Novel & Cerita สัญญาการแต่งงาน

สัญญาหมั้นหมายฉบับใหม่ การรอคอย ทำให้รู้สึกว่าเวลาดำเนินไปอย่างเชื่องช้า... จากหนึ่งชั่วยามกลายเป็นสอง จากสองชั่วยามกลายเป็นสาม

พิมก็พอจะเข้าใจ เพราะผู้หญิงบางคนในสมัยนี้คิดแต่จะจับผู้ชายรวยๆ เมื่อตัดสินใจได้ เธอจึงเอ่ยขึ้น " งั้นฉันขอดูสัญญาหน่อยค่ะ " เตชินยื่นให้เธอ เธอรับมาเปิดอ่านทันที โดยในสัญญาเขียนว่า ให้เธอแสดงเป็นภรรยาเขาต่อหน้าผู้อื่นหนึ่งปี มีข้อตกลงสัญญาดังนี้

“ค่ะ ทวงแน่ล่ะ พรีมไม่ยอมแต่งงานกับผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้แน่นอน” “พี่พรีมหาแฟนสักคนไว้รอเลยดีมั้ยคะ เผื่อคุณแม่จับแต่งงานจริง” แสนรักพูดแนะนำ

ฉันพยักหน้าไปที่โต๊ะทำงานของตัวเองซึ่งมีเก้าอี้อยู่ด้านหน้า “ก่อนจะแต่งงานกันฉันมีข้อตกลงให้คุณ ถ้ารับได้ก็เซ็นสัญญานะ แต่ถ้าไม่งานแต่งก็ยกเลิกได้เลย” ฉันเอาเอกสารทุกอย่างออกมาให้เตดู มันคือสัญญาหนึ่งหน้ากระดาษที่มีเนื้อหากระชับได้ใจความ และเป็นข้อตกลงง่าย ๆ ไม่ก ี่ข้อ ที่ถ้าเขายอมรับฉันจะแต่งงานด้วยทันที

ช่วยคุณแบบนี้ไม่ใช่ว่าผมไม่หวังผลประโยชน์จากคุณ เวลานี้ผมไม่เหลือใครแล้วคนรักกำลังจะแต่งงานกับเพื่อนสนิทการโดนหักหลังทำให้ผมไม่อยากไว้ใจใครง่ายๆบางครั้งคนที่อยู่ใกล้ตัวเราอาจจะเป็นคนที่ร้ายที่สุด ผมไม่อยากอยู่คนเดียวถ้าเราแต่งงานกันเราสองคนคือคนที่ต่างไม่รู้จักกันอย่างน้อยเ ราก็จะไม่คาดหวังและมาเริ่มต้นกันใหม่แต่ถ้าคุณไม่พร้อมที่จะแต่งงานจริงๆเราแค่แต่งในนามก็ได้ ใช้ชีวิตเป็นเพื่อนกันไปก่อนแต่มีสิ่งหนึ่งถ้าคุณตกลงผมอยากให้คุณทำสัญญา” “สัญญาอะไรคะ”

“วันนี้จันทร์อาจต้องพยายามเชื่อ แต่วันหน้าพี่จะทำให้จันทร์เชื่อพี่ โดยไม่ต้องใช้ความพยายามแม้แต่นิด” นั่นเป็นเหมือนดั่งคำมั่นสัญญาที่ลูกผู้ชายคนหนึ่งให้ไว้กับผู้หญิงที่ตัวเองรัก ก่อนจะพาเธอไปจดทะเบียนสมรสเป็นสามีและภรรยากันที่ถูกต้องตามกฎหมาย

สุดท้ายแล้ว เขาก็ยอมแต่งงานกับเธอ แต่การแต่งงานกลับไม่ใช่สิ่งที่เธอวาดฝันไว้ ในเมื่อเขาก็มีเงื่อนไขของเขา เขายอมแต่งงานแต่ไม่มีการจัดงานแต่งอย่างเอิกเกริกมีเพียงงานที่จัดแบบง่าย ๆ มีเฉพาะครอบครัวฝั่งฝ่ายชายและฝ่ายหญิงที่สนิทเพียงไม่กี่คนเท่านั้น พร้อมกับการจดทะเบียนสมรสที่ม ีสัญญาแต่งงานที่ระบุว่าแต่งเพียงสามปีเมื่อครบกำหนดจะหย่ากันทันที ในตอนนั้นปู่ของเจ้าของร่างเดิมก็พูดหว่านล้อมให้เธอคิดใหม่อีกครั้งแต่เจ้าตัวก็ยังดื้อดึง

ภพตะวันอ้าปากงับผลไม้ที่สามีป้อนให้แล้วเคี้ยวพลางหัวเราะ คำสัญญาต่างๆ มักจะต้องเขียนเป็นลายลักษณ์อักษร แต่สัญญาที่ทั้งคู่มีให้กันนั้นมาพร้อมกับความผูกพันที่มีมากขึ้นไม่สิ้นสุด ยิ่งได้รู้จักกัน ใกล้ชิดกันและรักกัน ความผูกพันก็มีแต่จะเพิ่มพูน ภพตะวันจุมพิตลูกชายแล ะบอกรักผ่านทางสายตา วารุณเหยียดกายอย่างผ่อนคลายพลางยิ้มละมุนละไม ความรักเปล่งประกายอยู่ในดวงตาสีเข้มของเขา ไม่ต้องมีคำพูดใดๆ อธิบายความอิ่มเอมใจในตอนนี้เลยนอกจากคำว่า เขารักคู่ชีวิตและลูกหมดทั้งหัวใจ...

แล้วก็ถึงขั้นตอนสำคัญ นั่นก็คือการกล่าวคำมั่นสัญญา ซึ่งเป็นหัวใจของพิธีแต่งงานในศาสนาคริสต์ เพราะมันหมายถึงการทำพันธะสัญญาต่อหน้าพระผู้เป็นเจ้า โดยมีแขกที่มาร่วมในพิธีเป็นสักขีพยาน เมื่อถึงเวลาที่ได้กำหนดไว้ บาทหลวงก็ยืนตรงแท่นพิธีต่อหน้าบ่าวสาว แล้วเร ิ่มทำหน้าที่ของตน “นายเบอนันเดส มิโลสลาฟ ท่านจะรับนางสาวโรฮันนา บวรเกียรติกัมปนาทเป็นภรรยา ไม่ว่าจะมั่งมีหรือยากจน สุขหรือทุกข์ เจ็บป่วยหรือสุขสบาย สัญญาว่าจะรัก เชิดชู ดูแล และซื่อสัตย์ต่อเธอผู้เป็นภรรยาตลอดไป จนกว่าความตายจะมาแยกออกจากกันหรือไม่”

ทางออกที่ว่าคืออะไรกัน เธอเพิ่งจะอายุยี่สิบเจ็ด แต่งงานมาได้สามปีกับผู้ชายที่นอนห้องเดียวกันแต่ไม่เคยแตะเนื้อต้องตัวเธอแม้แต่ครั้งเดียว ผู้ชาย…ที่เซ็นสัญญาการแต่งงานเหมือนเซ็นสัญญาทางธุรกิจ กำหนดระยะเวลา กำหนดเงื่อนไข กำหนดทุกอย่างที่เขาคิดว่ามันสมควรสำหรับเขา