Romans & histoires ภาพวาด

เธอรู้สึกว่าจำเป็นต้อง ปลดปล่อย ความทะลึ่งที่อัดอั้นออกมาบ้าง เธอจึงแอบวาด ภาพประกอบ เล็กๆ ลงบนป้ายสมุนไพรบางชนิด ภาพเหล่านั้นเป็นภาพสเก็ตช์ ทางชีวภาพ ที่แสดงถึง 'การทำงานของเซลล์' แต่เธอวาดมันให้ดูเหมือน ฉากเกี้ยวพาราสี เล็กๆ เพื่อระบายอารมณ์ ขณะที่กำลัง วาดภาพ สารต้านอนุมูลอิสระกำลังโอบกอดสารอนุมูลอิสระ อย่างสนุกสนาน อวี้เหยียนก็เดินเข้ามาในห้องเก็บยาโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า

ตอนที่ 49 หวังกั๋วจึงรีบเดินออกไปนอกห้องทรงงาน อีกสักครึ่งชั่วยาม หลี่จิวก็มาขอเข้าเฝ้า และนำรูปวาดมาถวายให้ฮ่องเต้ เมื่อพวกเขาช่วยกันคลี่ภาพออก จูตี้มองภาพนั้นด้วยความสนใจ “คนวาดต้องการจะสื่ออะไรรึ” หลี่จิวตอบอย่างนอบน้อมว่า “คนวาดเป็นบัณฑิตฮานหลิน หยวน เขาเขียนรูป ในหัวข้อ ความรุ่งเรืองแห่งราชวงศ์หมิงพะยะค่ะ เขาบอกว่า ภาพนี้เป็นเรือสำเภาของหมิง ที่มุ่งหน้าออกไปสำรวจโลกและค้าขายกับต่างประเทศ แสดงให้เห็นความรุ่งเรืองของต้าหมิงย”

ภาพวาดนั้นคือแม่ทัพหนุ่มควบม้าย่ำหิมะ ซึ่งก็คือเซียวเฉิงสี่ยามมีชัยชนะกลับมาเมื่อสามปีก่อน นี่คือภาพที่นางวาดขึ้นในคืนก่อนหน้าที่จะเข้าวัง ยามนี้เมื่อได้มองดูอีกครา กลับรู้สึกน่าขันเสียเหลือเกิน นางเดินไปที่โต๊ะหนังสือ กางกระดาษและฝนหมึก จับพู่กันเขียนตัวอักษรลงบ นภาพวาด

เมื่อจบลำดับงานบทกวีไปได้ครึ่งหนึ่ง ก็เข้าสู่ช่วงการประมูลภาพวาดอักษรเพื่อการกุศล 《ภาพวาดทัศนียภาพหิมะในป่าหนาว》 ของจิตรกรชื่อดังในราชวงศ์ก่อน ดึงดูดให้ผู้คนพากันแย่งชิงเสนอราคาประมูล

เป็นเรื่องจริงหรือนี่ “หากยังไม่ได้รับการพิสูจน์หม่อมฉันก็ยังไม่กล้ายืนยันเพคะ แต่จากที่ดูในรูปถึงแม้ว่าจะวาดเป็นภาพทิวทัศน์ แต่หากมองให้ดีภาพวาดนี้ คนวาดตั้งใจวาดให้เป็นตัวอักษรคำว่า “จิน” ที่แปลว่าทองคำเพคะ” ฮ่องเต้ลุกพรวดออกมาจากเก้าอี้แล้วเดินตรงมาดูภาพวาดอย ่างตื่นเต้น

​เจ้าแมงมุมเสี่ยวจิ่วมุดออกมาจากตลับแก้ว มันช่วยดึงเส้นหมึกวาดภาพ ที่มู๋ชิงเหยากำลังวาดอยู่ นางกำลังวาดตระกูลเว่ยขี่อูฐโดนลมพายุหิมะพัดหัวโต อยู่ที่ชายแดนเหนือออกมาอย่างตลกขบขันและมีชีวิตชีวา พอวาดเสร็จแล้วจึงนำไปยื่นให้อาจารย์หลิวให้คะแนน ​"ฮ่าๆๆ ยอดเยี่ ยมยิ่งนัก...มู๋ชิงเหยา...ภาพนี้ถ่ายทอดจิตวิญญาณแห่งความสะใจได้อย่างไร้ที่ติ ข้าให้คะแนนเต็มสิบอีกรอบ..." อาจารย์หลิวหัวเราะเคราสั่น

เหมยลี่มองดูพวกมันอย่างสนใจ ริมฝีปากแย้มยิ้มไม่หุบ น้ำตาทำท่าจะไหล "เฮียรู้ไหม มากสุดที่เคยได้ซื้อคือสีน้ำ จานสีแล้วก็พู่กันอันสองอัน อ่อ สีโปสเตอร์ราคาถูกๆ บางทีก็ต้องซื้อทีละขวดเพราะป๊าม๊าไม่ได้สนับสนุนเรื่องศิลปะ หลังๆ เหมยวาดในไอแพด มันไม่ได้ฟีลศิลปินเท ่าได้วาดลงกระดาษเลย" "แล้วถ้าวาดลงบนผนังล่ะ คนตรงหน้าเฮียจะเรียกได้ว่าศิลปินเลยไหม"