พระสนมร้ายที่กลับชาติมาทั้งพิษทั้งหวาน Novels & Stories

หยางอ๋องถึงกับพูดไม่ออก “…” “ในเมื่อเจ้ามาแล้ว ก็มาชิมของหวานนี้ด้วยกันสิ กลับมาทั้งทีก็อย่าให้เสียเที่ยวเลย”

ทว่า ขอเพียงแค่กุ้ยเหรินของนางได้กลับมาเป็นที่โปรดปรานอีกครั้ง เกรงว่าการจำหวนคืนตำแหน่งพระสนมกลับมาคงอยู่อีกไม่ไกลกระมัง! “กุ้ยเหรินเพคะ สุนัขหลิวซื่อเหลียงผู้นั้นช่างมีตาหามีแววไม่! ยามที่ท่านยังเป็นจิ้งกุ้ยเหรินอยู่นั้น ยังต้องก้มหน้าโค้งคำนับให้ท่าน ยามนี้ช่างกล้ากระทำตัว ไร้มารยาทยิ่งนัก! หากท่านกลับมาได้รับความโปรดปรานเมื่อใดละก็ พวกเขาจักต้องเสียใจ!” มู่หรงฉานกลับมีท่าทีเงียบสงบผิดปกติ

พระสนมเฟิ่งเหยาขมวดคิ้วเล็ก ๆ แต่ด้วยความสนิทสนมและไว้ในผู้เป็นน้องชายจึงหยิบขนมเกลือขึ้นมาลองชิม สีหน้าเรียบเฉยในคราแรกค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นแปลกใจจนรอยยิ้มจาง ๆ คลี่ออกมา “นี่มันขนมอันใด...ช่างแปลกแท้ กลิ่นอบจากใบตองแทรกความมันของน้ำกะทิ รสหวานไม่กลบเค็มนัก กล ับพอดีกันอย่างคาดไม่ถึงเสียจริง”

รับสั่งถาม ใบหน้าแสนสวยพยักหน้าขึ้นลงติดต่อกัน “ยาพิษของข้าคือผงมรณะที่อยู่ในกำยาน มีพิษร้ายแรงและออกฤทธิ์อย่างรวดเร็ว สิ้นชีพทันทีที่ได้รับพิษแต่เพราะท่านมีวรยุทธสูงจึงสกัดพิษไม่ให้กำเริบได้เร็ว แต่เมื่อทำลงไปแล้วกลับทำให้ข้ามีแต่ความทุกข์เกิดขึ้นในหัวใจ” หยางเฟยอี้กล่าวทั้งน้ำตา

ฉันหันไปถามยัยระริน แล้วยกแก้วนั้นขึ้นมาดื่ม รสชาติความหวานปนขมที่ฉันไม่ได้สัมผัสมันมานานไหลลงสู่ลำคอทำให้เกิดความรู้สึกทั้งร้อนทั้งเย็นผ่านวาบจนน่าใจหาย

เขารู้แล้วตอนนี้ คำหวานอาบยาพิษที่ป้อนให้เขากินช่างน่ากลัวจริง ๆ รสนิยมของแพรวพรรณคือชอบทรมานให้เขาทั้งสุขทั้งเสียว และพูดคำหวานเกลี้ยกล่อมให้เขาคล้อยตาม

นางหันกลับมา จ้องลึกเข้าไปในดวงตาเหม่ยอัน “องค์ชายจิ้น... นิสัยดุร้าย อำมหิต ผิดแผกจากฝ่าบาทและพระสนมจิงผู้ล่วงลับที่มีนิสัยอ่อนหวานราวกับมิใช่คนเชื้อสายเดียวกัน เจ้าคิดว่าเป็นเพราะเหตุใด”

เหยียนหว่านเอ๋อร์เงยหน้าขึ้นมามองและเดินเข้ามาถวายพระพร “เจ้าอย่ามากพิธีเลยเขาเป็นเช่นไรบ้าง” “ลูกดอกเหล่านั้นมีพิษเพคะ หม่อมฉันยังไม่รู้ว่าพิษอีกอย่างคืออะไร จึงได้แต่ขับพิษอีกอย่างออกไปแล้วก็พยายามดูดพิษอีกอย่างออกมาก่อนจนกว่าจะรู้ว่าพิษอีกชนิดคืออะไร”

นับจากวันนั้น ประวิทย์ก็ได้รู้ซึ้งถึงคำสาปแช่งของเพื่อนรัก ‘หวานหวาน’ ของเขาไม่ได้หวานสมชื่อ เพราะนอกจากร่างกายของเธอแล้ว อย่างอื่นล้วนไม่เฉียดใกล้ความหวานเลยสักนิด หล่อนมันมะระขมปี๋ชัดๆ ทั้งแสบ ทั้งเหลี่ยม สารพัดเรื่องราวที่หลั่งใหลเข้ามาให้ผู้กองวิทย์ปวดศีร� �ะ

เห็นอีกฝ่ายทำหน้างงจึงพูดเสริมไปอีกประโยค “ดีขอรับ ชานี้ไม่คุ้นลิ้นข้าเลย รสชาติหวานเจือขม แต่พอกลืนแล้วชุ่มคอนัก เป็นชาจากที่ไหนหรือขอรับ”