รักทรมาน Novels & Stories

ความร้อนแรงพุ่งกระแทกลงต่ำที่ขาหนีบของฉัน เขาจูบแก้มของฉันเบาๆ ส่งคลื่นหนาวสั่นลงตามกระดูกสันหลัง—ตกลงไปที่ขาหนีบที่ตึงเครียดของฉัน ฉันรู้สึกขาของฉันอ่อนแรงขณะที่ชีพจรเต้นตุบๆ อย่างเจ็บปวดระหว่างต้นขาของฉัน เขาถอยหลังช้าๆ ความพึงพอใจขมวดเป็นรอยยิ้มอย่างภูมิใ จ เขาสนุกกับการทรมานฉัน

ศรายุทธถามเธอแล้วจ้องหน้าเธออย่างไม่ลดละ “ฉันอยากเดินจับมือกับคุณแล้วบอกได้เต็มปากว่าว่าเรารักกันโดยไม่ต้องอายใคร ฉันอยากไปไหนมาไหนกับคุณโดยไม่ต้องหลบๆ ซ่อนๆ ต้องให้ฉันพูดตรงๆ หรือคะว่าฉันอยาก.. ช่างมันเถอะค่ะ พูดไปตอนนี้มันก็ไม่มีความหมาย เพราะคำว่ารักของเรา ความหมา ยมันไม่เหมือนกัน” บัวบงกชบอกแล้วทำท่าจะเดินออกจากห้องไป

​ศักดิ์ศรีอีโก้ของชายผู้ไม่เคยถูกฉีกหน้ามาก่อน กำลังทำให้นักรบกลายเป็นหนุ่มร้าย เจ้าคิดเจ้าแค้นอยากเอาชนะ เขามองริสาอย่างมุ่งมาด ​“ค่ะ” เธอตอบสั้นตามเคย พร้อมกับมองไปรอบๆ ร้านที่เขาพาเธอมาน่ารักจริงๆ อย่างที่เขาบอก ตกแต่งด้วยดอกไม้และข้าวของที่เป็นสีชมพูเกือบทั้งห มด ชื่อร้าน รักแรก เป็นกึ่งคาเฟ่ กึ่งผับ เพราะมีการขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในตอนกลางคืน มีดนตรีสดเล่น และเปิดถึงเที่ยงคืน ส่วนกลางวันเปิดให้บริการตอนเที่ยงเป็นต้นไป มีกาแฟ ขนมอบ อาหารให้บริการ

“รักจะแย่อยู่แล้ว รู้ตัวบ้างสิครับ “ เค้าสารภาพออกมาแล้วจูบเธอเบาๆ พราวรุ้งยิ้มอ้อนคนข้างๆ โทรศัพท์ที่เชื่อมต่อกับรถดังขึ้นขัดซีนโรแมนติก ชื่อที่โทรเข้ามาทำเอาคนที่นั่งยิ้มอยู้เมื่อกี้ หุบยิ้มทันที ริต้า โทรเข้า คนที่ขับรถอยู่กดรับสายทันที

องร่างบางจากแรงปรารถนา จากแก่งกายที่คับแน่น ธนญ พยายามอดทน ข่มความต้องการที่จะปลอดปล่อยกระสุนมนุษย์ของเขา แม้เขาจะขึ้นลำกล้องพร้อมยิ่งมานานแล้ว แต่การได้แกล้งหญิงสาวให้ทรมาน และรอจนถึงจุดสุดยอดที่แท้จริง มันจะทำให้นับหนึ่งไม่มีวันลืมเรือนบทรักที่ผ่านการทดสอบที่แสนจ ะทรมานนี้ไปได้อย่างแน่นอน “เอาล่ะนะ”

โรสถาม “รักสิ ฉันรักของฉันมาตั้งนานจะให้เลิกรักง่ายๆก็ทำไม่ได้หรอก แต่ต่อให้รักขนาดไหนแต่ความอดทนของคนเรามันก็มีจำกัด ฉันก็แค่ทนต่อไปไม่ไหวแล้วแค่นั่นเอง” สิอธิบาย

