Novelas y relatos de ยอดหญิงลิขิตสวรรค์

"ฝ่าบาทนั่นเป็นสิ่งที่นางบอกแก่พระองค์หรือเพคะ" " เด็กคนนั้นพูดถูก การกักสตรีไว้มากมาย มิใช่เป็นการแสดงอำนาจของบุรุษ ข้ามีเยอะแล้วอย่างไรมีกี่คนที่ตายไปโดยที่ข้าไม่เคยเห็นหน้าพวกนางก็มี บางคนแค่เกิดมาใบหน้างดงามก็มีภัยแล้ว เด็กคนนั้นบอกว่าพวกนางยังสาวบริสุทธิ์สามารถ เป็นภรรยาที่ดีของสามี เป็นมารดาที่ดีของบุตร สามารถอุ้มชูสั่งสอนเด็กที่ให้กำเนิด ให้พวกเขาเป็นราษฎรที่มีความสามารถของต้าเหลียง ได้ การเหนี่ยวรั้งให้พวกนางต้องมาเหี่ยวเฉาอยู่ในวังหลวง ไม่เป็นการเกิดประโยชน์"

หญิงสาวในชุดคลุมสีแดงกำลังดูหนังสือในมือของเธอ ชื่อของเธอคือ ‘ชางเยว่’ เธอคือบุคคลที่มีสถานะสูงสุดในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ และเป็นเจ้าของวิหารแห่งนี้ ในขณะนี้ ผู้พิทักษ์หญิงคนหนึ่งของเธอเข้ามารายงานเธอ “ท่านลอร์ด ข้าเพิ่งได้รับข่าวว่าหลงเซียวเทียนตายแล้ว”

หากแต่ว่าทหารแคว้นลั่วนั้นกลัวเว่ยจื้อโหยวจนไม่กล้าคิดหนี พวกเขาคิดไม่ถึงว่าหญิงสาวที่หน้าตางดงามขนาดนี้จะเป็นเทพแห่งความตาย นางคือเทพแห่งสงครามตัวจริง ด้วยอาวุธในมือของนางหากพวกเขาคิดหนีไปก็ใช่ว่าจะหนีรอด สู้ทำตัวว่านอนสอนง่ายเดินทางไปดี ๆ พร้อมทั้งมีอาหารให้กิน เท่านี้ก็จะได้กลับบ้านไปหาลูกเมียแล้ว

มาเพื่อช่วยเหลือและทดแทนให้แก่พระองค์ ลิขิตแห่งโชคชะตาถูกกำหนดเอาไว้ล่วงหน้านานนับพันปี และเธอกลับมาในชาติอดีตได้อีกครั้งก็หาใช่ความบังเอิญแต่อย่างใด แต่เป็นเพราะหญิงสาวคือดวงพิฆาตซึ่งเป็นสตรีเพียงหนึ่งเดียวและสามารถทำให้มีบางสิ่งบางอย่างกำลังจะปรากฏขึ้ นอีกไม่นานนับจากนี้

ที่วิมานฉิมพลี แค่นึกถึงตรงนี้ หญิงสาวก็หน้าแดงก่ำ ถ้าจะมีเรื่องดีเกี่ยวกับเหตุการณ์ประหลาดที่เกิดขึ้นกับเธอบ้างก็คงจะเป็นเรื่องนี้ สวรรค์คงเมตตาสาวอวบอาภัพรักอย่างเธอขึ้นมาบ้างแล้วกระมัง จึงมอบรางวัลให้พอมีกำลังดำเนินชีวิตต่อไปได้บ้าง

มีบางคนที่ดีขึ้นก็เริ่มวางใจ แต่กระนั้นก็มีหลายคนที่ตายไปเพราะนางยื้อชีวิตไม่ได้ “แล้วอย่างไร เป็นเจ้าเท่านั้นที่ล่วงรู้ลิขิตสวรรค์หรือไรกัน” จ้าวจิ่นสือทำเสียงเหมือนเกียจคร้าน “นางผู้นี้ตกเขามายังไม่ตาย เช่นนี้เรียกว่าลิขิตสวรรค์ได้หรือไม่” เรื่องนั้นมันเกี่ยวอะไรด้วยเล่า! นาง ไม่ตายแต่จำอะไรไม่ได้เลย

“นางเฟยอี๋ไม่ใช่ปีศาจที่เจ้าจะทดลองจิตใจได้ เจ้าไม่สามารถรับผิดชอบไหว กับผลที่จะตามมา” “ข้ากักขังนางเอาไว้ได้ในกำมือเดียวของข้า ไม่มีผู้ใดบนเทวโลกทำได้... ย่อมเป็นลิขิตสวรรค์...” “ไยเจ้าอวดอ้างถึงสวรรค์เล่าอาเป้ย”

เมื่อถึงที่สุดของความอดทน… คุณหลวงจ้วงลำเนื้อเข้าใส่รูน้อยๆ ของเรไรจนใบหน้าของหล่อนบิดเบ้ทรมาน จากนั้นภาพของสวรรค์รำไรรางก็พร่าเลือนอยู่ภายใต้เปลือกตาหลับพริ้ม หญิงสาวรู้สึกเอมอิ่มราวกับได้เห็นดอกไม้ไฟสีขาว กำลังแตกไสวอยู่ในห้วงอารมณ์อันมืดดำ “อูยยย… ฉันไม่ไ หวแล้วเหมือนกัน… ”

ี ผุดพรายรอยยิ้มบางๆ ขณะจดจ่ออยู่กับการเย็บปักลวดลายดอกอิงฮวาสีชมพูหวานบนผืนผ้าเช็ดหน้าสีขาวอย่างตั้งอกตั้งใจ องค์หญิงนามว่า ‘ลู่เสียน’ ผู้สูงศักดิ์ ใบหน้างดงามเหนือหญิงงามทั่วแคว้นเว่ย เรียกว่าเป็นหญิงงามล่มปฐพีหาผู้ใดเทียบยากย่อมไม่ผิด นางมีรูปโฉมสะคราญง ามสง่าราวกับสวรรค์สร้างจนน่าหลงใหล ชวนให้หญิงสาวทั่วแคว้นอิจฉาที่ไม่อาจเทียบเทียม

“ใครเหรอ หื้ม?โจนาส?เธออย่าหัวสูงหวังปีนขึ้นสวรรค์ที่เกินเอื้อมเลย ไม่เห็นหรือไงว่างานในวันนี้จัดขึ้นเพื่อเปิดตัวว่าที่ภรรยาของเขา อีหนูที่ได้แต่อยู่ในที่ลับน่ะไม่มีทางได้เชิดหน้าชูตาหรอก มาเป็นผู้หญิงของฉันเธอยังจะสบายมากกว่าอีก” คนในความลับ สวรรค์ที่เกินเอื้อม เ ปิดตัวว่าที่ภรรยา คำเหล่านี้บีบรัดหัวใจของเธอนัก แม้จะจริงทุกอย่างแล้วมันเกี่ยวอะไรกับไอ้ลามกนี่ไม่ทราบ