ยอดหญิงแกร่งแห่งสกุลลู่ Novels & Stories

กงเหล่ยถอนหายใจออกมาด้วยความเบื่อหน่าย ก่อนจะจับมือของไต้ฝูหรงเอาไว้แน่น และเอ่ยกับหมิงหร่วนด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย "นางคือภรรยาของข้า เป็นนายหญิงของแคว้นเซี่ย เจอนางแล้วเจ้ายังไม่ทำความเคารพอีก สมองถูกสุนัขกินไปแล้วหรือ!"

“เด็กสาวอายุเท่านั้นยังกล้าออกไปต่อสู้กับคนของตระกูลลู่ พวกเจ้าเลี้ยงเสียข้าวสุกจริง ๆ” “ฮูหยินผู้เฒ่าได้โปรดให้อภัยพวกบ่าวด้วย คนใช้ของคุณหนูลู่ต่างก็มีวรยุทธ์กันหมด เด็กสาวสองคนนั้นก็มีวรยุทธ์เหมือนกันเจ้าค่ะ”

ฮ่องเต้ทรงพยักหน้าเห็นชอบ เสียงขานรับดังก้องทั่วท้องพระโรง การยกย่องนี้ไม่เพียงเป็นเกียรติแก่ทั้งเผิงเหยียนเฉิงและลู่ซือหนาน แต่ยังเป็นการประกาศยอมรับในความสามารถของทั้งสองอย่างเป็นทางการ “สตรีผู้ช่วยเหลือชาวบ้าน ดูแลเด็กน้อย สอนหนังสือแก่เยาวชน ขณะเดียวกันก็เฝ้าดูแลบุร ุษคู่หมั้นของตนอย่างไม่ย่อท้อ มิใช่สตรีทั่วไปลู่ซือหนาน บุตรีสกุลลู่จากเมืองเจียงเฉิน นางมีความเพียบพร้อมทั้งความรู้ คุณธรรม และจิตใจเสียสละ ขอยกย่องให้เป็น ยอดสตรีขั้นสามแห่งแคว้นสือ พร้อมรางวัลอำพันแกะสลัก ถุงเงิน และผ้าไหมชั้นดีสิบพับ ให้เป็นเกียรติแก่ตระกูลลู่”

“ท่าน!” ซวนลู่โกรธจนแทบหงายหลัง สตรีแพศยาผู้นี้ เอาความมั่นใจนั้นมาจากไหนกัน? คิดว่าจะเอาชนะนางได้ นางเป็นแม่ทัพออกศึกสังหารศัตรูมานักต่อนักแล้ว

มันเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน เมื่อดูว่าเธออ่อนแอแค่ไหน อู่เฉียนเฉียนสามารถขยี้เธอจนตายได้ด้วยนิ้วเดียว ไม่ต้องพูดถึงกลอุบายของ ผู้หญิงในตระกูลอู่ ซึ่งมีชื่อเสียงในด้านการเล่นเล่ห์กล ใครในเมืองหลวงจะไม่รู้กัน?

รูปร่างเพรียวบางและละเอียดอ่อน แต่ทว่าตรงส่วนที่ควรใหญ่ก็ใหญ่จริงๆ เอวของนางเล็กบางอย่างมาก ดูไปแล้วเหมือนสาวงามนุ่มนวล "หญิงงามหมายเลขหนึ่งมีนามว่าลู่ลู่ เป็นหญิงงามของแคว้นตงเฉิน คุณชายท่านใหนชอบก็เสนอราคามาได้เลย" ด้านหลังท่านอ๋องสี่มีสาวสวยคนหนึ่งคล้ายแ ม่เล้าเดินออกมา มู่จิ่วซีหดสายตาเล็กลง นี่คือพี่หญิงหงของหอหล่านจวี๋ไม่ใช่เหรอ?

หมอกขาวลอยโอบล้อมสิ่งรอบข้างเอาไว้ เมื่อหมอกขาวสลายไป ลั่วชิงยวนก็เห็นบุรุษและสตรีที่สะพายตะกร้าสมุนไพรเอาไว้บนหลังกำลังจับจูงมือกันอยู่ในทัศนียภาพที่มีภูผางดงามธารากระจ่าง แลดูมีความสุขยิ่งนัก รูปร่างหน้าตาของสตรีผู้นั้นคือซ่งเชียนฉู่จริง ๆ สตรีผู้นั้นร้องตะโ กนว่า "สามี ท่านยินดีหนีตามข้าไปจริง ๆ หรือ? ท่านยินดีละทิ้งชื่อเสียง ทรัพย์สมบัติและบิดามารดาของท่านหรือไม่?"

หลิวเฉียงก็กลัวมากด้วย "ฮึ่ม! ฉันเป็นผู้ใหญ่ของฉาวซวนเฟย และเป็นคนหลักของตระกูลฉาวด้วย ถ้าคุณกล้าฆ่าฉัน นั่นก็คือศัตรูอันดับหนึ่งของตระกูลฉาว!" หญิงสาวสวยขู่ด้วยเสียงเย็น เธอเพิ่งจะพูดจบ นิ้วของลู่เฉินก็ออกแรงทันที

หนานซูเหยาแหวออกมาเสียงดังอย่างไม่คิดจะอายคนที่กำลังเดินผ่านไปมาเลยสักนิด เธอเป็นคุณหนูที่เอาแต่ใจมาแต่ไหนแต่ไรเพราะเป็นลูกสาวคนเดียวของตระกูลหนาน ผู้ชายที่เธอชอบ เธอต้องเอาเขามาให้ได้ ดังนั้นหนานซูเหยาจึงไม่คิดจะถอยเรื่องเซียวอวี้ตงง่าย ๆ “ฉันไม่ชอบให้เธอมาเ กาะแกะฉัน เธอเป็นผู้หญิงแท้ ๆ นะซูเหยา ทำไมไม่รู้จักรักษามารยาทเหมือนผู้หญิงคนอื่นเขาบ้าง หรือบ้านเธอไม่มีคนสอนกัน” เซียวอวี้ตงอดพูดจาแรง ๆ ไม่ได้ เขาไม่อยากทนเวลาหนานซูเหยาคอยมาแตะต้องตัวเขาเวลาที่เขาเผลอ

ของนางกลับยิ่งกล้าแกร่งและอดทนขึ้นหลายเท่าตัว ต้าหลงและอี้หลงต่างหลงใหลในตัวนางจนถึงขั้นสาบานต่อฟ้าดินว่า ในชาตินี้จะมิขอมีหญิงอื่นใดนอกจากอันซูเซี่ยเพียงผู้เดียว หลังจากเริงรักกลางสายน้ำตกไปหลายระลอก ในเวลาต่อมาพวกเขาก็พานางมาสานต่อบทพิศวาสที่ตำหนักมังกร นางน ั่งหันหลังขย่มมังกรยักษ์ของต้าหลง กระดกสะโพกขึ้นลงพัลวันพลางร่อนเอวอย่างเหนือชั้น ในขณะที่ริมฝีปากอิ่มยังคงครอบครองมังกรของอี้หลงเอาไว้ ทั้งดูดดึงและไล้เลียจนเขาครางระงมแทบขาดใจ