Novel & Cerita สัญญาเก่า

แฟนเก่า มันจะมีอยู่แชทหนึ่ง ข้อความหนึ่ง ที่เราอ่านแล้วแต่ไม่สามารถตอบกลับไปได้ ทั้งนี้ไม่ใช่เพราะว่าไม่อยากตอบ อยากตอบใจจะขาดแต่มันกดพิมพ์ข้อความไม่ได้มันขยับนิ้วไม่ได้เลย อยากคุยต่อแต่ไม่กล้า อยากทักไปหาแต่ก็กลัว ทำได้แค่มองข้อความนั้นแล้วปล่อยเอาไว้แบบนั้นต่อไป " ฉันก็คิดถึงนายนะ " " แล้วฉันก็รักนายมากด้วย อึก " " ฝันดีนะ ฮึก แฟนเก่า ฮือๆ " เซียน... (นักแสดงรับเชิญ)

คราวนี้คุณปู่ร้อนวาบขึ้นมาทันที ท่านหันไปมองหน้าลูกชายตัวเองและชี้หน้าคัดค้านคำพูดมากมายที่ป๊าพูดออกมาก่อนหน้านี้ “ยกเลิกไม่ได้ เรื่องหมั้นเป็นสัญญาเก่าที่ฉันกับทามไทเคยกรีดเลือดสาบานกัน ว่าสักวันจะต้องดองเป็นญาติกันให้ได้” “ไร้สาระ” คุณย่าพูดขึ้นนิ่มๆ แต่ตอกหน้าสามีตัว เองซะหงายเลย “ไม่นะคุณ นี่น่ะสัญญาศักดิ์สิทธิ์เลยนะ ตั้งแต่อาตี้เด็กๆ บ้านนั้นก็มีแต่ลูกชายเหมือนกันสัญญาเลยต้องมาตกที่รุ่นหลานแทน” พูดจบก็หัวเราะออกมาเหมือนสะใจมาก แต่หน้าป๊าฉันคือไม่ไหวแล้ว -_-!

เลขาสาวรายงานยืดยาว “ล่าสุดแต่ของเดือนที่แล้ว?” “ค่ะ พอดีเอกสารเก่ามีปัญหา ทางนั้นบอกใบสัญญาที่เราส่งไปให้มันชำรุดและเปียกน้ำเลยมาขอให้เซ็นใหม่”

ด “นี่จ้ะ เอกสารสัญญาเก่าๆ ของพ่อกวาง” อนันต์ดันซองเอกสารมาตรงหน้าเธอด้วยรอยยิ้ม “พอดีอาให้คนไปค้นมาจากคลังเอกสารของบริษัท อาจจะเก่าไปสักหน่อยนะ แต่เป็นสัญญาร่วมลงทุนและเอกสารการจัดตั้งบริษัทชุดแรกๆ ที่พ่อของกวางเคยทำไว้ อาเห็นว่ากวางอยากเก็บไว้ดูเป็นของดูต ่างหน้า ก็เลยรีบจัดการเอามาให้”

คุณแฟนเก่า 19 แผนการเจ้าเล่ห์ “อ้าว ที่แหกตาอยู่ตั้งนานไม่ได้อ่านหรอกเหรอ?” “ฉันถามว่าทั้งหมดนี้มันหมายความว่าไงยังกันแน่ พ่อฉันกับนายไปเซ็นสัญญาบ้า ๆ นี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน”

ศิลาหยิบแท็บเล็ตส่วนตัวขึ้นมา ปลายนิ้วเลื่อนหน้าจอเปิดไฟล์เอกสารสัญญาฉบับเดิมที่ข้าวหอมเคยเซ็นชื่อไว้ในคืนแรก "สัญญาเงินกู้และข้อผูกพันฉบับเดิม ถูกร่างขึ้นภายใต้สมมติฐานของความขัดแย้งและหนี้สินที่พี่ชายของเธอทิ้งไว้" ศิลาเริ่มต้นอธิบายด้วยน้ำเสียงเป็น ทางการ ทว่าไร้ความเย็นชาดั่งเช่นวันวาน "ตลอดสองสัปดาห์ที่ผ่านมา มีข้อมูลเชิงประจักษ์หลายอย่างที่แสดงให้เห็นว่า แบบจำลองเดิมที่ฉันสร้างขึ้น มันสร้างผลข้างเคียงที่ไม่พึงประสงค์ และรบกวนประสิทธิภาพในการใช้ชีวิตของพวกเราทุกคนมากเกินไป"

