พี่สะใภ้ม่าย: น้องชายโง่เอ๋ย เบาๆ หน่อย! นิยาย & เรื่องราว

เขามองหน้าผู้เป็นน้องสาว แค่นหัวเราะในลำคอเบา ๆ น้องคนนี้เห็นเขางานยุ่ง เป็นพี่ชายที่ไม่ได้เรื่อง หรือเป็นพี่ที่โง่มากหรือไงกัน เลยไม่รู้ไม่เห็นที่ตัวเองแอบคบหากับแทนไท

“อูวววววว อืมมมมม แน่นมากเลยค่ะ เบา ๆ ก่อนนะค๊า” ตอนนี้ท่อนลำของชายที่ทั้งสองเรียกว่าพี่คงกำลังมุดเข้าหาร่องรูของพี่สะใภ้แล้วเป็นแน่ ดูจากที่พูดขนาดของมันของใหญ่พอตัว

ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆ “พี่ช่างเป็นพี่ชายที่ไม่ได้ความเอาเสียเลย” “ใครกล้าบังอาจว่าพี่ชายของข้า!” ซ่งซีเหมยย่นจมูก “พี่ชายของข้าดีที่สุด ดูแลข้าและชาวเมืองแคว้นหานอย่างดียิ่ง!”

เหม่ยฮวาก็ละอายใจเหมือนกันที่เคยทำเรื่องแย่ ๆ กับพี่รุ่ยฉี "ต่อไปก็เรียกฉันว่าน้องสะใภ้ ไม่ต้องเรียกพี่หรอก ยังไงเธอก็เป็นพี่สะใภ้ใหญ่" รุ่ยฉีบอกอ้ายเหม่ย

“พี่สะใภ้หมายความเยี่ยงไร พี่เชียวหลางดูพี่สะใภ้สิเจ้าคะ พูดคล้ายตำหนิข้าเช่นนั้นล่ะเจ้าค่ะ” หยวนปิงเชี่ยหันไปขอความเห็นใจจากญาติผู้พี่ หญิงสาวเม้มปากน้อย ๆ ให้น่าเอ็นดู แต่ในสายตาของกั๋วเจี่ยจวิ๋น หยวนปิงเชี่ยโตเกินจะทำตัวเป็นเด็กปัญญาอ่อนเช่นนั้นแล้ว “ข้าต้อ งไปแล้ว”

ไม้เองก็โมโหหัวฟัดหัวเหวี่ยง โกรธแทนพี่สะใภ้ เพราะพี่ชายตนนั้นโง่เง่านัก มีตาหามีแววไม่ มัวแต่เคียดแค้นชิงชังฝังใจ พี่สะใภ้ดีขนาดนี้ทำไมถึงไม่ทะนุถนอมกัน เกิดมาเสียชาติเกิดจริง ๆ เลย. “ไม่เป็นไรหรอกจ๊ะ พี่ไม่เป็นไร” ฉันไม่เป็นอะไรจริง ๆ นะ ออกจะดีใจด้วยซ้ำ ทุกคนอย่าได้เป็นกังวลเลยจ้ะ ปล่อยฉันไปเถอะนะ ฉันรอเวลานี้มานานมากเลยนะทุกคน

จู่ ๆ พี่ชายกับพ่อก็ต้องอ้าปากหวอ เมื่อลูกชายสุดเหี้ยมนั้นกลับมีมุมอ่อนโยนให้พวกเขาเห็น สงสัยว่าน่านฟ้าคงจะรักเมียหัวปักหัวปำจนโงหัวไม่ขึ้นแล้วสินะ ต่อไปไม่ว่าเมียมันจะพูดอะไรคงจะฟังทุกอย่าง “ฉันยังไม่พร้อม” เมื่อได้ยินว่าที่ลูกสะใภ้คนเล็กพูดแบบนั้นก็ทำให้ไม้เมืองโกรธจน ควันออกหู

หยางซินอวี้อมยิ้มก่อนจะยักคิ้วให้พี่ชาย ส่งสายตาให้เขาเมื่อทุกคนออกไปแล้วนางก็เดินมาหยางเวยหมิงเอ่ยเบาๆอย่างเป็นต่อ "พี่สะใภ้ไม่ใจอ่อนแต่ก็ไม่ถึงกับแล้งน้ำใจ ท่านกินดีๆเล่าอย่าปลื้มปริ่มเสียจนบะหมี่ติดคอตายเสียก่อน" "เจ้าเด็กบ้า เรื่องของข้าผัวเมียไม่ต้องให้เจ้ามายุ่ง"

" ข้าเป็นพี่ใหญ่ของพวกเจ้า" " ฮ่าฮ่าใช่แล้วพี่ใหญ่ ท่านจะแกล้งลืมเราก็ได้ แต่จะลืมพี่สะใภ้ไม่ได้นะ"

เธอคิดว่าคงตีหน้าไม่ถูกเป็นแน่แท้ ก่อนจะรีบย่องเข้าไปมองพี่ชายใหม่ และปลุกเขาในแบบฉบับที่เธอถนัดที่สุด อาจจะเรียกว่าปลุก หรืออาจจะเรียกว่าแกล้งไปในตัวก็ว่าได้ ก็ในเมื่องานแกล้งคืองานของเรา ฮิฮิ!!! “จ๊ะเอ๋! พี่หมอ มานอนทำอะไรอยู่ตรงนี้คะ”