีกล่องสรุปที่พิมพ์ด้ว ยตัวหนา

"ทำไมเหรอซ้อคุน คนที่มีจี้นี้มีความสำคัญอะไรกับคุณหรือเปล่า?" ทายาทตระกูลใหญ่คนอื่นๆ ถามกันไปเรื่อยๆ เย่อินเสวียนเผยสีหน้าผิดหวังอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะยิ้มเล็กน้อยและตอบส่งๆ ว่า "คือว่า เขาเป็นญาติที่พลัดพรากกันไปค่ะ ถ้าพวกคุณเจอหรือนึกได้ว่าเคยเห็นที่ไหนช่วยบอกฉันด้วยนะค ะ!"

แม้จะไม่ใช่ญาติสนิท ก็ต้องเป็นคนในสายสกุลเดียวกันอย่างแน่นอน แต่ในเวลานี้หลานซื่อกลับไม่ได้ซักถามมหาปุโรหิตต่อ ต่อให้เป็นการรับญาติ อย่างน้อยก็ต้องสืบให้ชัดเจนเสียก่อนว่าอีกฝ่ายเป็นคนเช่นไร