Novel & Cerita ความเสียใจหลังตาย

เมื่อคืนตอนที่เธอมีความคิดจะฆ่าเขา เธอคิดว่าถ้าเขาตาย เธอก็จะเป็นอิสระ แต่พอผลลัพธ์ออกมาเป็นแบบนั้น ทำไมกลับรู้สึกเสียใจมากขนาดนี้? ...... หลังจากข่าวการเสียชีวิตของฟู่สือถิงได้รับการเผยแพร่ทางอินเทอร์เน็ต สื่อรายใหญ่ก็เริ่มเร่งเผยแพร่ข่าวที่เกี่ยวข้อง

หยางชิงโม่พูดเสร็จก็หลบตาไม่อยากจะสบตาแสนเศร้าของเขา "ฉัน... เสียใจด้วยค่ะ " หยางชิงโม่พูดขึ้นมาเบาๆ รู้สึกเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ว่าจะเป็นใครที่เสียชีวิต มันก็คือความสูญเสียทั้งนั้น ใช้เวลาครู่ใหญ่กว่าเฉินหวังตงจะสามารถหาคำพูดและเอ่ยออกมาได้ "ไม่เป็นไรคร ับ"

“กลับมาทำไม ทำไมไม่ทิ้งฉันไว้ให้ตายให้พ้น ๆ ไปเลย รู้ไหมฉันต้องเสียใจขนาดไหน แต่ละคืนฉันต้องทรมานขนาดไหน ฉันอยากหลับไปไม่ตื่นอีกเลย แต่ทำไมพวกคุณถึงไม่ให้ฉันตาย” เธอสะอื้นจนตัวโยนยามเมื่อคิดถึงเรื่องเสียใจในอดีต คิดว่าเธอกำลังจะตาย คิดว่าสุดท้ายแล้วเธอก็เหลือตัวค นเดียว

น่าเสียดาย บนโลกนี้ไม่มียาเสียใจภายหลัง ภายในสายตาหลินจือเยว่เปี่ยมความเจ็บปวด บัดนี้ความเสียใจในภายหลังเพิ่มขึ้นสู่จุดสูงสุดแล้ว

หลังจากตะโกนเสร็จ เขารู้สึกอยากตายขึ้นมาจริงๆ นี่คือความหมายของการประหารจิตใจสินะ มันคือการสูญสิ้นศักดิ์ศรี เขาในตอนนี้รู้สึกเสียใจอย่างยิ่ง ในตอนนี้ เขาเพิ่งจะเข้าใจความหมายของสิ่งที่เฟิ่งชูอิ่งบอก

“ช่างเถอะ ยังไงผมก็ตั้งใจไว้แล้ว” “พี่ขอพูดในฐานะคนที่เคยเสียน้องชายไปนะ คนที่ตายไปคงไม่ได้รู้สึกอะไรอีกแล้ว แต่คนที่ยังอยู่นี่สิ จะทนอยู่กับความเสียใจนั้นได้ยังไง นายลองคิดดูนะ แม่กับยายจะเสียใจมากแค่ไหน พวกเขาจะผ่านช่วงเวลาที่เลวร้ายไปได้ยังไงในเมื่อคนที่พวกเขารักไม่ อยู่บนโลกใบนี้แล้ว”

ฉันมองเขาพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง แค่เขาพูดกับฉันแบบนี้ตอนฉันยังมีชีวิต แต่มันสายเกินไป ไม่มีความเสียใจไหนที่พาภรรยาและลูกที่ตายไปแล้วกลับมาได้

ตอนนั้นฉันไม่สามารถที่จะแบกรับกับความหวาดกลัว กังวล และความเสียใจตรงหน้าได้อีกต่อไปแล้ว ถ้าฉันตายไปเลยก็จะยินดีมากนะ เพราะว่าการต้องไปเสียใจซ้ำแล้วซ้ำเล่ามันคงโหดร้ายกับฉันมากจนเกินไป ตายไปเลยน่ะเป็นทางเดียวที่ฉันควรจะลองมัน ฉันไม่รับรู้อะไรอีกเลยหลังจากนั้น ราวกับว่าได้ละทิ้ งความเสียใจ และความกังวลมากมายไปแล้ว ซึ่งฉันก็หวังว่ามันจะเป็นอย่างนั้น หลับไปไม่ต้องตื่นเลยก็อาจจะดีกว่า

หญิงสาวสบตาเขาทั้งที่น้ำตากบหน้า วิงวอนในสิ่งที่ถูกต้องแต่เจ็บปวด ถูกไล่ว่าเจ็บแล้ว แต่การต้องยืนยันว่าจะไปทั้งที่ใจอยากอยู่มันทรมานยิ่งกว่า ติณเพิ่งรู้ว่าความเสียใจของคนอื่นก็ทำให้เขาเสียใจได้เช่นกัน เขาเจ็บ…เจ็บจนแทบจะทรงตัวอีกไม่ไหว มือใหญ่ยกขึ้นเพื่อปาดน้ำตาออกจากใ บหน้าอ่อนหวาน

"คอยดู ยุจะต้องเสียใจที่ทำแบบนี้กับพี่" "ไม่มีเรื่องอะไรมาทำให้ผมเสียใจมากไปกว่าการที่ผมทำให้เมียตัวเองเสียใจอีกแล้วครับ" ที่ผมพูดออกไปมันคือเรื่องจริงครับ ผมไม่เคยเสียใจเท่านี้มาก่อนเสียใจที่ทำเคยทำให้นกยูงร้องไห้ เสียใจที่เคยทำให้นกยูงเจ็บปวด เสียใจที่เคยทำร้ายเธอ ความเสียใจที่ผมเคย รับมาตลอดชีวิตมันเทียบไม่ได้เลยกับสิ่งที่ผมทำกับนกยูง ผมรู้ซึ้งแล้วครับว่าความทรมานมันเป็นยังไง