คำสั่งเทพเซียน นิยาย & เรื่องราว

ผู้อำนวยการสาวใหญ่วัยห้าสิบออกคำสั่งเร่งเร้าให้ยามหนุ่มใต้บังคับบัญชารีบทำตามคำสั่งอย่างเคร่งครัด ส่วนตัวเองรีบแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตสีดำอย่างว่องไว แล้วล้วงควักสองเต้าโตออกมาจากบราเซียลูกไม้สีเนื้อสุดเซ็กซี่ สีหน้ากระเหี้ยนกระหือรือราวกับกระหายอยากรสชาติความเป็นชายจน แทบทนไม่ไหวแล้ว “ใจเย็นครับ ผอ. ผมก็เหงี่ยนจนจะทนไม่ไหวอยู่แล้วเนี่ย แค่เห็นหน้า ผอ. ผมก็จะบ้า” ยามธนาเทพสีหน้านิ่งเรียบ แต่แววตาดุดันแฝงเล่ห์ เห็นแล้วนึกถึงสุนัขจิ้งจอก "เป็นบุญของยามอย่างผมแท้ๆ ที่ได้สวาปามคนสวยๆแบบนี้"

เพียงได้ยินบัญชาจากองค์เทพ ก็เหมือนมีสายฟ้าผ่าลงมากลางอก เซียนสาวเบิกตาโพล่ง นิ่งงันราวกับรูปปั้น กว่านางจะบำเพ็ญบารมี จนได้กำเนิดเป็นเทพเซียนอยู่บนสรวงสวรรค์มิใช่เรื่องง่าย แต่นางกลับทำทุกอย่างพังพินาศ เพราะเจ้าหมาโง่คนเดียวเลย อย่าให้นางได้เจอนะ!

เมื่อได้รับคำสั่งก็ต้องทำตาม สำหรับเทพซื่อมิ่งแล้วการเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาหาใช่เรื่องลำบาก มันหมดยุคสมัยที่ลูกน้องต้องมาแบกรับภาระแทนเจ้านายแล้ว เมื่อทำงานให้เทียนจวินเขาก็ย่อมต้องใช้ชื่ออีกฝ่ายให้คุ้ม ดังนั้นเทพโม่หลางผู้มาถือกำเนิดเป็นปรมาจารย์แห่งยุคที่ฟื้นความทรงจำใน ภพเทพกลับมา จึงได้รับถ้อยคำสั่งการของเง็กเซียนผ่านเทพชะตา

เฟนด์โบกมือส่งคำสั่งให้ลาน่าและควีนนี่ ในที่สุดผู้เฒ่าวอร์ดและยายเฒ่าคาสเตลลาโนก็ได้รู้ว่าความหวาดกลัวที่แท้จริงคืออะไร พวกเขาตกใจมากกับภาพตรงหน้า เฟนด์ตะโกนสั่งเทพีสงครามจริง ๆ ด้วย ยิ่งไปกว่านั้น เขาเป็นคนออกคำสั่งให้ฆ่างั้นเหรอ? นี่ไม่ได้หมายความว่าแม้แต่ เทพีสงครามก็ยังต้องฟังคำสั่งของเขางั้นเหรอ?

หย่งจงแม้จะเป็นทวยเทพฝ่ายเอกสาร แต่กลับได้ชื่อว่าเป็นเทพที่โหดเหี้ยมเย็นชา แก่นปราณแข็งแกร่งระดับ เจินเซียน ดำรงรักษากฎสวรรค์อย่างเข้มงวด ไม่อ่อนข้อให้ผู้ใดทั้งสิ้น ในบรรดาเทพทั้งหมดไม่มีใครสักคนกล้าต่อกรด้วย หากอีกฝ่ายเป็นคนควบคุมดูแล แสดงว่ากฎต้องรัดกุมพอสมควร เ ช่นนั้นไม่ต้องยุ่งจะดีที่สุด (เจินเซียน คือ เซียนแท้ผู้บรรลุเป็นเซียนโดยแท้จริง ผู้ที่หลุดพ้นจากโลกีย์โดยสมบูรณ์แล้ว กลายเป็นหนึ่งเดียวกับเต๋า) “เช่นนั้นก็ดี ต่อจากนี้ก็ฝากเจ้าด้วย”

“คือ...นายหญิง เราทั้งสองได้รับคำสั่งจากเทพแห่งชะตาว่าหากยังไม่ถึงเวลาก็อย่าได้แพร่งพรายเรื่องนี้ออกไป โดยเฉพาะกับท่าน” “อ้อ เช่นนั้นก็ถึงเวลาแล้ว บอกข้ามาให้หมดตอนนี้เลย” เหม่ยเซียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เรียกได้ว่าทำให้คนฟังลนลาน

นางหานอยากรู้ยิ่งนัก องค์หญิงจิ้งเหอออกคำสั่งเด็ดขาด แต่ยังสืบอันใดไม่ได้ เห็นได้ชัดว่าจ้าวหยวนเช่อคอยขัดขวางอยู่ สตรีที่สามารถทำให้จ้าวหยวนเช่อปกป้องได้ถึงเพียงนี้ เป็นเทพเซียนมาจากที่ใดกันแน่? “ข้าจะจัดการเองได้ ท่านแม่ไม่ต้องเป็นห่วง” น้ำเสียงของจ้าวหยวนเช่อยังคงหนักแน ่น

นี่มันไม่ปกติ ตอนนี้ ในที่สุดก็มีคนมาแล้ว แทบจะไม่ต้องคิดเลย เซียวหลันยวนรู้สึกว่า คนที่เข้ามาก็คือลัทธิเทพทำลายล้างแน่นอน "ถ่ายทอดคำสั่งออกไป คนทั้งหมดเตรียมตัวให้พร้อม ป้องกันประตูเมืองให้แน่นหนา"

ไม่ง่ายเลยกว่าเซี่ยเหยียนสงบสติอารมณ์ตัวเองลงได้ ฝั่งตรงข้ามเป็นอ๋อง เป็นเทพสงครามแห่งต้าเซี่ย ต่อให้ทำผิด ก็ไม่ใช่คนที่เขาจะมีสิทธิ์ไปสั่งสอนได้ “ฮวันฮวัน พวกเราไปกันเถอะ”

ซุนชงรีบกล่าว “องค์หญิงน้อยสายตาเฉียบแหลมยิ่งนัก ไม่มีอะไรปิดบังสายตาของท่านได้ เพียงแต่ตอนที่ข้าน้อยเข้าไปสอบถาม ทหารหลวงผู้นั้นกล่าวว่าเรื่องนี้เป็นคำสั่งของเทพธิดา” “อะไรนะ?” กู้หว่านเยว่ขมวดคิ้วเล็กน้อย “เทพธิดาได้สละชีพไปแล้ว แคว้นเซียนหลิงของพวกเจ้าไม่มีเทพธิดา มานับพันปีแล้ว เหลือเพียงรูปปั้นเทพธิดามิใช่หรือ?”