สัญญาเก่า นิยาย & เรื่องราว

เธอเถียงกลับเสียงเบา “แหม่!!!..รีบทวงสัญญาเชียว” เตชินต่อว่า “ก็ถ้าคุณไม่สัญญา โรสก็ไม่ยอมมากับคุณหรอก” โรสจรินทร์ตอบอย่างง่ายๆ พลางหันกลับมายิ้มให้เขา เตชินคลายอ้อมกอดอย่างเบามือ

เธอคิดแล้วก็ค้นหาอะไรบางอย่างในกระเป๋า มันเป็นหนังสือสัญญาที่เพิ่งแวะพรินต์ติดมือมาด้วยเมื่อเช้า ในนั้นมีลายเซ็นของเธอเซ็นเอาไว้เรียบร้อยแล้ว ส่วนลายเซ็นผู้ให้กู้ยังว่างอยู่ รอแค่คุณนัยน์เป็นคนจรดปลายปากกาให้แล้วทุกอย่างก็จะจบ "อะไร" เขาหลุบตาลงมองกระดาษเอ สี่ที่เธอเพิ่งจะวางลงบนโต๊ะ ทั้งที่อ่านออกชัดเจนอยู่แล้วว่าหัวกระดาษพิมพ์ว่าสัญญากู้เงินแต่ก็ยังอยากถาม

"แต่ที่คุณกับคุณพ่อเคยให้คำมั่นสัญญาไว้ มันไม่ใช่แบบนี้นะคะ" "สัญญาเก่าก็เรื่องของสัญญาเก่า และฉันจะตั้งสัญญาใหม่ขึ้นมาเอง ซึ่งสัญญานี้จะรู้แค่เธอกับฉันเท่านั้น"

สิริสรยิ้มหวานพร้อมกับแตะแขนชายหนุ่มเบาๆเพื่อสื่อสารว่าไม่เป็นไร เธอเข้าใจ “ไม่ได้มีอะไรหนักหนานี่คะ ไม่เห็นต้องขอโทษน้ำผึ้งเลย เอกสารร่างสัญญาฉบับเก่าแล้วก็ฉบับใหม่ที่เพิ่มข้อมูลรายละเอียดเกี่ยวกับตัวสินค้าตัวใหม่ตามที่ลูกค้าขอเพิ่มมา ผึ้งใส่ไว้ในแฟ้มนี้หมดแล้วค่ะ” “ขอบ คุณนะครับ เลขาคนเก่งของพี่” เขาเอ่ยชมจากใจจริง

“พี่ต้องทำตามค่ะ เพราะแพงไม่ยอม ตอนนี้เราไม่มีเงื่อนไขอะไรกันแล้วนะคะ สัญญาฉบับนั้นมันหมดอายุไปแล้ว” “ก็ทำมันขึ้นมาใหม่ ระยะเวลายาวๆไปเลย สิบปี ยี่สิบปีเป็นไง หรือ..ตลอดชีวิต”

ชุดเชิ้ตสีขาวปลดกระดุมคอสองเม็ด เอนหลังพิงเบาะด้วยท่วงท่าผ่อนคลายหมดคราบชีคผู้เหี้ยมเกรียมต่อหน้าสภาชนเผ่า นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนแฟ้มเอกสารสัมปทานชุดใหม่ที่เพิ่งเซ็นอนุมัติเรียบร้อย “สภารับรองการยกเลิกพันธสัญญาเก่าทั้งหมดแล้ว...” ท่านชีคคาลิลเอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบ แต่ทิ้งจังหวะหยุดคิด “เอกสารสร้างวังใหม่ก็ผ่านการอนุมัติเมื่อเช้า”

อาเธอร์หันไปทางหัวหน้าทีมกฎหมายของสำนักงานใหญ่ “ช่องโหว่ของสัญญาฉบับปีที่แล้วอยู่ที่ไหน ทำไมพวกมันถึงโอนสินทรัพย์ออกไปได้โดยที่ระบบเตือนภัยฝั่งเราไม่ทำงาน” หัวหน้าฝ่ายกฎหมายหน้าซีด รีบเปิดเอกสารทันที

ชายหนุ่มประกาศข่าวดีทางธุรกิจ “โดยมีคุณกับผมเป็นผู้บริหารร่วมกัน และสัญญาฉบับเก่าที่ผมเคยบังคับคุณไว้...”

อี้ฟานถามขณะขยับเอวเข้าออก “ชะ ใช่” ถิงถิงตอบ เธอลืมตามองชายหนุ่ม “ฉะ ฉันจะคุยกับพี่เรื่องสะ สัญญาที่คุณปู่ พะ เพิ่มมา” ถิงถิงพูดด้วยความยากลำบาก เพราะตัวเธอสั่นไม่หยุดจากการขยับตัวของอี้ฟาน

เพียงคำเดียวก็พอให้โปเต้ที่นั่งฟังอยู่ข้าง ๆ เห็นร่องรอยเจ็บเก่าที่เธอเก็บไว้มานาน สงครามพยักหน้าช้า ๆ เขาเอื้อมมือไปเปิดแฟ้มเอกสาร เผยให้เห็นสำเนาสัญญาเก่าที่มีตราประทับชื่อกันจ์ชัดเจน “ฉันรู้ตั้งแต่วันแรกแล้วว่ากันจ์มันทำอะไรไว้”