ขี้อิจฉา/ขี้หึง Mga Nobela at Kwento

"คุณรู้ไหมว่าตัวเองหึงได้น่ารัก" "ใครหึง" เราไปหึงตอนไหนแค่มองแล้วมันดูขัดหูขัดตาเฉยๆ ชิ!!

พอถูกพูดขัดก็เริ่มตั้งคำถามอีกครั้ง “ก็ไม่ได้หวงไม่ได้หึงไง!” “แบบนี้แหละ ที่เรียกว่าหึง” “...” เอวาเม้มริมฝีปากแน่น กำลังชั่งใจถามตัวเองว่าสรุปแล้ว เธอขี้หึงอย่างที่ภูผากล่าวหาจริง ๆ รึเปล่านะ?

เกี๊ยวจับเเก้วชาเขียนขึ้นดูดบ้าง “เเล้วมึงไม่หึงเหรอ” “หึง?” เกี๊ยวเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง “บ้า กูจะหึงก็ต่อเมื่อเป็นเรื่องที่ควรหึง นี่มันงานกูเเยกเเยะได้”

ฉันเปล่าหึง " หะ...หึงอะไร ไม่ได้หึงสักหน่อย " แค่บอกว่าไม่ได้หึง แกจะพูดตะกุกตะกักทำไมแอมป์ ไม่ได้หึงไง มึงไม่ได้หึง

คุณอิจฉา — ใช่ ฉันอิจฉา แล้วไง? คุณคิดว่ามันเปลี่ยนแปลงอะไร? ผู้หญิงคนนี้...เธอจะไร้ซึ่งใครแตะต้อง เธอจะมีโลกมาอยู่แทบเท้า และเรา และฉัน ฉันจะไม่มีค่า ไม่มีค่า

“คนมันขี้หึงก็เข้าใจกันหน่อย” “เกินไปค่ะ แบบนั้นเรียกหึงเกินเหตุ” “ขอโทษที่งี่เง่ามากไปแต่ฉันไม่ชอบ อยากให้เธอยิ้มให้ฉันแค่คนเดียว” จากอารมณ์ที่หัวร้อนตอนนี้พี่ติณเริ่มเปลี่ยนเป็นงอแง

ฯลฯ อี้หลิงซือนั่งหน้าบึงตึงในใจเคียดแค้น บ่นพึมพำ “ใคร ใครว่าฉันอิจฉา ทำไมคนระดับฉัน คนอย่างฉันทำไมต้องไปอิจฉาดาราด้วย ฉันแค่อยากให้ทุกคนเห็นว่า กาตัวนี้ทะเยอทะยานแค่ไหน” อี้เฟยเยี่ยเห็นสีหน้าภรรยาก็พอรู้แล้วว่าคงโดนโต้ตอบกลับมา

"ดูสนิทสนมกับอีป้านั้นจังเลยนะ" "เธอกำลังหึงฉันอยู่รึไง" "ใครหึงนายฉันแค่ไม่ชอบอีป้านั้นก็แค่นั้น" "งั้นหรอ" "อืม! " "โอเค ไม่หึงก็ไม่หึง"

เป็นเหมือนเงามืดที่ครอบงำชีวิตของทั้งสองคน บิดาของห่าวอู๋เกลียดพ่อของ ฮุ่ยเหอด้วยเหตุผลที่คล้ายคลึงกัน ความรู้สึกนี้ถูกถ่ายทอดมายังห่าวอู๋ทำให้เขาเติบโตขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกอิจฉาและความเกลียดชังที่รุนแรง ส่วนจิ่วเย่วนั้นมีแต่ความอิจฉาริษยา นางอยากเหย ียบย่ำฮุ่ยเจียงอยู่ตลอด ก็ใครใช้ให้มันดีเด่นไปหมดทุกด้าน นางไม่เข้าใจว่าทำไมคนเราถึงต่างกันเพียงนี้สวรรค์ช่างลำเอียงนัก!

ไม่อยากให้เขาสนใจผู้หญิงอื่นนอกจากเธอ ไม่อยากให้เขาจูบกับผู้หญิงอื่นนอกจากเธอ ไม่อยากให้เขาไปมีอะไรกับผู้หญิงคนอื่นนอกจากเธอ ความรู้สึกเหล่านี้เรียกว่า ‘หึง’ ได้หรือเปล่านะ ถ้าใช่ นั่นหมายความว่าเธอไม่ได้แค่ ‘ชอบ’ แต่เธอ ‘รัก’ เขาเข้าแล้วใช่ไหม?