คุณหนูอิง Novels & Stories

เหยียนหว่านเอ๋อร์เอ่ยถามเสียงแหบแห้ง “เราต่างหากที่ควรจะถามเจ้า” “นี่เจ้าอย่าไปดุนางสิ ข้าชื่ออิงเอ๋อร์ ส่วนนั่นอิ๋งชุนแล้วก็เยว่ฉี เจ้าเข้ามาในเรือนชมจันทร์แห่งนี้ได้อย่างไร” เด็กสาวที่ชื่ออิงเอ๋อร์เอ่ยถาม

เว่ยหลงตอบกลับน้องสะใภ้พร้อมกับยกยิ้มบาง ๆ เพื่อให้อีกคนได้รับรู้ว่าเขายินดีที่ได้รู้จักจริง ๆ "สวัสดีค่ะลุงใหญ่เว่ยหลง หนูชื่อ กู้รั่วอิง หรือเรียกหนูว่า อิงอิง ก็ได้จ้ะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะจ๊ะ" อิงอิงก็แนะนำตัวตามที่เคยเรียนรู้มาเช่นเดียวกัน ก่อนที่จะฉีกยิ้มกว้า งจนตาหยีส่งให้ลุงใหญ่เว่ยหลงอีกด้วย

“อันถิงเป็นเด็กดีเจ้าค่ะ วันนี้พี่ชุนอิงสอนข้าวาดดวงดาวด้วย” “งั้นหรือ เช่นนั้นพี่จะให้ของรางวัล” ท่านอ๋องรับเถาปิ่นโตจากหยวนจื่อมาและเปิดให้ “ฟู่อันถิง” เด็กน้อยในวัยเจ็ดขวบ นางเป็นน้องสาวต่างมารดาเพียงคนเดียวของท่านอ๋อง พระพระสนมฟู่สิ้นพระชนม์ หลังจากคลอดนางได้เพียงไม ่กี่วัน

อิงฟ้ากล่าวทักทายเจ้าของผับเสียงสั่นเล็กน้อยด้วยความประหม่า "สวัสดีค่ะ หนูชื่ออิงดาวค่ะ เรียกว่าอิงหรือดาวก็ได้ค่ะ เอาที่ทุกคนสะดวก อยากเรียกแบบไหนได้หมดค่ะ" อิงดาวยกมือสวัสดีพร้อมกล่าวทักทายเสียงใสไม่มีอาการประหม่าแม้แต่น้อย

— คู่กับของที่ข้าวหอมใส่อยู่ สายตาของหญิงสาวในวัยสามสิบเศษไม่แสดงอารมณ์ แต่ดวงตากลับแดงก่ำ ความทรงจำดังขึ้นในหัวเธอ… “อิงหราน เด็กคนนี้คือน้องสาวต่างแม่ของเธอ ชื่อข้าวหอม”

เธอเอ่ยถามทั้งๆที่มือก็ยังอุ้มเด็กน้อยแนบอก ทำให้ทุกคนมองเด็กน้อยในอ้อมกอดเด็กสาวด้วยความงุนงง “ ไม่นานขอรับ/เจ้าค่ะ ” “ อืม ถ้าอย่างนั้นข้าจะแนะนำตัวกับพวกเจ้าก่อนข้าชื่อ เยว่อิงอิง เป็นหญิงหม้ายอยู่บ้านหลังนี้เพียงลำพัง ส่วนนี้ลูกสาวของข้าชื่อว่า เยว่ซินอี๋ แล้วพวกเจ้ามี ชื่ออะไรกันหรือ? ”

วัยเด็กของดิว เขาพบเด็กผู้หญิงหน้าโรงเรียนอนุบาลตอนที่เขารอพ่อกับแม่มารับ “ชื่ออะไรอะเรา?” เด็กชายถามเด็กหญิงที่ยืนมองขนมตรงรถเข็น “อิงอิง ที่แปลว่า สดใสร่าเริง อิงอิงเป็นเด็กร่าเริง” เสียงตอบอย่างฉะฉาน รอยยิ้มเล็ก ของเด็กหญิงทำเอาเด็กชายเผลอยิ้มตาม

ค่ะ🙏 ช่องทางการติดตามนักเขียน F* : นามปากกาน้ำอิง https://www.f******k.com/profile.php?id=61580318168787&mibextid=ZbWKwL เพจFacebook : Writer Kunnameaing https://www.f******k.com/share/1D31wgKnBD/ Tiktok : Writer Kunnameaing

ฟ่านซูเหลียนคุณหนูใหญ่สกุลฟ่านหันกลับมาสนใจสตรีตรงหน้าอีกครั้งเมื่อคนของตนจากไปจนหมด “ข้ามีนามว่าซูเหลียน นี่น้องสาวข้าซูเซียน พวกเราเพิ่งมาจากชายแดน หากไม่ได้ท่านช่วยเตือนสติ คงเกิดเรื่องเป็นแน่ ขอบคุณคุณหนู...” “เรียกข้าว่าอาหนิงก็ได้” “คุณหนูอาหนิง ขอบคุณท่านมาก” ทั้ งที่ตงิดในใจกับชื่ออาหนิง แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดสิ่งใดนอกเสียจากขอบคุณออกไป

“คุณหนู...ขอบพระคุณมากเจ้าค่ะ” อิงเถาเอ่ยเรียกคุณหนูของตนด้วยน้ำเสียงซาบซึ้งอย่างสุดหัวใจ พร้อมทั้งเอ่ยขอบคุณอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย