มนุษย์หมาป่า Novels & Stories

เธอได้ยินเสียงคนกำลังทำงานอยู่ข้างใน กลิ่นของดินและต้นหญ้าผสมกับกลิ่นกายชายที่คุ้นเคย ลอยมาปะทะจมูก ทำให้ร่างกายของเธอสั่นสะท้านไปทั้งตัว เมื่อก้าวเข้าสู่เขตสวนมะม่วง ภาพแรกที่เมษาเห็นก็คือ ลุงชัช เขากำลังยืนอยู่ใต้ต้นมะม่วงใหญ่ รูปร่างสูงโปร่งของเขาโดดเด่นท ่ามกลางต้นไม้ เขากำลังถอดเสื้อ เผยให้เห็นแผงอกกำยำที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อจากการทำงานหนัก ผิวคล้ำแดดของเขาบ่งบอกถึงการใช้ชีวิตกลางแจ้ง แสงแดดยามเช้าสาดส่องลงมาต้องร่างของเขา ทำให้เห็นหยาดเหงื่อที่ไหลซึมไปทั่วแผ่นหลังของเขา แผ่นหลังที่เมษาเคยสัมผัสและจดจำได้ดี

เห็นชัดว่าเป็นฝีมือมนุษย์ และเป้าหมายก็ต้องเป็นคุณหนูผู้นี้อย่างแน่นอน หมาป่าที่กำลังหิวโหยในฤดูหนาว เมื่อได้กลิ่นคาวเลือด จะปล่อยเหยื่ออันโอชะกลุ่มนี้ไปได้อย่างไร?

หมาป่าสีเทาที่ยามปกติดูสง่าน่าเกรงขาม เย่อหยิ่งจองหอง และดุร้ายไร้ความปรานีในยามต่อสู้ เมื่อครู่นี้กำลังออดอ้อนคนนอกผู้นั้นอยู่กระมัง? ยังไม่จบเพียงเท่านี้ จากนั้นพวกเขาก็ได้เห็น ไม่ใช่แค่หมาป่าสีเทาเท่านั้น แม้แต่หมีดำตัวใหญ่ที่ก่อนหน้านี้แผ่ไอสังหาร งูหลามยักษ์ที่มีลำ ตัวหนากว่าต้นขาของคน และอินทรีทองที่มีความสูงเท่าตัวคนและมีขนาดตัวพอ ๆ กับมนุษย์วัยผู้ใหญ่ ล้วนพากันเข้าไปคลอเคลียข้างกายหลานซื่อเหมือนหมาป่าสีเทาตัวนั้นไม่มีผิด

นาน สัตว์ร้ายที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดของป่าก็ปรากฏตัวขึ้น มันคือหมาป่าตัวใหญ่ที่มีขนสีดำสนิท ขนหยาบหนาลุกชัน ดวงตาสีแดงฉานของมันจ้องมองพวกเขาอย่างดุร้าย มันแสยะเขี้ยวขาวและส่งเสียงขู่ออกมา ทำท่าเตรียมพร้อมจะกระโจนเข้าใส่ ไรอันไม่รอช้ารีบดึงดาบออกมาทันที แต่ก็ยังช้าเกินไป เมื่อหมาป่านั้นพุ่งเข้ามาโจมตีเขาก่อนที่เขาจะทันได้เงื้อมือ

เจน การค้นหาคนหนึ่งคนในพื้นที่ที่ไม่คุ้นเคยมันยากกว่าที่เขาคิดไว้ เพราะเขาไม่มีข้อมูลอะไรของผึ้งเลย และหากหวังว่าโลกโซเชียลเน็ตเวิร์ค ทั้งเฟสบุ๊ค หรือ ไลน์ จะช่วยอะไรเขาได้ เขายิ่งคิดผิด เพราะผึ้งปิดทุกช่องทางที่เขาจะติดตามได้ ผึ้งกลายเป็นบุคคลหายสาบสูญสำหรับเ ขา หรือในทางกลับกัน เขาอาจกลายเป็นคนที่หายสาบสูญไปจากชีวิตของเธอก็ได้

หลังจากที่นอนป่วยนอนโทรมสามวันที่บ้านองค์อินทร์ก็ฟื้นไข้ออกไปซื้อของกับโยธาและกลับมาดึก ตอนแรกจะกลับมาตั้งแต่ทุ่มหนึ่งแล้วแต่เผอิญว่าระหว่างทางกลับเจอลูกหมาโดนรถชนแล้วหนีเธอกับโยธาจึงช่วยกันพาน้องหมาไปหาหมอที่คลีนิก และโยธาก็เป็นคนออกค่าใช้จ่ายทั้งหมด “ โยเป็นคนดีมากเลย ถ้าวันนี้น้องหมาไม่เจออินทร์กับโยคงตายไปแล้ว ดีนะที่โยช่วยออกค่าผ่าตัดให้น้อง เพราะอินทร์ก็ไม่มีเงินมากพอจะช่วยน้องได้”

“ข้าไม่ใช่มนุษย์” ฮวงหลงส่ายหน้าไปมา “เจ้าเป็นมนุษย์ เพียงแต่เลือดในกายมีเลือดของมนุษย์หมาป่าด้วยเช่นกัน”

ปีแสงพูดแล้วกลั้นขำกับการแสดงออกของคนตัวเล็กที่นอนหายใจพะงาบ ๆ แล้วดิ้นศีรษะดุกดิกไปมาน่าเอ็นดู หมับ! “หมาแสนรู้ยื่นมือให้จับด้วย” เรติกาพยายามใช้มือข้างที่ไม่เจ็บตอบโต้การกระทำของเขาด้วยพละกำลังทั้งหมด แต่ก็ถูกชายหนุ่มจับเอาไว้ได้ทัน พร้อมพูดจายิ้มเยาะแกมกระแหนะกระแหน

[1] หมาป่าห่มหนังแกะ หมายถึง คนเลวที่แสร้งทำใจดี ***********

“ลุงหมาป่า” มันเดย์มีสีหน้าดีใจที่วันนี้ได้เจอลุงหมาป่า และไม่มีท่าทีหวาดกลัวเขาอีก เพราะทิกเกอร์ได้แก้ต่างให้เป็นที่เรียบร้อยแล้วว่าหมาป่าเป็นคนดี จวินเห็นลูกหันมายิ้มก็กวักมือเรียก ร่างเล็กจึงวิ่งเข้ามาหามีเพียงรั้วที่กั้นกลาง