ผู้หญิงช่วยเหลือซึ่งกันและกัน นิยาย & เรื่องราว

ฉินเจียวทั้งผลักทั้งดันคนรอบข้างให้แหวกทางให้กับตน โดยมีจิวเหลียนหญิงร่างใหญ่เป็นผู้ช่วย ซูเหยาเมื่อเธอมองเห็นภาพนี้เธอถึงกับเบะปากใส่คนทั้งสอง ‘ช่วยหาก็ไม่ได้ช่วย คิดแต่จะหาผลประโยชน์อย่างเดียว’ เธอคิด

แต่ละจุดมีทั้งผู้หญิงและผู้ชาย ผู้ชายยกของหนักแต่ผู้หญิงยกของเบาลงมาหน่อย แต่ก็ต้องได้ทำช่วยกัน "แบกเหมือนคนไม่ได้กินข้าว ถ้าเดินช้าก็หลบไป" ที่ทำงานแต่ละที่ต้องมีอยู่แล้วคนที่ไม่ถูกกัน ไม่เว้นแม้แต่ก่อสร้าง

มาธาวีที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จได้ยินสองสาวคุยกัน แต่เธอไม่อยากขัดจึงรอให้คุยกันจนจบแล้วค่อยเข้ามาเปลี่ยนบรรยากาศแทน “เราสามคนเป็นเพื่อนกันนะ อย่าลืมสองสิ” หญิงสาวโถมเข้ามาหาเพื่อนทั้งสองคน กัญญานันกับพิมพ์ปรางเองก็กอดอีกฝ่ายกลับเช่นกัน พวกเธอรู้ว่าต่างก็จริงใจต่อกัน และกันมาก แม้วันนี้ยังพูดทุกอย่างไม่ได้แต่สักวันหนึ่งเมื่อคนใดคนหนึ่งมีปัญหาก็พร้อมจะยื่นมือช่วยเหลือกันเสมอ

สามีภรรยาย่อมช่วยเหลือกันโดยไร้เงื่อนไข มอบให้โดยไม่คำนึงถึงถูกผิด ยิ่งไม่หวังผลตอบแทนกลับมา

เขาทำได้แต่ทำไมต้องทำเพียงคนเดียวในเมื่อเขามีฟู่โหรวคอยเคียงข้าง นางช่วยเขา เขาช่วยนาง ต่างคนต่างดูแลกันและกัน แบ่งเบา สนับสนุน นี่ต่างหากที่เรียกว่าคู่ชีวิต นางกับเขาเป็นได้ทั้งสหาย เป็นคนรู้ใจ เป็นสามีภรรยา เป็นมิตร เป็นคนรัก เป็นทุกๆ สิ่งที่คนคนหนึ่งต้องการให้คนที่ยืนข้าง ๆ เป็นให้ได้

หญิงสาวโค้งคำนับ รู้สึกซาบซึ้งใจนักที่อย่างน้อยก็มีคนคอยช่วยเหลือ ทั้งที่มิได้ข้องเกี่ยวอะไรเป็นเพียงแค่คนแปลกหน้า “ไม่เป็นไร ช่วยได้ก็ช่วยกันไป ข้ากลับแล้วมีธุระอะไรไปหาข้าได้ตลอดนะไม่ต้องเกรงใจ”

หญิงสาวกำลังจะคุกเข่าลงกับพื้น ทว่าสองสามีภรรยา ได้รีบเข้าประคองเอาไว้เสียก่อน “ไม่ว่าในฐานะหมอ หรือเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน ข้ายินดีช่วยเหลือ หากมันมิได้เหนือบ่ากว่าแรง”

ต่างคนต่างก็แยกออกเป็นหน้าที่ของตัวเอง ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนช่วยเหลือกันไปเรื่อยๆ ในระหว่างนั้นก็สรวลเสเฮฮากันตามประสาผู้หญิงด้วยกัน ชีวิตสงบสุขเรียบง่ายแบบนี้หาได้ยากยิ่ง

และเธอก็มีพลัง ที่จะกลายเป็นที่พึ่งพิงให้เฉิงเหยียนโย่วได้เช่นกัน พวกเธอปกป้องซึ่งกันและกัน ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น ก็จะอยู่เบื้องหลังคอยสนับสนุนอีกคนเสมอ

ผู้หญิงวัยกลางคนอิงแอบแนบชิดกำแพงมอง 2 ครอบครัวที่ช่วยเหลือกันและกันโดยที่ลืมครอบครัวของพวกนางอย่างหัวเสีย “เหอะ ถึงว่าอยู่ด้วยกันได้ ก็คนเหมือนกันนี่” หล่อนกระทืบเท้าก่อนจะเดินหนี