Novel & Cerita พระสนมร้ายที่กลับชาติมาทั้งพิษทั้งหวาน

นางทำขนมกวนหน้าถั่วรสชาติหอมหวานนักเชียว อยากให้พวกเขาได้กินกัน เฟิงหยางหยิบขนมขึ้นมากินหนึ่งคำ แล้วก็วางลงพบว่ามันหวานจนแสบคอ

ฉันกระซิบ แต่เสียงของฉันเต็มไปด้วยความเกลียดชังแล้ว ทุกอย่างมาจากเธอ จากไลร่า เธอต้องกลับมาในบทนักบุญผู้ทุกข์ทน ด้วยคำพูดสวยหรู ออร่าแห่งความซื่อสัตย์ที่น่าขัน ความกล้าหาญที่ถูกยกย่องราวกับถ้วยรางวัล

คำโกหกที่ผสมความจริง คำหวานที่เคลือบยาพิษ ถูกพ่นออกมาอย่างแนบเนียน ธนาทัศมองใบหน้าที่เคยรักสุดหัวใจ ความทรงจำในอดีตไหลย้อนกลับมาทับซ้อนกับปัจจุบัน ความโกรธเคืองเริ่มสั่นคลอนด้วยความรู้สึกผิดและความสงสาร "แล้วทำไม... ถึงกลับมาตอนนี้" เขาถามเสียงแผ่ว

ข้านอนตะแคงข้างโดยที่ร่างกำยำนอนช้อนอยู่ข้างหลัง ข้ายกขาสูงชี้ฟ้าเพื่อเปิดทางให้ลำเอ็นปี้หนักๆ อีกยก เชื่อมต่อร่างกายกันซ้ำๆ และแลกเปลี่ยนน้ำหวาน ในขณะที่กลีบเนื้อของข้ากำลังโดนดุ้นสอดใส่เสียวๆ ข้าก็อ้าปากงับหัวดุ้นของอีกคนแล้วโม้กเอร็ดอร่อย ข้าชอบท่านี้ที่สุดเพราะ จะสูบพลังหยางได้ครั้งละมากๆ ในคราวเดียว “ซี้ดดด อา... พระสนม... กระหม่อมชอบท่านี้จังเลย ดุ้นแทงเข้าไปลึกดี ปี้อร่อย”

เจ้าชายอัศวนุพัทธ์ตรัสพลางทอดพระเนตรมองดวงพักตร์หวานซึ้งที่งดงามยิ่งของพระสนมอาโปสิยะ “ข้าหาได้ทำอันใดไม่! หากเจ้าทราบแล้วก็จงเสด็จกลับไปเสีย” พระสนมอาโปสิยะที่ถูกสิงสู่อยู่ตรัสขึ้นพลางทอดพระเนตรเขม็งอย่างไม่พอพระทัย

เฟยอวี้ชะงักฝีเท้า หัวใจที่ดวงจิตสั่นไหวด้วยความสับสนกับคำพูดของบุรุษแปลกหน้าตรงหน้า “หมายความว่าอย่างไร... อะไรคือที่ท่านบอกว่าใครเป็นคนส่งข้ากลับมา?” ร่างเงานั้นเค่นหัวเราะทุ้มต่ำก่อนเอ่ยตอบ “ช่างน่าเสียใจแทนคนที่อุตส่าห์แลกทุกสิ่งเพื่อดึงเจ้ากลับมาจากความตายในชาตินั้นเสียจ ริง... รุ่ยอ๋องของเจ้าอย่างไรเล่า! ในอดีตชาติที่เจ้าจากไปอย่างเดียวดาย เขาใช้บารมีทั้งชีวิตของชาติก่อนที่สั่งสมมา สละทั้งบุญวาสนาและตบะทั้งหมดเพียงเพื่อแลกกับโอกาสให้เจ้าได้ลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง”

รสหวานติดปลายลิ้นกำลังพอดีทำให้พระองค์พึงพอใจไม่น้อยแต่สิ่งที่ตรัสกลับตรงกันข้ามออกไป “ดื่มแบบจืด ๆ มาเยอะแล้ว ลองที่หวาน ๆ ดูบ้างก็ไม่แปลกนะเพคะ อย่างเช่นตัวหม่อมฉันก็หว๊านหวาน”

เธอคงจะติดใจรสชาติความเจ็บปวดของเจ้าสิ่งหน้าตาประหลาด อาจกลายเป็นสาวร่านรักหรือคลั่งเขาไปเลยก็ได้. แม้แต่รสชาติจุมพิตยังเปลี่ยนไป มันเต็มไปด้วยความเร่าร้อนราวกับว่าร่างกำลังหลอมละลายไปกับเขาในกองไฟแห่งราคะ เธอได้รับการเติมเต็มอย่างน่าอัศจรรย์ใจ กายผ่อนคลายลงรับแรงกระ แทกแต่ละครา คราวที่เขาผละออกพร้อมส่งยิ้มหวาน เหมือนกับว่าเขาจะตบรางวัลให้

โดมยังไม่หายสงสัย “เปรี้ยวนำ หวานตาม ชุ่มฉ่ำน้ำเยอะ ละลายในปาก แซ่บติดลิ้น อร่อยติดใจ ได้กินแล้วส้มที่อื่นเหม็นเขียวไปเลย” พยัคฆ์ร่ายสรรพคุณส้มส่วนตัวของเขา

เมื่อจิตใจดี เป็นหมอเทวดากลับชาติมาเกิด ช่วยคนใกล้ตายรักษาผู้บาดเจ็บ เมื่อคลุ้มคลั่ง ก็เป็นสัตว์ร้ายกินคน พร้อมที่จะฉีกกระชากเหยื่อทุกตัว