“นี่เป็นสัญญาเก่าที่ลุงเซ็นต์กับคุณมนตรา แต่หากหนูพายบอกว่าสัญญาฝั่งหนูพายหาไม่เจอ ลุงยินดีจะทำสัญญาขึ้นมาใหม่ เรื่องนี้ตั้งใจคุยกับท่านหลายหนแต่ท่านบ่ายเบี่ยงตลอด” เธอกวาดตามองสัญญากู้ยืมที่เที่ยงธรรมที่สุด เพราะคนบ้านจิรากรคิดดอกเบี้ยตามกฏหมายกำหนดทุกประการ เธอไม่กลัวพวกเขาโกง แต่อยากปรับแผนการชำระหนี้ใหม่มากกว่า

ภัทรวดีตัวสั่นไหวเบาๆ นัยน์ตาเริ่มมีน้ำตาคลอเบ้า “สัญญาอุ้มบุญ หรือสัญญาบ้าบออะไรนั่น ที่พวกเราเคยเซ็นกันไว้ ผมสั่งให้ทนายฉีกมันทิ้งไปหมดแล้วครับ” “คุณจะทำมันจริงๆ”

วันที่เซียวเฉิงเหิงขึ้นครองราชย์ เขากุมมือข้าต่อหน้าขุนนางฝ่ายบุ๋นบู๊ทั่วท้องพระโรง “ชั่วชีวิตนี้ ข้าจะมีเสิ่นเจาหนิงเป็นภรรยาเพียงผู้เดียว ภายในตำหนักทั้งหก จะไม่มีวันแต่งตั้งสนมชายาอีก” ตลอดแปดปี วังหลังว่างเปล่าเช่นนั้นมาโดยตลอดจริง ๆ ข้าเคยรับลูกธนูอาบยาพิษแทนเขา เคยสูญเสียลูกในครรภ์ที่ก่อร่างเป็นตัวแล้ว และยังเคยช่วยเขารักษาแผ่นดินไว้ในยามที่ราชสำนักปั่นป่วนที่สุด ผู้คนทั่วหล้าต่างกล่าวว่า จักรพรรดิมักไร้รักไร้ใจ มีเพียงฝ่าบาทที่ทรงปฏิบัติต่อฮองเฮาแตกต่างไป ทุกฤดูใบไม้ผลิ เซียวเฉิงเหิงจะลงใต้ไปตรวจราชการ ข้าเคยขอติดตามเขาไปด้วยถึงสามครั้ง ครั้งแรก ไทเฮาทรงประชวรหนักกะทันหัน ข้าจึงทำได้เพียงอยู่ถวายการดูแล ครั้งที่สอง เจียงเป่ยประสบภัย ท้องพระคลังร่อยหรอ เหล่าขุนนางจึงขอให้ข้าอยู

ข้ากับเยี่ยนชิงฉือครองคู่เป็นสามีภรรยาเยาว์วัยร่วมกันมาครึ่งชีวิต วันที่เขาจากไปนั้น ทั้งแคว้นต่างร่วมไว้อาลัยให้เขา องค์จักรพรรดิทรงตั้งใจแต่งตั้งบรรดาศักดิ์ให้เขาเป็นติ้งหย่วนโหวย้อนหลัง เดิมทีข้าคิดว่า ทั้งชีวิตนี้ของเขาคงเปี่ยมไปด้วยความสุข จนกระทั่งวันที่จัดเก็บของดูต่างหน้าให้เขานั้น ปึกต้นฉบับลายมือที่ถูกพลิกอ่านจนขอบกระดาษม้วนงอถูกฉันปัดตกลงพื้นโดยไม่ทันระวัง กล่องไม้เก่าๆ ใบหนึ่งกลิ้งตกลงมา จดหมายหลายฉบับพลันกระจัดกระจายเกลื่อนกลาดเต็มพื้น ข้าก้มลงไปเก็บ บนหน้ากระดาษสีเหลืองซีดนั้น ทุกตัวอักษร ทุกถ้อยคำ ล้วนเป็นคำอวยพรขอให้อยู่เย็นเป็นสุขที่เขียนถึงคนคนเดียวกัน ความหนาวเย็นแล่นไปทั่วทั้งตัว ข้าตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ ราวกับร่วงหล่นลงสู่เหวน้ำแข็ง ตอนอายุสิบเจ็ดปีนั้