พระสนมร้ายที่กลับชาติมาทั้งพิษทั้งหวาน นิยาย & เรื่องราว

เดสมอนเพียงเอียงหน้าหันกลับมาเล็กน้อย "ฉันเองก็กลับชาติมาเกิดใหม่" วาเนสซ่ายิ่งไม่เข้าใจหนักกว่าเก่า "ถ้านายย้อนกลับมาแล้วทำไมไม่ฆ่าราชาแวมไพร์ทิ้ง! ทำไมถึงได้...สนิทสนมกับเขาแทนล่ะ!"

"เสด็จปู่ เสด็จอา... พวกท่านเร่งเรียกข้ากลับ คงมีเรื่องสนุกให้ดูอีกกระมัง" ริมฝีปากบางกระตุกยิ้มจาง ๆ รอยยิ้มนั้นละม้ายความอ่อนโยนของเทพเซียนแต่แฝงไว้ด้วยพิษสงของมังกรที่พร้อมทำลายทุกสิ่งที่จะทำร้ายตน กลิ่นหอมของดอกเหมยยังลอยอ้อยอิ่ง แต่ในกลิ่นหอมนั้นกลับเจือจางเอาไ ว้ด้วยกลิ่นโลหิตและยาพิษ!

สัมผัสกรุบกรับเคี้ยวเพลินนอกจากนี้ยังมีรสชาติหวานมันเล็กน้อยเป็นรสชาติแปลกใหม่แต่กลับอร่อยมาก นอกจากนี้สิ่งสำคัญที่สุดที่ทำให้เขาชื่นชอบคือพลังปราณเล็กน้อยที่ได้ซึ่งเขาสามารถดูดซับมันได้ง่ายกว่าหินวิญญาณ “สิ่งนี้ข้าก็จะซื้อ ซื้อให้หมด!! เจ้ามีเท่าใดข้าเอาเท่านั้น!!”

รสชาติเค็ม ๆ หวาน ๆ ของไส้หมูผสมกับแป้งนุ่ม ๆ ทำให้ต่อมรับรสที่ตายด้านมานานตื่นตัวขึ้น “อร่อย” นางพึมพำ น้ำตาพาลจะไหลออกมา “นายพรานเซียว... ขอบใจท่านมากจริง ๆ”

คำหวานหูของนางเปรียบเสมือนยาพิษที่เคลือบน้ำตาล นางมอมเมาเขาด้วยราคะ ทำให้เขาหมดเรี่ยวแรงและคลายความระแวงลงเมื่ออยู่บนเตียง เผยชวนโหมแรงกายใส่ไม่ยั้ง เขาไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ราวกับพญามารที่มีพละกำลังมหาศาล เขาจับนางพลิกคว่ำพลิกหงาย เปลี่ยนท่วงท่าสารพัด เพื่อสนองตัณหาท ี่ไม่สิ้นสุด

"อร่อยจริงๆ เจ้าไม่รู้น่ะ ข้าเป็นคนติดรสประหลาด รสชาติบางอย่างคนอื่นรู้สึกว่าขม แต่ข้ากลับรู้สึกว่ามันหวานสดชื่น ยาเม็ดนี้เคี้ยวแล้วรสชาติดีอยู่ หวานๆ ขมๆ แล้วยังมีรสยา ไม่เลี่ยนเลย" ไทเฮาดูแล้วไม่เหมือนกำลังปลอบนางเลย หมัวมัวจินก็พูดขึ้นว่า "พระชายา ไทเฮาบางครั ้งร่างกายก็ไม่ค่อยฉับไว ตอนที่กินของหวานๆ พวกนั้นจนเลี่ยน ก็เลยคิดว่าของพวกนี้อร่อย"

“ที่นี่ไม่มีคนที่ท่านต้องการหา กลับไปซะ!” “ข้ากลับแน่ แต่ซิงเยว่ของข้าต้องกลับไปด้วย” น้ำเสียงทุ้มต่ำมีเสน่ห์เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นเย็นเยียบชวนเหน็บหนาว ราวกับต้องการแช่แข็งผู้คน พร้อมการปรากฎกายของบุรุษหนุ่มผู้หล่อเหลาสง่างามเปี่ยมสุภาพชน ที่ยามนี้คล้ายเจ้านรกผู้ถูกฉกชิงตัวภรร ยาอันเป็นที่รักไป

เธอยิ้มเขินอาย อี้เฉิงกินอาหารคาวหวานของหนิ่งเซียนจนครบทั้งหมด นางถึงกลับไป หลังจากที่นางกลับไป อี้เฉิงก็นั่งเดินกำลังภายในขับสิ่งไม่ดีออกมาทันที เขายิ้มมุมปากให้กับความโง่เขลาของเขาในอดีต หลังจากที่เขาเดินกำลังภายในเขาก็อ้วกเอาพิษสีดำออกมา

ในค่ำของวันที่สามหลังการรักษาโดยดื่มยาหม้อปรับธาตุถอนพิษ และพอกยา อีกทั้งได้กินอาหารดี กากีด้วยชาติกำเนิดกึ่งเทพธิดาก็กลับมางดงามราวเพิ่งหยาดหล่นจากสรวงสวรรค์อีกครั้งกลิ่นกายนางกลับมาฟุ้งหอมหวาน ดั่งดอกไม้ลึกลับผสานกลิ่นสาบสาวยวนกามา สุลัยมานมหาโจรที่เพียง

เมื่อก่อนนางเป็นฮองเฮาที่ดีต่อเขามากเพียงไร เขากลับเฉยชา หนำซ้ำยังสั่งประหารตระกูลนางจนหมดสิ้น ในเมื่อเป็นคนดีแล้วถูกเหยียบย่ำ นางก็จะใช้ร่างกายของคนที่นางชิงชังที่สุดตอบสนองความกรุณาของเขาคืนให้เป็นพันเท่าทวีคูณ ! “ทูลฝ่าบาท พิษในกายของพระสนมถูกขับออกหมดแล้ว เหลือเ พียงแผลที่เกิดจากคมคันฉ่องเมื่อครู่ กระหม่อมได้ใส่โอสถให้แล้วพ่ะย่ะค่ะ”