รักทรมาน Novels & Stories

ปากทางความสุขที่รอให้เขาเข้าไป เขาใช้ท่อนเอ็นถูไถไปรอบๆ ช่องทางรักไม่ยอมสอดใส่มันเข้าไปสักทีเพื่อต้องการให้เธอทรมานแม้ใจจริงแล้วเขาไม่อยากให้เธอทรมานเลยแม้แต่น้อย แต่เพื่ออรรถรสในการร่วมรักเขาต้องทรมานให้เธอทนไม่ไหวจนถึงที่สุด "น่านนเร็วๆ ฮือออ ฝันทรมาน อื้ออออ" พาฝันดิ้นพล่านจนเขาอดสงสารเธอไม่ได้แล้วก็สงสารตัวเองด้วยเหมือนกัน สวบ!!!

Tattoo of love (สักรอยรัก ลงในใจเธอ) EP 69 69 NC 18+ .................................. ค่ำคืนที่แสนเร่าร้อนยังคงดำเนินต่อไป การลงโทษแสนทรมานที่ร่างสูงมอบให้ไม่มีทางจบลงง่าย ๆ

มันเป็นความทรมานที่ซ่านสุข บาดแหลมให้โหยหา สองแขนโอบรอบลำคอหนา ตาจ้องสบตา มองกองไฟปรารถนาที่กำลังลุกเรืองในตาดุคม พร้อมๆ กับขยับเขยื้อนครอบครองความแกร่งกร้าวเท่าที่ใจต้องการ น้ำในอ่างกระเซ็นสาดออกมาเปียกพื้น ยามที่คลื่นรักโถมถาเข้าหา หน้าขากระทบบั้นท้ายนุ่ม เมียสาวยกโหย่ง กายไว้ครึ่งๆ กลืนกินเขาเพียงครึ่งเดียว ยกตัวหมุนให้ร่างกายคลึงเบียดสัมผัสกัน โรมรันคำรามเสียงพร่า หรี่ตามองความร้ายกาจของเมียรักอย่างคาดโทษ ก่อนจะเหนี่ยวต้นคอเล็กเข้ามารับปาก เบียดจูบดิบเถื่อนเข้าหาอย่างเร่าร้อน

นรัก “อืมมม” อานนท์ครางรับ เขาไม่อยากจะรื้อฟื้นเรื่องนี้ พอๆกับอยากให้ลูกสาวที่นอนอยู่ในห้องพักฟื้นยอมรับความจริง และก้าวเดินต่อไป ปานรักดร็อปเรียนมาปีหนึ่งแล้วนับจากเหตุการณ์เลวร้ายนั้น เขาอยากให้ลูกกลับไปเรียน กลับไปใช้ชีวิตปกติ ไม่ใช่ปิดกั้นตัวเอง ไม่ยอมรับรู้ความเ ป็นไปของสังคมเลย

All I need is your love to make me stronger’ ครานี้หลี่หงจินหยางเริ่มขมวดคิ้วคมเข้มพันกันมุ่น หลินหลินถึงกับอมยิ้มน้อยๆ ใส่หน้าของหลี่หงจินหยางพลางเอ่ยขยายความ “ในโลกที่ปราศจากคุณ มันทำให้ฉันรู้สึกทุกข์ทรมานใจเหลือเกิน สิ่งที่ฉันต้องการเหนือสิ่งอื่นใดในโลกนี้ ก็คือ...ความรักของคุณ ความรักที่จะทำให้ฉัน มีพลังใจที่เข้มแข็งกว่านี้...”

"ข้ารักเจ้ามาเนิ่นนานคนดี คิดว่ามันคงเป็นพรมลิขิตน่ะ ลิขิตแห่งรัก" "ใช่ ลิขิตแห่งรัก ท่านพี่ข้าขอรักท่านทุกชาติภพไม่ว่าชาติภพไหนข้าซ่งจื่อหรูก็ขอมีเพียงท่านเท่านั้นหากไร้ซึ่งท่านข้าขอไม่มีคู่"

ะตุกเกร็งทันที เมื่อลิ้นร้อนและชุ่มตวัดกระตุ้นจ่ออยู่รอบปากทางเข้าใกล้ช่องทางรักของเธอ เขาโลมเลียฉกชิมความหวานหอมไปทั่วทุกแห่งหน โดยไม่ได้สนใจเลยว่าช่อแก้วจะต้องดิ้นพล่านด้วยความทรมานมากแค่ไหน หนำซ้ำเขายังชอบใจเสียอีกที่ได้มอบความสุขสมทางกายให้แก่คนที่เขาตกหลุม รักมาตลอด

ถึงแม้จะไม่อาจตัดใจแต่ก็ไม่อาจเว้าวอน นางอาทรมามากพอแล้ว บางทีอาจมีความสุขอยู่อย่างหนึ่ง คือการรอคอยในความเงียบงันกระมัง มีอยู่ประโยคที่ซานซานเริ่มคิดได้หลังจากได้รับโทษทัณฑ์ที่อาจารย์บรรจงมอบให้อย่างสาสมในภพชาตินี้ รักไม่จำเป็นต้องครอบครองและอาจจะตลอดไปที่ต้องร อ

“กูไม่ได้เสียสติ กูจะทรมานมึงจนกว่ามึงจะรักกู” “โอ๊ย นายมันบ้า นายมาทรมานเราอย่างนี้ เราจะรักนายได้อย่างไง” “ได้สิ เมื่อก่อนนายยังรักเราเลย ทั้งที่เราไม่ได้ดีกับนาย ครั้งนี้ก็เช่นกันกูจะทรมานมึงอีกครั้ง”

“ห๊ะ!” ธิชารัตน์นิ่งอึ้งไปครู่หนึ่งเมื่อได้ยินคำว่า ‘ของรัก’ “ตลอดสามปีที่ผ่านมา นายธีร์มันก็ทรมานไม่ต่างจากเพื่อนรักเธอหรอก เพียงแค่นายธีร์มันมี*อีโก้บังตาจนมองไม่เห็นความรักของตัวเอง”