การค้นหาญาติ นิยาย & เรื่องราว

'ต่อสู้กับใครก็ไม่ทรมานเท่าต่อสู้กับคนในครอบครัว' มาวันนี้วอลเลอร์ก็พอเข้าใจความหมายในประโยคที่ติณณภพเคยเปรยไว้แล้ว มิหนำซ้ำยิ่งคนที่เขาจำต้องต่อกรดันเป็นคนที่รู้จักเขาดี ทุกอย่างก็ยิ่งยุ่งยากเข้าไปใหญ่ เขานึกไม่ออกเลยว่าบิดาแอบมามีเส้นสายที่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่ โด ยปกติแล้วใช้เวลาไม่ถึงสองชั่วโมง ข้อมูลนับตั้งแต่วินาทีที่ลืมตาขึ้นดูโลก ญาติพี่น้อง คนที่เกี่ยวข้องในแต่ละช่วงอายุ จวบจนถึงพิกัดที่กำลังยืนอยู่ ณ ปัจจุบันของคนที่ตามหา จะถูกส่งเข้าอีเมล

เจ้านายตัดสินใจส่ง f******k ของเธอให้กับญาติของเขานั่นคือหลานชายของคุณปู่นาวาและนาโนที่อายุไล่เลี่ยกับเขาจนญาติของเขาติดต่อกลับมาอีกครั้งเพื่อรายงานประวัติของเธอคนนั้น "ว่าไงบ้างวะ" (มึงเชื่อไหมว่ากูค้นหาอย่างละเอียดแล้วแต่ไม่พบเหี้ยอะไรเลย) "เป็นไปได้ไงมึงเช็กทะเบียน ราษฎร์หรือยัง"

โลกทั้งใบพังทลายลงตรงหน้า "ทางเราขออภัยที่ไม่ได้ตรวจสอบอย่างละเอียด แต่เธอมีเอกสารยืนยันความเป็นญาติครบถ้วน และคุณยายก็จำเธอได้" "เราพยายามติดต่อคุณ แต่ติดต่อไม่ได้…" เสียงของเจ้าหน้าที่ฟังดูรู้สึกผิด แต่มันไม่มีความหมายอีกแล้วแพรไหมเอายายไปแล้ว…เธอไม่มีทางเล ือกแล้ว…

อวี่ซีกล่าว ซูเหยาถาม “แล้วเราจะหาคนที่หายไปหลายปีได้อย่างไรเพคะ” อวี่ซีมองบันทึกครอบครัวของกู้เหวินชาง “คนเราหายตัวได้ แต่ชีวิตเก่าทิ้งร่องรอยไว้เสมอ บ้านเกิด ญาติ หนี้สิน คนรับใช้ หรือผู้ที่ช่วยพาหนี”

แบบนั้นก็เท่ากับต้องลำบากคนอื่นมาปลอบใจเขาอีกไม่ใช่เหรอ？ “พวกเราจะช่วยกันพาคุณย่ากลับมา！”เจี่ยงซื่อฝานแจ้งข่าวกับครอบครัวเรียบร้อยแล้วโดยการต่อสายตรงหาพ่อตัวเอง ตอนนี้ทางนั้นเองก็เริ่มช่วยตามหาแล้วเช่นกัน

ตอนที่ 87 สตรีธรรมดาผู้หนึ่ง หว่านเหยาหาได้เพียงแต่หยิบยื่นที่พักพิงให้แก่ญาติผู้พี่เพียงลำพังไม่ นางยังมอบหมายให้ มู่ซูเยว่ คอยเป็นหูเป็นตา สืบเสาะหาญาติมิตรในตระกูลที่ยังคงซื่อสัตย์และต้องการความช่วยเหลือจากการล่มสลายของตระกูลมู่

ท่านั้นจริงๆ หัวใจดวงน้อยสะท้านด้วยความเศร้าโศกเสียใจจนบรรยายความรู้สึกออกมาเป็นคำพูดไม่ถูก “ป้ารู้ได้ยังไงคะว่าแม่ตายแล้ว” “ป้าให้คนคนหนึ่งช่วยสืบหา พยายามไปค้นรูปเก่าๆ ของแม่เอ็งอีกรอบ มันเจออยู่อีกรูป หลังจากที่ให้เอ็งไปแล้ววันนั้น” เหมราชบอกว่าตามหาคนไม่ใช่เ รื่องง่าย แต่พอท่านเล่าว่าจินดารักลูกมากไม่น่าจะหายเงียบไปแบบนี้ เหมราชจึงไปสืบหาเอากับศพไร้ญาติ

แล้วชลันธรก็ต้องถอนใจเมื่อนึกถึงความยากลำบากตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา ทั้งที่ฟังดูเหมือนง่าย ก็แค่การตามหาญาติของผู้เสียชีวิตทั้งห้า? แต่ทุกอย่างกลับยากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทรเมื่อเกือบทุกคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้...ดูเหมือนจะหายสาบสูญไปหมด? เหลือไว้แค่ญาติห่างๆที่แทบจะไม่ สนิทกันและไม่สามารถให้ข้อมูลอะไรที่เกิดประโยชน์ได้สักนิด แต่ในที่สุดก็เจอญาติผู้เสียชีวิตรายแรก..

อวัศย์หน้าเครียดมองเหตุการณ์ตรงหน้า พอจะรู้อยู่แล้วว่าข้อจำกัดของกรุ๊ปเลือดนี้คืออะไร จะต้องเป็นคนที่หมู่เลือดตรงกันเท่านั้น โดยปกติจะไม่พ่อก็แม่จะมีหมู่เลือดนี้ คนเป็นลูกถึงจะมีโอกาสได้รับถ่ายทอดทางพันธุกรรม แต่นี่ถ้าใบชาไม่ใช่แม่ อธิปไม่ได้มีเลือดกรุ๊ปนี้ ก็ต้องลองดูท างญาติของเธอแทน "ใบชาตั้งสติก่อน ติดต่อทางฝั่งญาติของชาดูหน่อยว่าใครมีเลือดกรุ๊ปนี้บ้าง"

เพตราพูดเหมือนรู้ใจเพื่อน “เอาตามนั้น ฉันจะทำตามที่แกบอก” ธิดาดอยหาทางออกที่ดีกว่านี้ไม่ได้ เรื่องนี้เธอไม่สามารถจัดการเองได้ ต้องหาคนที่มีความพร้อมมากกว่าช่วย ซึ่งบุคคลนั้นคงหนีไม่พ้นครอบครัวตน ซึ่งเธอก็หวังว่า บิดามารดา พี่ชายและพี่สาวจะเชื่อและช่วยเหลือหมิงหยางเต๋ อ