รักทรมาน Novels & Stories

All I need is your love to make me stronger’ ครานี้หลี่หงจินหยางเริ่มขมวดคิ้วคมเข้มพันกันมุ่น หลินหลินถึงกับอมยิ้มน้อยๆ ใส่หน้าของหลี่หงจินหยางพลางเอ่ยขยายความ “ในโลกที่ปราศจากคุณ มันทำให้ฉันรู้สึกทุกข์ทรมานใจเหลือเกิน สิ่งที่ฉันต้องการเหนือสิ่งอื่นใดในโลกนี้ ก็คือ...ความรักของคุณ ความรักที่จะทำให้ฉัน มีพลังใจที่เข้มแข็งกว่านี้...”

"ข้ารักเจ้ามาเนิ่นนานคนดี คิดว่ามันคงเป็นพรมลิขิตน่ะ ลิขิตแห่งรัก" "ใช่ ลิขิตแห่งรัก ท่านพี่ข้าขอรักท่านทุกชาติภพไม่ว่าชาติภพไหนข้าซ่งจื่อหรูก็ขอมีเพียงท่านเท่านั้นหากไร้ซึ่งท่านข้าขอไม่มีคู่"

ะตุกเกร็งทันที เมื่อลิ้นร้อนและชุ่มตวัดกระตุ้นจ่ออยู่รอบปากทางเข้าใกล้ช่องทางรักของเธอ เขาโลมเลียฉกชิมความหวานหอมไปทั่วทุกแห่งหน โดยไม่ได้สนใจเลยว่าช่อแก้วจะต้องดิ้นพล่านด้วยความทรมานมากแค่ไหน หนำซ้ำเขายังชอบใจเสียอีกที่ได้มอบความสุขสมทางกายให้แก่คนที่เขาตกหลุม รักมาตลอด

ถึงแม้จะไม่อาจตัดใจแต่ก็ไม่อาจเว้าวอน นางอาทรมามากพอแล้ว บางทีอาจมีความสุขอยู่อย่างหนึ่ง คือการรอคอยในความเงียบงันกระมัง มีอยู่ประโยคที่ซานซานเริ่มคิดได้หลังจากได้รับโทษทัณฑ์ที่อาจารย์บรรจงมอบให้อย่างสาสมในภพชาตินี้ รักไม่จำเป็นต้องครอบครองและอาจจะตลอดไปที่ต้องร อ

“กูไม่ได้เสียสติ กูจะทรมานมึงจนกว่ามึงจะรักกู” “โอ๊ย นายมันบ้า นายมาทรมานเราอย่างนี้ เราจะรักนายได้อย่างไง” “ได้สิ เมื่อก่อนนายยังรักเราเลย ทั้งที่เราไม่ได้ดีกับนาย ครั้งนี้ก็เช่นกันกูจะทรมานมึงอีกครั้ง”

เธอนั่งพิงกระจกที่สั่นสะเทือนไปตามเสียงเพลงจากผับทางด้านล่างที่มันยังดังกระหึ่ม ผู้คนสนุกสนาน เมา และโยกย้ายกันอย่างเต็มที่ ร่องสวาทของเธอยังคงเหนอะหนะไปด้วยน้ำกามของคนสารเลวคนเดิม เข่าสีขาวเนียนตอนนี้เปลี่ยนเป็นสีแดงช้ำไปหมดจนไม่กล้าจะเอื้อมมือไปสัมผัสมันแม้แต่นิด เพราะ ท่าร่วมรักของเขามันทั้งป่าเถื่อนและทรมานเธอมากมายเหลือเกิน แต่ดูเหมือนว่าคนอย่างฟาเรนมักจะชอบเวลาที่เห็นคู่นอนของเขาเจ็บปวด หรือ ทรมาน มันยิ่งทำให้เขาเสร็จได้ง่ายและไวมากขึ้น

เธอรู้แล้ว ว่าทำไม ความรัก มันทำให้คน เปลี่ยนไป เธอรู้เพราะ เธอ ได้พบเค้า ผู้ชายที่เข้ามา สั่นคลอน โลกทั้งใบ เพียง แค่ สบตา ร่างกายบอบบาง กรี้ดร้องออกมา เมื่อเค้า พาเธอไปถึงจุดสุดยอด มือหนาอ่อนนุ่ม บีบเคล้นหน้าอก อวบอิ่ม เอวหนาโยกลงมา อย่างไม่ปรานี การเมคเลิฟ ที่เร่าร้อ นรุนแรง ตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกัน เป็นเชื้อพันธุ์ ที่ส่งเข้ามา ในร่างกายที่แสนบริสุทธิ์

“หยุด โรบิน แค่หยุด ฉันอยู่แบบนี้ไม่ได้ ฉันต้องการเธอ” “ปล่อยฉันไป แจ็ค ฉันเหนื่อย” เขาค่อย ๆ แยกตัวออกจากฉันโดยไม่ต่อสู้ เดินไปหารถ แล้วพุ่งหนี ฉันหันหลัง มองไฟท้าย ดวงตาเอ่อน้ำตา ความรักไม่จำเป็นต้องเจ็บแบบนี้ แต่การรักแจ็ครู้สึกเหมือนการทรมานที่ทรมาน รู้สึกแข่งก ับดาบที่แทงหัวใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ศรายุทธถามเธอแล้วจ้องหน้าเธออย่างไม่ลดละ “ฉันอยากเดินจับมือกับคุณแล้วบอกได้เต็มปากว่าว่าเรารักกันโดยไม่ต้องอายใคร ฉันอยากไปไหนมาไหนกับคุณโดยไม่ต้องหลบๆ ซ่อนๆ ต้องให้ฉันพูดตรงๆ หรือคะว่าฉันอยาก.. ช่างมันเถอะค่ะ พูดไปตอนนี้มันก็ไม่มีความหมาย เพราะคำว่ารักของเรา ความหมา ยมันไม่เหมือนกัน” บัวบงกชบอกแล้วทำท่าจะเดินออกจากห้องไป

​ศักดิ์ศรีอีโก้ของชายผู้ไม่เคยถูกฉีกหน้ามาก่อน กำลังทำให้นักรบกลายเป็นหนุ่มร้าย เจ้าคิดเจ้าแค้นอยากเอาชนะ เขามองริสาอย่างมุ่งมาด ​“ค่ะ” เธอตอบสั้นตามเคย พร้อมกับมองไปรอบๆ ร้านที่เขาพาเธอมาน่ารักจริงๆ อย่างที่เขาบอก ตกแต่งด้วยดอกไม้และข้าวของที่เป็นสีชมพูเกือบทั้งห มด ชื่อร้าน รักแรก เป็นกึ่งคาเฟ่ กึ่งผับ เพราะมีการขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในตอนกลางคืน มีดนตรีสดเล่น และเปิดถึงเที่ยงคืน ส่วนกลางวันเปิดให้บริการตอนเที่ยงเป็นต้นไป มีกาแฟ ขนมอบ อาหารให้บริการ