นวลนางช่างน่าหลงใหล Novels & Stories

ลู่เข่อชิงผู้นี้คงกำลังทำตัวเป็นคุณหนูสกุลใหญ่ นั่งรับลมชมดอกไม้ รายล้อมด้วยคนคอยปรนนิบัติอยู่สินะ ชีวิตของนางช่างสวยหรูราบรื่นโรยไปด้วยกลีบดอกไม้เสียจริง หญิงสาวนึกอิจฉาจนเผลอกำมือตนแน่นด้วยอารมณ์อัดอั้น นางในตอนนี้แทบจะทนรอเวลาต่อไปอีกไม่ไหวแล้ว คิดอยากจะ กำจัดลู่เข่อชิงผู้นั้นให้หายไปในตอนนี้เสียให้จบสิ้น

นางช่างงดงามเหลือเกิน สวยยิ่งกว่าผู้หญิงคนไหนที่เขาเคยเห็นมา ตามที่คาดไว้ หญิงสาวผู้ร่ำรวยจากตระกูลใหญ่ แม้แต่นิ้วของนางก็ขาวละเอียด ทั้งตัวของนางก็ดูเหมือนรูปปั้นที่แกะสลักอย่างประณีตจากหยกเนื้อดี… ริมฝีปากโค้งของซูชิงอู่ที่มีความเป็นธรรมชาติและมีเสน่ห์ทำ ให้ผู้คนหน้าแดงและหัวใจเต้นแรง “ข้าแค่จูบสามีของข้า มันจะเป็นอะไรเล่า?”

“ไม่แปลกใจเลยที่ฝ่าบาทโปรดปรานนางถึงเพียงนี้ งดงามยิ่งกว่าพระชายาเสียอีก” “อย่าพูดไปทั่วสิ เรื่องพระชายาเป็นเรื่องต้องห้ามเจ้าก็รู้ แต่พวกเราเองยังไม่เคยพบเจอพระชายาด้วยซ้ำ งามหรือไม่งามอันนี้ข้าไม่รู้” “แต่ข้าว่า นางกำนัลจางผู้นี้ควรค่าแก่หญิงงามอันดับหนึ่ง”

พระชายาเว่ยช่างงดงามยิ่งนัก ไม่ใช่งามแบบงามล่มเมือง แต่เหมือนกับดอกลิลี่ที่ผลิบานอยู่กลางหุบเขา สูงส่ง บริสุทธิ์ และงดงาม มองนางแล้วทำให้หยวนชิงหลิงนึกถึงดารานักแสดงสาวคนหนึ่งอย่างเฉินหง เฉินหงสวยสไตล์คลาสสิกแบบนาง แค่นางขมวดคิ้วเล็กน้อย ก็ทำให้คนสงสารเอ็นดู ปวดใจจะแย่แล้ว ช่างน่าเสียดาย อ๋องเว่ยไม่สงสาร เขาเคยสงสารเอ็นดูมาก่อน แต่ตอนนี้กลับไปสงสารเอ็นดูอีกคนหนึ่งแทน

มี่มี่ยิ้มกว้างเล็กๆ ดวงตาฉายแววขี้เล่น ก่อนจะก้าวขึ้นเตียงไปนอนข้างๆ ร่างสูงโดยไม่ลังเล ท่าทางของนางช่างไร้เดียงสาแต่เต็มไปด้วยเสน่ห์อย่างไม่รู้ตัว อวิ๋นเทียนที่มองอยู่นั้นหัวใจกลับเต้นแรงขึ้น ดวงตาคมจับจ้องทุกการเคลื่อนไหว รอยยิ้มบางๆ ของเขาเผยออกมาโดยไม่รู้ตัว นางช่างเป็นคนที่น่าดึงดูดใจเสียจริง เขาพึมพำในใจอย่างอดไม่ได้ นางเอ่ยด้วยน้ำเสียงใส

เสิ่นซื่อก้มหน้าลงพินิจคิ้วตาอันอ่อนโยนของจี้หานอี ท่ามกลางอุทยานหลวงที่เต็มไปด้วยมวลหมู่บุปผาบานสะพรั่ง ความงามของนางช่างโดดเด่นสะดุดตา ภายใต้แสงแดดแห่งวสันตฤดูอันสดใส ทั่วทั้งร่างนางล้วนเปี่ยมด้วยความมีชีวิตชีวา ชายหนุ่มพลันโล่งอกไปเปลาะหนึ่ง เมื่อดูจากสี หน้าของจี้หานอีแล้ว นางคงไม่ได้รับความน้อยเนื้อต่ำใจอันใด

บางครานางดูงดงามยั่วยวนชวนลุ่มหลงดุจนางปีศาจ ทว่าบางครากลับอ่อนช้อยน่ารักราวกับตุ๊กตาแก้วตกผลึก ทั้งชวนให้รู้สึกถนอมรักใคร่อย่างยากจะยั้งใจและล่อลวงผู้คนจนน่ากังวลใจในคราวเดียวกัน

�รณ์สีชมพูหวานชวนมอง ใครเห็นเป็นต้องหลงใหลโดยเฉพาะฮ่องเต้ฉีหย่งเล่อที่ยืนรอรับด้วยความตกตะลึงกับความงามอันเฉิดฉายของจางถิงถิง ทั้งที่พบเจอกันบ่อยครั้งแล้วแต่วันนี้นางช่างดูพิเศษ ในเวลานี้แม้แต่หลี่ซิ่วหนิงก็เทียบกันไม่ติด หญิงสาวยอบกายคารวะอย่างอ่อนหวานร

อาหู่จ้องมองภาพนั้นอย่างเคลิบเคลิ้ม แสงไฟจากเตาหลอมสะท้อนใบหน้าหวานของหลี่ซินหรานที่เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ ความมุ่งมั่นของนางช่างดูงดงามและน่าเกรงขามในคราวเดียวกัน 'นางช่างต่างจากผู้หญิงทุกคนที่ข้าเคยเจอมาในหนานเจียงจริง ๆ' อาหู่คิดในใจพลางเผลอกำขลุ่ยแน่น

หญิงสาวยอมรับว่าชอบและหลงใหลผิวพรรณอ่อนนุ่มขาวผ่องของนวลพรรณ เกดสุดาชอบสัมผัสผิวเนียนนุ่มของผู้หญิงด้วยกันมากกว่าการลูบไล้ร่างกายซึ่งแกร่งไปด้วยกล้ามเนื้อของเพศชาย “เกดจ๋า... มะ... แม่นวลทรมานเหลือเกิน” นวลพรรณแสดงอาการซ่านเสียว เกดสุดาไม่แปลกใจว่าเหตุใดครั้งนี้นวลพรร ณจึงยังไม่ถึงสวรรค์สักที