เธอนั่งพิงกระจกที่สั่นสะเทือนไปตามเสียงเพลงจากผับทางด้านล่างที่มันยังดังกระหึ่ม ผู้คนสนุกสนาน เมา และโยกย้ายกันอย่างเต็มที่ ร่องสวาทของเธอยังคงเหนอะหนะไปด้วยน้ำกามของคนสารเลวคนเดิม เข่าสีขาวเนียนตอนนี้เปลี่ยนเป็นสีแดงช้ำไปหมดจนไม่กล้าจะเอื้อมมือไปสัมผัสมันแม้แต่นิด เพราะ ท่าร่วมรักของเขามันทั้งป่าเถื่อนและทรมานเธอมากมายเหลือเกิน แต่ดูเหมือนว่าคนอย่างฟาเรนมักจะชอบเวลาที่เห็นคู่นอนของเขาเจ็บปวด หรือ ทรมาน มันยิ่งทำให้เขาเสร็จได้ง่ายและไวมากขึ้น

“ผมก็เคยเป็น มันนานมากแล้วล่ะ แต่เชื่อไหมว่าความรู้สึกที่เป็นในตอนนั้นไม่เคยจางหายไปเลย ผมเรียกมันว่าความทรมานเพราะลุ่มหลง มันก่อเกิดมาจากความรัก มันทำให้ชีวิตประจำวันของเราผิดแผกไปจากเดิม รู้สึกเหมือนไม่เป็นตัวของตัวเอง และบางครั้งเราก็ทำอะไรไร้ซึ่งเหตุผล สุ ดแล้วแต่หัวใจจะนำพา สมองไม่สามารถบงการได้ในเรื่องนี้” อังเดรมุ่นคิ้ว ไม่คิดว่าความรู้สึกที่เป็นอยู่จะเรียกมันว่าความรัก ไม่ใช่กระมัง “คุณเคยมีความรักหรือ ขอโทษนะครับที่ถาม มันออกจะส่วนตัวไปนิด”

“ไม่ใช่ เราไม่เคยรักกัน มันมีแต่ฉันที่รักนายฝ่ายเดียว และวันนี้ฉันขอเลือกจะเดินออกมาจากความสัมพันธ์ท็อกซิกพวกนี้ เพราะฉันทนไม่ไหวแล้วเพ” “ฉันรักเธอนะมิลค์กี้ ฉันรักเธอ” “ไม่จริงหรอก นายแค่ไม่อยากเสียของเล่นอย่างฉันมากกว่า ถ้านายรักฉันจริงนายจะไม่ทำร้ายฉันแบบนี้” มานิตา บอกแล้วเดินเลี่ยงออกไปทิ้งให้เพทายยืนนิ่งด้วยหัวใจที่แตกสลาย แววตาที่แสนเจ็บปวดของมานิตาที่ส่งออกมามันบ่งบอกว่าเธอรู้สึกเจ็บจริงๆ เจ็บเหมือนกำลังจะตาย

“เฮ้ย! ฟีรอส นายมันบ้าแล้ว ใครสอนภาษาไทยแบบนี้ให้นาย บอกฉันซิ! ฉันจะไปเผาบ้านมันทิ้ง กรรมตามสนองนั่นมันใช้สำหรับคนที่ทำสิ่งไม่ดีแล้วได้รับกรรมชั่วตอบแทน แต่นี่ฉันรักฮาน่าด้วยใจจริง แล้วนายจะมาแก้แค้นอะไรฉัน โอ้ย! ฝรั่งงงไปหมดแล้ว” “หึหึหึ.. ไม่ต้องไปเผาบ้าน เขาหรอกเพราะเขาสอนถูกแล้ว เพราะน้ำตาลก็กำลังจะได้รับ ..ความรักแท้.. จากใจของฉันเช่นเดียวกัน นายรักฮาน่าแค่ไหน ฉันก็จะรักน้ำตาลให้ได้เท่านั้น เชื่อใจฉันเอริท”