คำสั่งเทพเซียน นิยาย & เรื่องราว

เพราะท่าทางเหล่านี้ล้วนมาจากคำสั่งของมหาเทพเจ้าสวรรค์ ให้พวกเขามีกิริยาดี เป็นมิตรกับเทพและมารทั้งหลายเข้าไว้ เห็นวาจาเช่นเซียนผู้น้อย ทว่ายามออกศึกกลับเปลี่ยนราวเป็นคนละคน กลายเป็นนักรบฝีมือฉกาจผู้ไม่เกรงกลัวสิ่งใดในยุทธภพ "ข้าชื่อชุนหรงเซิน คราวต่อไปได้โปรดเอ ่ยขานนามข้าเถิด" "ขอรับ" เขารับคำง่ายๆแล้วก็ไม่ทำอะไรต่อนอกจากนั่งจ้องหน้าจนแขกทำตัวไม่ถูก ได้แต่หลบสายตามองไปรอบห้องเท่านั้นเอง

【ระดับเทพเจ้า】 《 คำอธิบาย : เป็นเวทย์มนต์สายพิเศษ ซึ่งเกี่ยวข้องกับการสื่อสารหรืออัญเชิญตัวตนระดับสูงเช่นเทพเจ้ามาใช้งานในรูปแบบต่างๆ *ความสามารถและจำนวนเวทย์ที่ใช้ได้จะเพิ่มขึ้นตามระดับของเวทย์มนต์ **ข้อมูลของเวทย์มนต์ทุกคาถาในประเภทนี้จะอยู่ในความทรงจำของผู้ใช้อั ตโนมัติ และจะแสดงข้อมูลจำเพาะ อาทิความสามารถและพลังเวทย์ที่ต้องใช้ก็ต่อเมื่อผู้ใช้มีความนึกคิดที่จะใช้เวทย์นั้นๆโดยอัตโนมัติ 》

พิมพ์ดาวไม่ลดละความอยากเอาชนะ "เฮ้ย มามงมามันได้ไง ชี้แบบนี้ไม่มีมารยาท" ภาคินตอกกลับไปอย่างไม่ยอมคน

เขาออกคำสั่ง หยวนเหมยหลันต้องทำเป็นตัวสั่นงันงก “ข้าใช่ผีสาง เจ้าจะกลัวข้าไปไย” “ท่านอ๋องเป็นเทพจุติ ข้าน้อยไม่บังอาจ” “เอ๊ะ! ข้าบอกให้เงยหน้าขึ้น”

สุรเสียงรับสั่งถามกลับมาด้วยทรงไม่เข้าพระทัย “อาหารทิพย์คือ สิ่งที่เหล่าเทพเซียนและบรรดาเผ่าปีศาจต้องการไปฟื้นฟูพลังบำเพ็ญ หากเหล่าปีศาจได้อาหารทิพย์เข้าไปจะทำให้บรรลุเป็นจอมมาร โดยมิต้องสะสมพลังบำเพ็ญนับหลายแสนปี หากเทพเซียนได้ไปก็จะบรรลุเป็นเซียนระดับซางเสิ่น”ร ับสั่งอธิบายให้พระสหายได้เข้าพระทัย

หรือ “นั่นเพราะว่าเจ้าเป็นคนธรรมดา หาใช่เทพเซียนหรือเจ้าแผ่นดินที่จะลิขิตลมฟ้าหรือตัดสินชี้เป็นตายผู้อื่นได้ตามใจ ดังนั้นย่อมมีสิ่งที่ไม่เป็นไปตามใจต้องการอยู่บ้าง” เขาอธิบายเสียงเรียบ ทว่าจู่ๆ เหมือนเขาจะนึกเรื่องสนุกอย่างหนึ่งขึ้นมาได้ ร่างสูงพลันยกยิ้มเจ้าเล่ห์พลางโน ้มกายข้างหูเด็กสาวที่พิงศีรษะกับไหล่กว้างของเขา “เจ้านะเจ้า ถึงแม้จะทำให้เจ้าเป็นเทพเซียนมิได้ แต่ข้าก็มีหลายวิธีที่จะทำให้เจ้ามีอำนาจทัดเทียมเจ้าแผ่นดิน ขอเพียงเจ้าร้องขอกับข้า รับรองว่าตัวข้าจะทุ่มเทสรรพกำลังที่มีทั้งหมดเพื่อให้เจ้าได้ยืนอยู่ในจุดนั้น เจ้าสนใจหรือไม่”

อวิ๋นเทียนหานสั่งเสียงเรียบ “ปีศาจที่คิดทรยศต่อแดนปีศาจ ไม่มีสิทธิ์ที่จะมีชีวิตอยู่” คำสั่งนี้แสดงให้เห็นถึงความ โหดเหี้ยมไร้เมตตา ที่ทำให้ทุกคนในแดนปีศาจหวาดกลัวเขาเหนือกว่ามารานตี้ฮ่องเต้เสียอีก

“ขอรับ” “ดีมาก ทำหน้าที่นี้ให้ดี หากมีเทพเซียนตนใดกระทำผิดจริง เจ้าก็จัดการได้เลย นี่คือคำสั่งข้า” “ขอรับท่านอาจารย์”

ถัดจากป๋ายเทียนและหลิวโจวซิ่นผู้ที่เหาะเหินตามเทพป๋ายเทียนมาคือ ‘เทพถิงเซียน’ มีหัวเหมือนปีศาจมีพาหนะเป็นตะพาบน้ำยักษ์ มือขวาถือพู่กัน มือซ้ายถือเครื่องวัด “นั่นตัวอะไรคะ หรือว่าปีศาจ” หลินหลินผงะแล้วถอยไป แต่หลิวโจวซิ่นกลับยกมือฟาดแขนของนางฉาดใหญ่ “มีตาหามี แววไม่ รู้หรือไม่นั่นคือเทพถิงเซียนเพื่อนซี้ของพ่อเธอนะหลินหลิน”

คำสั่งสังหารของฮ่องเต้ ทหารรับจ้างระดับพระกาฬขึ้นไป นักฆ่า นักดาบ นักมวย ฯลฯ ที่ลงทะเบียนไว้ในเว็บมือ จะต้องดำเนินการตามคำสั่ง ฆ่าผู้คน ฆ่าเทพเจ้า สังหารอสูร และกำจัดปีศาจ! พละกำลังพลขนาดนี้เพียงพอที่จะทําลายเมืองแ ละแม้กระทั่งทําลายประเทศเล็กๆ ได้เลย