Romans & histoires คำสั่งเทพเซียน

ไปฉุดมาให้ข้าที ' จอมมารหนุ่มออกคำสั่งแก่หลิงหลิวเหว่ย 'เกรงว่าคงมิได้ฝ่าบาท แม่นางผู้นั้นเป็นเทพเซียนชั้นสูง ฝ่าบาทต้องกระทำการนี้เองเท่านั้น' หวังเยี่ยนจ้องเขม็ง

ไอเวทสีดำที่ดึงรั้งเอวคอดบางเข้าหา ปัดมือเรียวเล็กของนางออกจากบาดแผลเพื่อจัดการมันด้วยตนเอง ทำให้อาเป้ยแน่ใจว่านี่คืออ้อมกอดของบุรุษเทพปีศาจผู้เดียวของนาง วงแขนอันแข็งแกร่งและเย็นชา น้ำเสียงไร้ไมตรี มีเพียงคำสั่ง “ข้าสั่งเจ้าว่าห้ามพูดแม้สักคำ พิษจะยิ่งกระจายเข้าสู่โลหิต เจ้าต้องอยู่นิ่ง ๆ”

เพ่ยเพ่ยยิ้มรับคำสั่งของเขา แต่ทำไมถึงดูเหมือนนางกำลังเอ่ยวาจาประชดประชันเขาเสียอย่างนั้น "เจ้ากลับไปเสียเถอะ" ไทเฮาเอ่ยน้ำเสียงน้อยใจ พร้อมสะบัดมือเป็นเชิงไล่ให้โอรสของตนกลับ

วันต่อมา บ้าน "มาหาใครเหรอ" " มาหาคุณ" สามวันต่อมา ป่าเวทย์มนตร์ ที่นี้คือประตูมิติที่จะพาไปยังโลกของปีศาจ " เราเข้าไปในนี้เหรอ"

“ประมุขหั่วซาน เป็นจักรพรรดิมารเจ้าครองเมืองโม๋กุ่ย ปกครองสมุนปีศาจบนหุบเขามรณะ มีอำนาจเหนืออิทธิพลมืดทั้งหมดในยุทธภพ ไม่ขึ้นตรงกับแคว้นใด รวมถึงต้าถังของข้า” ลี่เซียนกะพริบตาปริบๆ รับฟังอย่างตั้งใจ “ในโลกของข้ามีเทพเซียน เช่นนั้นคนผู้นี้คงเป็นเทพปีศาจ ถ ูกต้องหรือไม่?”

“ถึงแม้พลังเซียนจะก้าวกระโดดไปบ้างข้าว่าทำเช่นนั้นถือเป็นการเปิดศึกกับเทพไป๋หู่ เง็กเซียนคงไม่อยากมีเรื่องกับเทพสงคราม” “อืม เช่นนั้นข้าให้เจ้าไปจับตาดูนางแล้วคอยรายงานข้า” “รับบัญชาเง็กเซียน” ทหารเทพเดินออกไปหลังได้รับคำสั่ง

เทพเซียนสาวนั่งสมาธิเพ่งด้วยทิพยญาณของตนเอง เห็นเทพเสิน จวินผู้หนึ่งซึ่งมีอานุภาพแก่กล้า บัดนี้กำลังถูกทหารสวรรค์หลายตนพาตัวมายังสถานที่แห่งนี้ นางทำเพียงแต่ยิ้ม เพราะอายุตบะที่มากขึ้นทำให้นางมองเห็นชะตากรรมอันน่าหดหู่ใจของเทพเซียนผู้นี้ “เป็นรับสั่งของเทีย

===== เปิดเรื่องจะไม่ใช่ในดินแดนเทพ แต่เป็นแนวเทพเซียน เรื่องราว ลำดับที่ 4 ในเซต 'ชะตารักเทพสวรรค์' ค่า ^^ ฝากติดตามเป็นกำลังใจด้วยนะคะ

พฤกษา:อย่าบอกนะมึง ปรัชญา:ชัวร์ ไอ้เวรนั่นร้ายจะตาย เวทย์:ว่าไงไอ้เพลิง อย่าบอกนะเรมิของมึงด้วย พฤกษา:อ่านไม่ตอบนะมึง ปรัชญา:สงสัยชักเว่าอยู่มั้ง เปลวเพลิง:อ่านไม่ตอบเหี้ยไรกูเพิ่งกดเข้ามาอ่าน เวทย์:ก็มันขึ้นว่ามึงเห็นแล้ว เปลวเพลิง:สงสัยมีเด็กแอบดูหนั งโป๊มั้ง

อาเธอร์พูดออกไปแบบไม่ยอม คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมให้เธอสั่งได้ง่ายๆงั้นเหรอ ไม่มีทางซะหรอก เหยื่ออย่างเธอจะมาสั่งเสืออย่างเขาได้ยังไงกัน “แต่ฉันจ่ายค่าตัวให้คุณแล้วคุณต้องทำตามที่ฉันสั่ง” มาติกาพูดบอกไปแล้วมองเขาแบบไม่ยอมเช่นกัน เธอยอมเสียตัวให้เขาง่ายๆแล้ว เธอจะไม่ย อมให้เขามาทำอะไรก็ทำแบบนี้ได้อีก