ทาส Novels & Stories

ใส่ชุดแบบนี้มารับเขา ​หล่อนสวมบอดี้สูทสีดำซีทรู มีลูกไม้ประดับไว้ตรงยอดถัน และตรงเป้านาง เธอแต่งหน้าด้วย...ทาลิปสติกสีแดง มันทำให้หน้าเธอดูสวยเซ็กซี่ กลิ่นน้ำหอมนั่น...มันคือกลิ่นที่เขาห้ามเธอใช้ พอเธอใช้แล้วมันก็ทำให้เขาอารมณ์พุ่งปรี๊ด เพียงแค่ได้กลิ่น

นายหล่ากลืนน้ำลายเฮือก เธอเห็นสภาพการหายใจถี่ของตานี่แล้วไม่น่ารอด หากแล้วเธอก็ต้องผิดหวัง “ผมก็อยากนะ แต่กลัวตายมากกว่า รถคันนี้มีสัญญาณติดตาม” “สงสารฉันเถอะนะ ปล่อยฉันลงที่หมู่บ้านไหนก็ได้” “ไม่ได้หรอก เพราะฉันจะเอาเธอไปให้หัวหน้า” “หัวหน้าอะไร” “หัวหน้าแคมป์ ชื่อพล โทโซเต็ง”

เสียงผู้หญิงที่ออกมาจากบ้านข้างๆ ตะโกนมาทางเขาและเด็กชายตัวน้อย เสือเข้าใจว่าคนสวิตฯส่วนใหญ่ใช้ภาษาเยอรมันในการสื่อสาร แต่เขาไม่มีความรู้เรื่องภาษาเยอรมันเลย เพราะเขาทำธุรกิจอยู่โซนเอเชีย ที่เน้นหลักทางจีน ภาษาจีนกับอังกฤษจึงเป็นภาษาที่เขามั่นใจมากที่สุ ด

ซีซวนเอ่ยถามแล้วคว้ากาสุรามากรอกเข้าปากดับกระหาย “เจ้าไม่รู้สึกว่าท่านผู้บัญชาการแปลกๆรึ” “ก็ปกตินี่” “ข้ารู้สึกว่าวันนี้ท่านผู้บัญชาน่ากลัวกว่าทุกวัน แผ่ไอสังหารจนข้าแทบขยับตัวไม่ได้เลย”

“เดี๋ยวสิ พี่ยังไม่รู้เลยว่าเอ็งชื่ออะไร แล้วเอ็งอยู่ที่โรงครัวนี้รึ” บุญทิ้งถามเพราะใบหน้าที่แดงระเรื่อของทาสสาวรุ่นถูกใจเขานัก แต่ทำไมเขาไม่เคยเห็นหน้านางทาสคนนี้มาก่อน หรือว่าจะเป็นบ่าวบนเรือนใหญ่เพราะผ้าแถบผ้าโจงก็เรี่ยมเชี่ยมสะอาด ไม่ได้กระดำกระด่างด้วยฟืนไฟในค รัวสักนิด “ไม่จ้ะ ฉัน... ฉันอยู่ที่เรือนคุณเรียม ฉันชื่อแพง”

ธันวา 🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥

พูดจบก็เดินจากไปทันที แต่ยังไม่ทันเดินออกไปพ้นจากโซนส่วนตัวเทวาก็เดินสวนเข้ามา “จะกลับแล้วเหรอไอ้เทือก” เทวาถามเพื่อนสนิทของตน ทั้งสองสนิทกันเพราะได้ทำธุรกิจรวมกัน เขาทำบริษัทลอจิสติกส์ที่มีสาขาทั่วประเทศ และใครจะคิดว่าพ่อค้าอาวุธ เจ้าของกาสิโนที่สเปนผู้มั่งคั่ง และแถมเจ้าของผับมีซ่องไว้บริการคนเหงาอย่างคลังแสงจะเป็นเพื่อนกับนักธุรกิจหนุ่ม ก็ธุรกิจของเขาต้องพึ่งพาอาศัยธุรกิจของเทวา และจะว่าไปที่สนิทกันเพราะด้วยเขาและเพื่อนคนนี้มีรสนิยมคล้ายกัน โดยเฉพาะเซ็กซ์

“หยางเกา” “หยางเกา? ลูกแกะน่ะหรือ” “พ่ะย่ะค่ะ ธงของมันใช้สัญลักษณ์ลูกแกะ” แค่ได้ยินชื่อ เสี้ยวพักตร์คมเข้มไร้อารมณ์เป็นนิจก็แปรเปลี่ยนเป็นเดือดดาลในทันที ไอ้รองแม่ทัพระยำคนนี้มันจงใจใช้ชื่อนี้ข่มทัพหมาป่าของเขา น่าสนุกดีไม่น้อย

มีตัวอักษรเพียงสองตัว T.C. แพรมุกนิ่งไป “จอมทัพ” เขาเดินเข้ามา เมื่อเห็นตัวอักษรบนกระดาษ สีหน้าของเขาก็เคร่งขึ้นทันที “Takachiho”

คฤหาสน์ดำรงเดช “ใช่ครับนาย ตอนนี้จอมขวัญหนีไปกับเรือลำใหญ่ที่แวะท่าน้ำมหานครเมื่อเดือนก่อน กัปตันเรือมันชื่อว่าไอ้ทัพเพลิง มันเคยเป็นกะลาสีเรือให้แก๊งมาเฟีย แต่ตอนนี้มันได้มีเรือเป็นของตัวเองแล้ว แถมมันยังร่ำรวยมากครับนาย” คำอธิบายจากปากของลูกน้องทำให้ชายหนุ่มที่กำล ังยืนมองวิวกัดฟันกรอด หมอกหันขวับมาทางเจ้าของประโยคด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความหวัง